Polski
Program nauczania (Austria)

Matematyka — klasa 2

Klasa 2 (Austria) — Dodawanie i odejmowanie, praca z danymi

Imaginesis: arkusze z matematyki do druku dla tej klasy (Austria) — zadania tekstowe ze wskazówkami, kluczem odpowiedzi i rozwiązaniami krok po kroku w PDF, także jako sprawdzian w 2–4 grupach (A–D).

z kluczem odpowiedzi · rozwiązania krok po kroku · wskazówki · sprawdzian w grupach A–D

Za darmo: przykładowe arkusze i demo edytora bez konta.

Działy tej klasy

Matematyka w 2. klasie szkoły podstawowej: zakres liczbowy do 100, tabliczka mnożenia, przekraczanie dziesiątki, jednostki miary dag, cm i min, odczytywanie godzin oraz diagramy. Do każdego tematu są przykładowe zadania na karty pracy do wydruku z rozwiązaniami.

Obszar kompetencji Liczby i dane

Tabele i wykresy obrazkowe — interpretacja

Dziecko czyta tabele i diagramy obrazkowe, wyznacza sumy w zakresie liczb do 100 oraz uzupełnia brakujący wiersz, gdy znana jest suma.

typów zadań: 24Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 2. klasie Państwa dziecko potrafi odczytywać informacje z tabel i diagramów obrazkowych. Ustala sumy w zakresie liczb do 100, czyli na przykład to, ile dzieci łącznie występuje we wszystkich wierszach tabeli. Ponadto rozstrzyga, czy stwierdzenie dotyczące sumy jest prawdziwe, czy fałszywe.

Typowy błąd przy diagramach obrazkowych: dziecko liczy tylko obrazki i nie zauważa, że jeden obrazek oznacza kilka jednostek. Jeśli na przykład jeden obrazek oznacza 5, to dwa obrazki dają 10, a nie 2. Przy brakującym wierszu często odejmuje się tylko jeden znany wiersz albo źle oblicza znaną sumę, zwłaszcza gdy występuje przekroczenie progu dziesiątkowego.

Typowe zadania na kartach pracy to:

  • Ile razem w tabeli
  • Diagram obrazkowy: jeden obrazek oznacza kilka
  • Brakujący wiersz przy znanej sumie
  • Suma z tabeli: wybór poprawnej odpowiedzi
  • Suma z tabeli: prawda czy fałsz

Podstawa programowa wymienia ponadto zbieranie własnych danych za pomocą kresek (listy kreskowej). Zadania tej oferty dla 2. klasy nie pokazują jeszcze do tego osobnego szablonu; koncentrują się na czytaniu i uzupełnianiu tabel oraz diagramów obrazkowych.

Powiązanie z podstawą programową: Zbierać dane, porządkować je, przedstawiać w różnych formach graficznych i odczytywać z różnych form przedstawiania danych,
Powiązanie z podstawą programową: Zbierać dane z ich bezpośredniego otoczenia życiowego i przedstawiać je za pomocą list kreskowych i tabel; interpretować listy kreskowe i tabele.
Powiązanie z podstawą programową: Zbierać dane z ich codziennego życia i przedstawiać je na diagramach kolumnowych i słupkowych; interpretować diagramy kolumnowe i słupkowe oraz piktogramy.

Typy zadań: Tabela: ile razem według zestawienia? · Tabelka kreskowa – dwa wiersze razem: znajdź błąd · Tabelka kreskowa – ile razem: znajdź błąd · Tabelka kreskowa: dwa wiersze razem · Tabelka kreskowa: dwa wiersze razem: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa: ile razem · Tabelka kreskowa: ile razem: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa: najdłuższy wiersz · Tabelka kreskowa: najdłuższy wiersz: wybierz wynik · Tabelka kreskowa: o ile więcej · Tabelka kreskowa: o ile więcej: wybierz wynik · Tabelka kreskowa: odczytaj wiersz · Tabelka kreskowa – najwięcej minus najmniej: znajdź błąd · Tabelka kreskowa: cztery wiersze razem · Tabelka kreskowa: cztery wiersze razem: wybierz wynik · Tabelka kreskowa: ile kresek dorysować · Tabelka kreskowa: najwięcej minus najmniej · Tabelka kreskowa: najwięcej minus najmniej: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa: zakryty wiersz · Tabelka kreskowa: zakryty wiersz: wybierz wynik · Brakujący wiersz zestawienia przy znanej sumie · Diagram obrazkowy: jeden rysunek oznacza kilka · Razem z zestawienia: prawda czy fałsz · Razem z zestawienia: wybierz poprawną odpowiedź · Tabelka kreskowa: policz kreski (zerówka – kl. 1)

Porównywanie liczb do 100: większa, mniejsza, równa

Dziecko uczy się porównywać dwie lub więcej liczb do 100, stawiać odpowiedni znak oraz porządkować liczby według wielkości.

typów zadań: 7Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi porównać dwie liczby do 100 i rozstrzygnąć, która jest większa, mniejsza lub czy są równe. W tym celu wstawia odpowiedni znak: <, > lub =. Program nauczania wymienia porównywanie w zakresie do 100 jako cel wieloletniego etapu nauki. W 2. klasie karty pracy pokazują przede wszystkim porównywanie liczb dwucyfrowych.

Częsty błąd pojawia się wtedy, gdy dziecko patrzy na cyfry osobno: porównuje tylko jedności. Tak 47 wydaje się większe od 74, ponieważ 7 jest większe od 4. Jednak o wielkości najpierw decydują dziesiątki, a dopiero przy takiej samej liczbie dziesiątek liczą się jedności. Także znak bywa odwracany, bo kierunek < i > nie jest jeszcze pewny.

Typowe zadania na tym poziomie to:

  • Wstaw znak: <, > lub = – bezpośrednie porównanie dwóch liczb.
  • Oblicz i wstaw znak – najpierw rozwiąż działanie, potem porównaj wyniki.
  • Uporządkuj pięć liczb lub Uporządkuj liczby od największej – ustawianie kilku liczb według wielkości.
  • Która grupa zebrała najmniej – porównywanie ilości z sytuacji z życia.

Karty pracy nadają się do wydruku i zawierają rozwiązania, dzięki czemu odpowiedzi można sprawdzić wspólnie.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.
Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 100, porównywać, porządkować i wykorzystywać w różnorodny sposób; przedstawiać liczby do 1000 za pomocą materiału strukturalnego, czytać i zapisywać.

Typy zadań: Wstaw znak: <, > albo = · Dopełnianie do stu: ile brakuje? · Policz i wstaw znak · Porządkowanie liczb: od największej · Porządkowanie liczb: uporządkuj pięć liczb · Porównanie liczb do 100: która grupa ma najmniej · Porównywanie liczb do 100 · Liczba parzysta między dwiema liczbami (kl. 3) · Porównywanie liczb: ile cyfr pasuje w okienko (kl. 3) · Porównywanie liczb: wypisz pasujące cyfry (kl. 3)

Czytanie i porównywanie tabel oraz wykresów słupkowych

Dziecko odczytuje wartości z tabel i wykresów słupkowych i porównuje je, na przykład wyznaczając różnice, największą i najmniejszą wartość lub liczbę wartości większych od danej liczby.

typów zadań: 7Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi odczytywać liczby z tabeli lub z wykresu słupkowego i porównywać je ze sobą. Zadania w tej klasie działają w zakresie liczbowym do 100. Punkty podstawy programowej dotyczące tego tematu odnoszą się do dłuższego okresu; ten tekst opisuje wyłącznie to, co pokazują zadania z klasy 2.

Typowym błędem jest odczytanie niewłaściwego wiersza lub słupka, ponieważ dziecko nie jest pewne, który opis odpowiada danej wartości. Przy pytaniach o różnicę dziecko czasami dodaje zamiast odejmować albo myli „ile więcej” z „ile razem”. Dzieje się tak często wtedy, gdy pytanie nie zostało dokładnie przeczytane.

Typowe zadania w tej klasie to:

  • Ile więcej według tabeli: porównanie dwóch wartości z tabeli i określenie różnicy.
  • Różnica między dwoma wierszami: wybór poprawnej odpowiedzi lub ocena stwierdzenia jako prawdziwego albo fałszywego.
  • Wykres słupkowy: ile więcej: odczytanie różnicy między dwoma słupkami.
  • Odstęp między największą a najmniejszą wartością: znalezienie największej i najmniejszej wartości oraz obliczenie różnicy.
  • Która kategoria ma najwięcej: znalezienie najwyższego słupka lub największej wartości w tabeli.
  • Ile grup przekracza podaną liczbę: zliczenie wartości większych od podanej liczby.

Do tych zadań dostępne są karty pracy do wydrukowania wraz z rozwiązaniami.

Powiązanie z podstawą programową: Zbierać dane, porządkować je, przedstawiać w różnych formach graficznych i odczytywać z różnych form przedstawiania danych,
Powiązanie z podstawą programową: tworzyć i wykorzystywać prezentacje statystyczne; rozpoznawać manipulacje w prezentacjach statystycznych
Powiązanie z podstawą programową: Zbierać dane z ich codziennego życia i przedstawiać je na diagramach kolumnowych i słupkowych; interpretować diagramy kolumnowe i słupkowe oraz piktogramy.

Typy zadań: Diagram słupkowy: o ile więcej · Tabela: która kategoria ma najwięcej? · Tabela: o ile więcej według zestawienia? · Różnica dwóch wierszy: prawda czy fałsz · Różnica dwóch wierszy: wybierz poprawną odpowiedź · Tabela: ile grup przekracza podaną liczbę? · Tabela: o ile różni się największa od najmniejszej?

Liczby parzyste i nieparzyste w zakresie do 100

Dziecko rozpoznaje liczbę parzystą do 100 po tym, że można ją rozłożyć na dwa równe składniki, na przykład 8 = 4 + 4.

typów zadań: 3Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W zakresie liczb do 100 dziecko rozkłada liczby i przy tym rozpoznaje, czy liczba jest parzysta: da się ją podzielić na dwie równe części. Pokazuje na przykład, że 10 = 5 + 5, a 12 = 6 + 6.

Typowy błąd polega na tym, że szuka się dowolnego rozkładu, na przykład 7 = 3 + 4, bez sprawdzenia, czy obie części są równe. Wtedy liczba wydaje się „też dająca się rozłożyć”, mimo że nie ma dwóch takich samych składników. Pomocne jest ułożenie liczby z kolorowych płytek, obrazków kostek do gry lub prętów dziesiątkowych i bezpośrednie porównanie obu połówek obok siebie.

Na kartach pracy z tego zakresu temat ćwiczy się przede wszystkim za pomocą zadania „Liczba parzysta jako suma dwóch równych składników”, na przykład: „Zapisz liczbę 6 jako sumę dwóch takich samych liczb.” Karty można wydrukować, a zawierają one rozwiązania. Liczby nieparzyste nie są w tych szablonach osobnym typem zadania; zestawienie ich z parzystymi (np. 6 = 3 + 3, ale 7 nie da się podzielić na dwie równe części) jest osobną propozycją do samodzielnego sprawdzenia.

Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 100, porównywać, porządkować i wykorzystywać w różnorodny sposób; przedstawiać liczby do 1000 za pomocą materiału strukturalnego, czytać i zapisywać.

Typy zadań: Liczba parzysta jako dwa równe składniki · Liczba parzysta jako dwa równe składniki: prawda czy fałsz · Liczba parzysta jako dwa równe składniki: wybierz

Wartość pozycyjna w liczbach trzycyfrowych

Dziecko rozpoznaje w liczbie trzycyfrowej, ile setek, dziesiątek i jedności ona zawiera, i potrafi takie liczby przedstawić za pomocą materiału, odczytać je i zapisać.

typów zadań: 2Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2 dzieci pracują z liczbami do 1000. Zgodnie z podstawą programową mają przedstawiać te liczby za pomocą materiału strukturalnego, czytać je i zapisywać. Dziecko układa na przykład 325 z trzech setek, dwóch dziesiątek i pięciu jedności i odczytuje liczbę z tych klocków. Podstawa programowa wymienia dla liczb do 1000 także porównywanie, porządkowanie i zaokrąglanie; te cele odnoszą się do całego etapu, a nie tylko do tej klasy.

Typowy błąd pojawia się, gdy dzieci patrzą na cyfry pojedynczo i nie zauważają pustego miejsca. Przy 205 dziecko zapisuje wtedy np. 25, bo w dziesiątkach nic nie ma. Podobnie z 3 setkami i 4 jednościami często powstaje 34 zamiast 304. Przyczyną jest zwykle to, że nie uwzględnia się pozycji cyfry: dwójka na miejscu setek oznacza 200, a nie tylko 2.

Typowe zadania na kartach pracy to:

  • Utwórz liczbę z setek, dziesiątek i jedności.
  • Rozłóż liczbę na setki i resztę.
  • Odczytaj liczbę z klocków.
  • Ile pełnych dziesiątek? oraz Ile jedności łącznie?
  • Wartość position: ile pełnych dziesiątek? oraz Wartość pozycyjna: prawda czy fałsz?

Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 100, porównywać, porządkować i wykorzystywać w różnorodny sposób; przedstawiać liczby do 1000 za pomocą materiału strukturalnego, czytać i zapisywać.
Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 1000 na części, porównywać je, porządkować, zaokrąglać i na różne sposoby wykorzystywać.

Typy zadań: Odczytaj liczbę z klocków · Rozłóż liczbę na setki i resztę · Rzędy liczby: ile wszystkich jedności? (kl. 3) · Rzędy liczby: ile pełnych dziesiątek (kl. 3) · Rzędy liczby: ile pełnych dziesiątek ma liczba? (kl. 3) · Rzędy liczby: prawda czy fałsz (kl. 3) · Rzędy liczby: złóż liczbę z setek, dziesiątek i jedności (kl. 3)

Obszar kompetencji Operacje

Dodawanie w zakresie do 100

Dziecko uczy się elastycznie dodawać liczby do 100, ustnie i półpisemnie, także wtedy, gdy trzeba przekroczyć dziesiątkę.

typów zadań: 13Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 2. klasie dziecko liczy w zakresie do 100 i rozwiązuje zadania z dodawania w pamięci lub w małych krokach pośrednich, czyli półpisemnie. Przy 47 + 26 może na przykład najpierw policzyć 47 + 20 = 67, a potem dodać 6. Ważne jest, by wybierało sposób pasujący do konkretnych liczb, i nie zapisywało każdego zadania od razu w całości.

Przy przekraczaniu dziesiątki często pojawia się błąd. Przy 38 + 25 dziecko liczy 8 + 5 = 13, ale potem zapomina o dziesiątce i wychodzi 53 zamiast 63. Zwykle przyczyną jest to, że jedności i dziesiątki są traktowane osobno, a przeniesiona dziesiątka nie jest uwzględniana.

Typowe zadania w tym obszarze to:

  • Dodawanie na osi liczbowej do 100: skoki w prawo pokazują, jak powstają sumy.
  • Skok na tabliczce setkowej: kroki dziesiątkowe i jednościowe są tam dobrze widoczne.
  • Dodawanie liczb dwucyfrowych oraz Trzy składniki naraz (do 100): tu liczy się elastycznie, z kilkoma liczbami jednocześnie.
  • Mur liczbowy: oblicza się sumy sąsiednich liczb.
  • Czy suma się zgadza? oraz Popraw błąd w dodawaniu do 100: dziecko sprawdza wyniki i znajduje typowe błędy.

Do każdego arkusza jest dołączone rozwiązanie, dzięki któremu mogą Państwo wspólnie sprawdzić wyniki.

Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Dodawanie do 100: czy suma jest poprawna? · Dodawanie do 100: skok po planszy stu pól · Dodawanie do 100: wybierz wynik · Dodawanie liczb dwucyfrowych · Dodawanie na osi liczbowej · Dodawanie na osi liczbowej do 100 · Tabelka z regułą dodawania: uzupełnij wyniki · Dodawanie do 100: popraw błąd · Dodawanie do 100: połącz działanie z wynikiem · Dodawanie: która suma wyjdzie inna · Piramida liczbowa · Szyfr z dodawania · Trzy składniki naraz (do 100)

Dodawanie do 100 z przekroczeniem dziesiątki

Dziecko uczy się dodawać liczby do 100 z przekroczeniem dziesiątki w pamięci i półpisemnie, na przykład 38 + 7, oraz poprawnie przenosić nowo powstałą dziesiątkę.

typów zadań: 9Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W zakresie liczbowym do 100 dziecko wykonuje dodawanie elastycznie w pamięci i półpisemnie, czyli z krokami pośrednimi, które wypowiada lub zapisuje. Należy do tego również pewne liczenie wtedy, gdy krok jedności przekracza następny dziesiątek, na przykład przy 38 + 7.

Typowy błąd: dziecko poprawnie liczy jedności (8 + 7 = 15), ale zapomina, że 10 jako dodatkowa dziesiątka dochodzi do dziesiątek. Tak powstaje 35 zamiast 45. Często za tym stoi to, że dziesiątki i jedności są postrzegane jako oddzielne części, a nie jako jedna liczba, która zmienia się przy przejściu przez dziesiątkę.

Odpowiednie zadania z tego obszaru to na przykład:

  • Dodawanie w zakresie liczbowym do 100 z przekroczeniem dziesiątki
  • Uzupełnianie do dziesiątki i dalsze liczenie, na przykład tak: 38 + 2 = 40, potem jeszcze 5
  • Ile brakuje do następnej dziesiątki
  • Dwa kroki obliczeniowe jeden po drugim
  • Sprawdź wynik i znajdź błąd oraz Popraw błędny wynik, czyli zadania, w których dziecko kontroluje gotowe działanie

Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Dodawanie do 100 z przekroczeniem progu: wybierz wynik · Dodawanie do 100: prawda czy fałsz · Dopełnianie do dziesiątki: ile brakuje? · Dodawanie do 100: ile brakuje do celu · Dodawanie w zakresie 100 z przekraczaniem progu · Dopełnij do dziesiątki i dokończ rachunek · Zadanie tekstowe — dodawanie · Dodawanie do 100: które działanie daje więcej? · Dodawanie do 100: popraw cudzy wynik · Ciąg liczbowy do 100: podaj następną liczbę (kl. 3) · Dodawanie do 100: nieznany stan początkowy (kl. 3) · Dodawanie do 100: równowaga dwóch stron (kl. 3) · Dodawanie do 100: sprawdź wynik i znajdź pomyłkę (kl. 3) · Dodawanie do 100: zadanie z liczbą zbędną (kl. 3) · Dodawanie i odejmowanie do 100: dwa kroki (kl. 3)

Wypełnianie tabel wartości: znajdowanie reguły

Dziecko uczy się rozpoznawać w tabeli wartości regułę maszyny lub programu obliczeniowego i na tej podstawie uzupełniać brakujące liczby.

typów zadań: 9Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2. dziecko wykonuje działania w zakresie 100 i stosuje małe mnożenie. W tabeli wartości po lewej stronie znajdują się liczby wejściowe, a po prawej odpowiadające im liczby wyjściowe. Dziecko zauważa regułę, która obowiązuje we wszystkich wierszach, i dzięki niej uzupełnia brakujące liczby. Podstawa programowa wymaga w tym zakresie rozpoznawania, opisywania, kontynuowania i uzupełniania wzorów arytmetycznych. Punkt podstawy programowej dotyczący bezpośrednio proporcjonalnych zależności w tabelach opisuje cały etap edukacyjny, dlatego wykracza poza klasę 2. Karty pracy w tej klasie pokazują przede wszystkim regułę mnożenia i proste reguły.

Typowym błędem jest sprawdzenie tylko jednego wiersza. Para 3 → 6 pasuje na przykład zarówno do „+3”, jak i do „× 2”. Dopiero druga linijka pokazuje, o którą regułę chodzi. Przy regule mnożenia często dodaje się zamiast mnożyć albo zamienia się miejscami wejście i wyjście.

Na lekcjach dziecko spotyka przede wszystkim następujące typy zadań:

  • Uzupełnij tabelę według reguły mnożenia: Reguła jest podana, dziecko oblicza brakujące liczby wyjściowe.
  • Tabela wartości: znajdź regułę: Dziecko szuka reguły na podstawie podanych par liczb.
  • Jaka liczba weszła do maszyny: Dziecko liczy wstecz od wyniku do liczby wejściowej.
  • Program obliczeniowy i Wybierz, co wyjdzie z maszyny: Dziecko stosuje regułę albo wybiera pasujący wynik.
  • Tabela, która odejmuje i Popraw błąd w tabeli: Dziecko sprawdza wiersze i znajduje błędne wpisy.

Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać wzory arytmetyczne,
Powiązanie z podstawą programową: modelować różnorodne sytuacje praktyczne; rozpoznawać zależności wprost proporcjonalne, przedstawiać je w postaci tabeli i wykorzystywać do obliczeń.

Typy zadań: Maszyna liczbowa: co wyjdzie · Maszyna liczbowa: brakująca liczba w maszynie · Maszyna liczbowa: co weszło · Tabelka funkcji: uzupełnij według reguły mnożenia · Tabelka z regułą odejmowania: uzupełnij wyniki · Reguła maszyny: wybierz liczbę · Tabelka z regułą: jaka liczba weszła · Tabelka z regułą: wybierz wynik z maszyny · Tabelka zależności: odkryj regułę · Tabelka funkcji: program obliczeń (kl. 4–6) · Maszyna liczbowa: dwie maszyny, co weszło (kl. 3–4) · Tabelka z regułą: popraw błąd (kl. 3–4)

Rozpoznawanie korzyści rachunkowych przy dodawaniu

Twoje dziecko poznaje zasadę, że suma się nie zmienia, gdy zamienimy składniki miejscami lub połączymy je inaczej, i wykorzystuje ją do wygodniejszych sposobów liczenia.

typów zadań: 8Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Podstawa programowa wymaga, aby elastycznie wykonywać działania arytmetyczne: w zakresie dodawania do co najmniej 20 oraz w zakresie liczb do 100, ustnie i półpisemnie. Te wymagania obowiązują przez kilka etapów szkolnych. W klasie 2 widać ich część przede wszystkim przy dodawaniu w zakresie do 100. Państwa dziecko zauważa wtedy, że 7 + 8 ma ten sam wynik co 8 + 7, i potrafi przekształcić działanie tak, by stało się łatwiejsze, na przykład 9 + 6 zapisać jako 10 + 5.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy zmienia się jedną liczbę, ale drugiej strony nie wyrówna się. Jeśli z 9 + 6 powstanie działanie 10 + 6, suma wzrośnie o 1, a dziecko często nie zauważa tej różnicy. Drugi częsty błąd: dziecko uważa 7 + 8 i 8 + 7 za dwa różne zadania i liczy je od nowa, zamiast skorzystać z przestawienia składników.

Na lekcjach Państwa dziecko spotka między innymi takie typy zadań:

  • Ta sama suma, strony zamienione oraz Czego brakuje po drugiej stronie, aby było tak samo: dziecko znajduje zakrytą liczbę.
  • Wybierz wygodną kolejność oraz Korzystna kolejność przy dodawaniu: dziecko wybiera lub sprawdza łatwiejsze obliczenie.
  • Porównaj obie sumy oraz Sprytnie licz i wyjaśnij tok rozumowania: dziecko uzasadnia, dlaczego dwa rachunki są równe, lub opisuje, jak postąpiło.
  • Cztery składniki, dwie wygodne pary: dziecko tworzy odpowiednie pary, zanim zacznie dodawać.

Powiązanie z podstawą programową: Elastycznie wykonywać działania arytmetyczne w obszarze dodawania i odejmowania w zakresie liczb do co najmniej 20.
Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Wygodna kolejność dodawania: dobierz porządek · Zamiana kolejności składników: porównaj dwie sumy · Dodawanie do 100: wygodna strategia i wyjaśnienie · Ta sama suma, zamienione strony — co zakryto · Wygodna kolejność dodawania: prawda czy fałsz · Wygodna kolejność dodawania: wybierz wynik · Cztery składniki, dwie wygodne pary · Własności dodawania: brakujący składnik w równości

Liczenie z kratkami: znajdowanie brakującej liczby

Dziecko uczy się znajdować brakującą liczbę w działaniach z pustym okienkiem, najpierw w dodawaniu i odejmowaniu w zakresie 100.

typów zadań: 8Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Przy zadaniu z okienkiem zamiast liczby pojawia się puste pole, na przykład 38 + □ = 75. Dziecko zastanawia się, jaka liczba powinna znaleźć się w okienku, aby działanie było poprawne. Podstawy programowe wymagają w tym zakresie działań dodawania i mnożenia w zakresie 100, wykonywanych w pamięci i półpisemnie. Dla działań addytywnych program wskazuje zakres do co najmniej 20; w tej klasie zadania są jednak formułowane w zakresie 100.

Typowe jest to, że dzieci po prostu łączą widoczne liczby, zamiast myśleć wstecz. Przy 38 + □ = 75 liczą wtedy 38 + 75 i otrzymują 113. Przy □ − 4 = 9 często liczą 9 − 4, mimo że szukana liczba jest tą, od której odjęto 4. Stoi za tym zazwyczaj przekonanie, że znak równości oznacza jedynie „tu jest wynik”, a nie to, że obie strony mają tę samą wartość.

Zadania na drukowanych kartach pracy pokazują ten rodzaj rachunku w różnych formach:

  • Brakujący składnik: zadanie z okienkiem, na przykład 25 + □ = 60
  • Okienko w odejmowaniu: z jakiej liczby odjęto?
  • Jaka liczba jest w okienku: bezpośrednie wyznaczenie szukanej liczby
  • Wstaw znak: między sumą a liczbą wstawić odpowiedni znak
  • Ile brakuje do równowagi: sprawdzić, ile jeszcze brakuje do tej samej wartości
  • Waga w równowadze: wyznaczyć ciężar zasłoniętego klocka
  • Wypełnij oba okienka po kolei: uzupełnić dwa kolejne okienka
  • Jedno okienko w sumie trzech liczb: znaleźć brakującą liczbę w dłuższym działaniu

Powiązanie z podstawą programową: Elastycznie wykonywać działania arytmetyczne w obszarze dodawania i odejmowania w zakresie liczb do co najmniej 20.
Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Wisienka: brakująca część · Wstaw znak między sumą a liczbą · Okienko w odejmowaniu: od jakiej liczby odjęto? · Równanie z okienkiem: brakujący pierwszy składnik · Równanie z okienkiem: prawda czy fałsz · Równość dwóch stron: ile dołożyć · Waga w równowadze: ile waży zakryty klocek · Równanie z okienkiem: uzupełnij dwa okienka · Rozkład liczby do 10 (kl. 1) · Rozkład liczby do 10: prawda czy fałsz (kl. 1) · Rozkład liczby do 10: wybierz wynik (kl. 1) · Równanie z okienkiem: wybierz brakującą liczbę (kl. 3) · Równanie z okienkiem (brakujący składnik) (kl. 3) · Równanie z okienkiem: suma trzech liczb (kl. 3)

Odejmowanie w zakresie do 100

Państwa dziecko uczy się elastycznie odejmować w zakresie do 100, ustnie i półpisemnie, oraz sprawdzać wyniki.

typów zadań: 7Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W zakresie liczbowym do 100 Państwa dziecko wykonuje działania odejmowania, takie jak 58 − 23, w pamięci lub półpisemnie, czyli z użyciem małych kroków pośrednich. Elastyczność oznacza, że dziecko może rozkładać liczby, na przykład 58 − 20 = 38, a potem 38 − 3 = 35, i nie musi stosować tylko jednego, ustalonego sposobu liczenia.

Typowy błąd pojawia się przy przekraczaniu dziesiątki. Gdy cyfra jedności odejmowanej liczby jest większa, często od mniejszej cyfry jedności odejmuje się większą, niezależnie od kolejności. Przy 52 − 27 łatwo wtedy otrzymać 35 zamiast 25, ponieważ liczy się 7 − 2 = 5, a dziesiątki również zostają zamienione. Pomaga tu rozważenie dziesiątek i jedności osobno oraz sprawdzenie wyniku za pomocą działania odwrotnego.

Pasujące karty pracy to na przykład:

  • Odejmowanie w zakresie do 100 dla podstawowych zadań,
  • Skok wstecz na tabliczce stukrotnej oraz Odejmowanie krok po kroku do rachunków wykonywanych stopniowo,
  • Sprawdź odejmowanie i znajdź błąd (do 100) oraz Odejmowanie do 100: popraw błędny wynik, w których ujawniane są typowe błędy,
  • Ile było na początku oraz Odeszli i doszli – co zostaje do zadań tekstowych.

Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Odejmowanie do 100: skok wstecz po planszy stu pól · Odejmowanie w zakresie 100 · Odejmowanie krok po kroku · Odejmowanie w zakresie 100: wybierz poprawny wynik · Dwa odejmowania po kolei (do 100) · Odejmowanie do 100: ubyło i przybyło, co zostało? · Odejmowanie w zakresie 100: popraw cudzy wynik · Odejmowanie do 10: prawda czy fałsz (kl. 1) · Odejmowanie do 10: wybierz wynik (kl. 1) · Odejmowanie do 5 (kl. 1) · Odejmowanie do 5: prawda czy fałsz (kl. 1) · Odejmowanie do 5: wybierz wynik (kl. 1) · Odejmowanie w zakresie 10: ile zostało? (kl. 1) · Brakująca odjemna: wybierz liczbę (kl. 3) · Odejmowanie do 100: ile było na początku? (kl. 3) · Odejmowanie do 100: sprawdź wynik i znajdź pomyłkę (kl. 3) · Odejmowanie z liczbą zbędną (do 100) (kl. 3)

Mnożenie przez 10: rozpoznawanie dziesiątek w głowie

Dziecko uczy się mnożyć liczby przez 10, rozpoznając, ile dziesiątek powstaje w ten sposób.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi pomnożyć liczbę przez 10 i znaleźć wynik w pamięci lub z pomocą krótkich notatek. Program nauczania opisuje to elastyczne, ustne i półpisemne liczenie w zakresie do 100. Na tym poziomie karty pracy pokazują przede wszystkim zadania typu 3 × 10 lub 10 × 10.

Typowym błędem jest traktowanie znaku mnożenia jak znaku dodawania: 4 × 10 wyjdzie wtedy 14, bo dodaje się 10. Przy 10 × 10 często zapisuje się 20, ponieważ myśli się tylko o jednym zerze. Dziecko powinno zamiast tego wyobrazić sobie, że dziesięciokrotnie powstaje paczka po dziesięć.

Pasujące zadania z szablonów:

  • Mnożenie przez 10: samodzielne obliczanie podstawowych działań.
  • Dziesięć razy dziesięć, czyli o dwa miejsca dalej: pokazanie, jak przesuwa się cyfra w kolejnych pozycjach.
  • Ile pełnych dziesiątek się w tym mieści: liczenie dziesiątek i ich rozumienie.
  • Mnożenie przez 10: prawda czy fałsz oraz wybierz poprawny wynik: rozpoznawanie typowych błędów.
  • Mnożenie przez 10: jedna zbędna informacja oraz łańcuch zmian: rozumienie zadania zapisanego w formie tekstu.

Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Mnożenie przez 10 · Mnożenie przez 10: prawda czy fałsz · Mnożenie przez 10: wybierz poprawny wynik · Dziesiątki: ile pełnych dziesiątek się mieści? · Mnożenie przez 10: dana zbędna · Mnożenie przez 10: łańcuch zmian · Dziesięć razy dziesięć, czyli o dwa miejsca dalej (kl. 3–4)

Liczenie w przód i w tył krok po kroku

Dziecko liczy w zakresie do 100 w równych krokach w przód i w tył oraz trafnie kontynuuje ciągi liczbowe.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2 dziecko liczy w zakresie do 100 w przód i w tył, w równych krokach. Kontynuuje ciąg liczbowy, na przykład zaczynając od 34 ze stałym krokiem, i potrafi powiedzieć, ile razy musi liczyć dalej, aby dojść do określonej liczby. Podstawą są liczby do 100, które dziecko potrafi czytać i zapisywać.

Typowym błędem jest to, że dziecko znów liczy po jedynkach (34, 35, 36), zamiast trzymać się zadanego kroku. Trudności pojawiają się często przy przekraczaniu granicy dziesiątki, na przykład gdy od 38 ma liczyć dalej o 5, lub przy liczeniu wstecz przez dziesiątkę. Zwykle wynika to z tego, że dziecko ma w głowie kolejność liczb, ale nie pamięta o kroku.

Na kartach pracy pojawiają się dodatkowo następujące typy zadań:

  • Licz dalej w tym samym kroku: kontynuowanie ciągu liczbowego o tę samą różnicę.
  • Ile razy trzeba liczyć dalej, aby dojść: określenie liczby kroków do liczby docelowej.
  • Liczenie w krokach: wybierz następną liczbę: znalezienie właściwej następnej liczby spośród kilku możliwości.
  • Licz w równych krokach wstecz: zastosowanie tej samej logiki kroków w przeciwnym kierunku.
  • Liczenie w krokach: popraw błędną liczbę: znalezienie błędu w ciągu liczbowym i jego poprawienie.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.
Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać regularności arytmetyczne.
Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać wzory arytmetyczne,

Typy zadań: Licz dalej o stały krok · Liczenie co kilka: wybierz następną liczbę · Licz wstecz o stały krok · Liczenie co kilka: popraw błędną liczbę · Ile razy dodano: wybierz liczbę · Liczenie dalej: ile razy trzeba doliczyć? · Liczenie dziesiątkami: co dalej? (kl. 1) · Liczenie dziesiątkami: prawda czy fałsz (kl. 1) · Liczenie dziesiątkami: wybierz wynik (kl. 1)

Zadania tekstowe: znajdowanie rachunku z opisu historii

Dziecko czyta krótką historyjkę matematyczną w zakresie do 100, rozpoznaje, które działanie do niej pasuje, i je rozwiązuje.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2 dzieci rozwiązują proste zadania tekstowe w zakresie liczb do 100. Sytuacja jest opisana w krótkiej historyjce w tekście lub na obrazku, a dziecko ma przełożyć ją na odpowiednie działanie. Podstawa programowa opisuje w tym celu modelowanie sytuacji z życia codziennego, czyli rozpoznawanie, jakie obliczenie trzeba wykonać.

Częstym błędem jest to, że dzieci od razu sumują wszystkie liczby z tekstu, nie rozumiejąc historyjki. Często wybrany jest też niewłaściwy rodzaj działania: słowo „zostaje” wymaga odejmowania, a „razem” – dodawania. Ponadto niektórym dzieciom trudno jest zauważyć zbędną liczbę. Wtedy po prostu uwzględniają w działaniu każdą liczbę.

W karcie pracy ta umiejętność najczęściej pojawia się w następujących typach zadań:

  • Proste zadanie tekstowe – ile zostanie: Coś zostaje odjęte, a dziecko oblicza resztę.
  • Ile było na początku: Znany jest stan końcowy, szukana jest wartość początkowa.
  • Które działanie rozwiązuje zadanie: Dziecko wybiera odpowiednie działanie.
  • Które działanie rozwiązuje zadanie (razem): Dwie grupy zostają połączone.
  • Zadanie tekstowe z liczbą zbędną – ile zostanie: Jedna liczba w tekście nie jest potrzebna.
  • Wybierz właściwy wynik: Dziecko decyduje, który wynik pasuje do historyjki.

Wszystkie zadania są dostępne jako karty pracy do wydrukowania z rozwiązaniami, dzięki czemu mogą Państwo w domu sprawdzić, które działanie odpowiada danej historyjce.

Powiązanie z podstawą programową: Modelować sytuacje z życia codziennego uczniów.
Powiązanie z podstawą programową: modelować sytuacje rzeczywiste lub przedstawione słownie bądź obrazowo.

Typy zadań: Zadanie proste — ile zostało · Wybierz działanie: dodawanie (razem) · Wybierz działanie: odejmowanie (ubyło) · Zadanie z liczbą zbędną — ile zostało · Zadanie z treścią: wybierz poprawny wynik · Zadanie tekstowe: ile było na początku

Wymyślanie i sprawdzanie własnych zadań tekstowych

Dziecko uczy się samodzielnie wymyślać do podanych liczb lub wyniku pasujące zadanie z treścią i sprawdzać, czy odpowiedź pasuje do historyjki.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Punkt programu nauczania opisuje, że rzeczywiste sytuacje z życia, przedstawione słowami lub obrazkami, zostają przetłumaczone na działanie. Obowiązuje on przez kilka lat szkolnych. W klasie 2 przejawia się przede wszystkim tak: dziecko porusza się w zakresie liczbowym do 100 i łączy krótką historyjkę z odpowiednim działaniem, w obu kierunkach.

Historyjka często nie pasuje do działania. Dziecko na przykład zapisuje zadanie, w którym pyta się o resztę, ale potem liczy sumę, albo używa liczb, z których wynika zupełnie inna wielkość niż ta, o którą pytano. Przyczyna leży zwykle w tym, że dziecko zwraca uwagę na liczby, ale nie na to, o co naprawdę pyta zdanie.

Typowe zadania w tym obszarze to:

  • Wymyśl zadanie z podanym wynikiem.
  • Wymyśl zadanie do tych liczb.
  • Która odpowiedź pasuje do wymyślonego zadania?
  • Czy ta odpowiedź pasuje do zadania?
  • Popraw odpowiedź pod zadaniem.

Karty pracy nadają się do wydruku i zawierają rozwiązania. Dzięki temu rodzice mogą sprawdzić, czy wymyślona historyjka pasuje do działania.

Powiązanie z podstawą programową: modelować sytuacje rzeczywiste lub przedstawione słownie bądź obrazowo.

Typy zadań: Układanie zadań: czy odpowiedź pasuje do zadania? · Układanie zadań: która odpowiedź pasuje? · Układanie zadań: popraw odpowiedź · Ułóż zadanie do podanych liczb · Ułóż zadanie o podanym wyniku

Dzielenie w zakresie małej tabliczki mnożenia

Dziecko powinno rozwiązywać dzielenia w zakresie tabliczki mnożenia do 100, na przykład 24 : 6 lub 35 : 5, elastycznie w pamięci lub półpisemnie, korzystając przy tym z odpowiedniego działania mnożenia.

typów zadań: 4Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Plan nauczania podaje dla działań rachunkowych w obszarze addytywnym i multiplikatywnym zakres liczbowy do 100, które mają być wykonywane elastycznie ustnie i półpisemnie. Ta informacja dotyczy całego etapu. Dla klasy 2. zadania tego tematu pokazują, która jego część pojawia się konkretnie: dzielenie w obrębie małej tabliczki mnożenia do 100.

Typową trudnością jest to, że dzielenie postrzegane jest tylko jako rozdzielanie, a brakuje powiązania z mnożeniem. Kto wie, że 6 · 4 = 24, ale nie rozpoznaje w 24 : 6 tego samego działania, musi za każdym razem myśleć od nowa albo zgaduje. Często myli się także liczbę, przez którą dzielimy, z liczbą części.

Przykładowe zadanie w tym temacie wygląda tak, że dzieci rozwiązują zadania z dzielenia w tabliczce mnożenia albo ustalają, przez jaką liczbę dzielono. Karty pracy zawierają między innymi następujące szablony:

  • Dzielenie w tabliczce mnożenia (do 100)
  • Przez jaką liczbę dzielono (tabela dzielenia)
  • Ile opakowań to da
  • Dzielenie na równe części
  • Równomierne rozdzielanie
  • Ile w jednym rzędzie
  • Który podział daje więcej na osobę
  • Sprawdź dzielenie i znajdź błąd
  • Dzielenie z nadmiarową liczbą

Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Dzielenie: ile grup wyjdzie · Podziel na równe części · Rozdziel po równo · Dzielenie: ile w jednym rzędzie · Dzielenie w zakresie tabliczki: wybierz wynik (kl. 3) · Dzielenie w zakresie tabliczki (do 100) (kl. 3) · Brakujący dzielnik: wybierz liczbę (kl. 3) · Dzielenie z liczbą zbędną (kl. 3) · Dzielenie: sprawdź i znajdź pomyłkę (kl. 3) · Przez ile dzielono (tabliczka dzielenia) (kl. 3) · Dzielenie: który podział daje więcej na osobę? (kl. 3)

Tabliczka mnożenia w zakresie do 100

Twoje dziecko uczy się rozwiązywać zadania z mnożenia w zakresie do 100 w pamięci i półpisemnie, rozumiejąc grupy i układy.

typów zadań: 3Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Zgodnie z podstawą programową dziecko wykonuje dodawanie i mnożenie w zakresie 100 elastycznie, ustnie i półpisemnie. Ten punkt dotyczy całego działu. W klasie 2 karty pracy pokazują przede wszystkim małe mnożenie (tabliczkę mnożenia) oraz zadania mnożenia, których wynik sięga 100.

Typowym błędem jest rozwiązywanie zadań mnożenia tak jak zadań dodawania, na przykład liczenie 4 · 3 jako 4 + 3. Przyczyna leży zwykle w tym, że mnożenie jako wielokrotne dodawanie równych grup nie jest jeszcze dobrze zrozumiane. Także przy liczeniu grup lub kropek w układzie często pojawiają się błędy, ponieważ jeden rząd zostaje pominięty lub policzony dwa razy.

Typowe zadania na kartach pracy to:

  • Równe grupy razem: Grupy z taką samą liczbą elementów zostają połączone i obliczone.
  • Ile kropek w układzie: Kropki w wierszach i kolumnach zostają policzone i zapisane jako zadanie mnożenia.
  • Ile razy wzięto: Dziecko ustala, ile razy występuje ta sama liczba, i zapisuje do tego zadanie mnożenia.
  • Brakujący czynnik (małe mnożenie): W zadaniu mnożenia brakuje liczby, którą trzeba uzupełnić.
  • Tabliczka mnożenia (do 100): Zadania mnożenia są rozwiązywane w zakresie do 100.
  • Który iloczyn jest większy i o ile: Dwa zadania mnożenia są porównywane i wyznaczana jest różnica.
  • Sprawdź mnożenie i znajdź błąd: Błędnie rozwiązane zadanie mnożenia jest sprawdzane i poprawiane.

Zadania z jedną zbędną liczbą oraz zadania polegające na szukaniu błędu zachęcają do uważnego przyglądania się temu, jakie liczby są naprawdę potrzebne do obliczenia.

Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Mnożenie jako dodawanie: ile razy wzięto składnik · Mnożenie: ile kropek w tablicy · Mnożenie: równe grupy razem · Brakujący czynnik: wybierz liczbę (kl. 3) · Tabliczka mnożenia: wybierz wynik (kl. 3) · Tabliczka mnożenia (do 100) (kl. 3) · Brakujący czynnik (tabliczka mnożenia) (kl. 3) · Mnożenie z liczbą zbędną (kl. 3) · Mnożenie: które daje więcej i o ile? (kl. 3) · Mnożenie: sprawdź i znajdź pomyłkę (kl. 3)

Obszar kompetencji Wielkości

Mierzenie długości i przeliczanie jednostek

Dziecko mierzy długości linijką i zapisuje wynik w m, cm lub mm, również jako przeliczenie między tymi jednostkami.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Twoje dziecko uczy się mierzyć długości linijką i zapisywać wynik z odpowiednią jednostką miary. Obejmuje to zapisywanie wielkości jednonazwowo (205 cm) i wielonazwowo (2 m 5 cm) oraz wykorzystywanie prostych zależności między jednostkami. Przytoczone punkty podstawy programowej wymieniają jednostki m i cm oraz linijkę do mierzenia i rysowania.

Częstym błędem jest traktowanie metrów i centymetrów podczas zamiany jak dwóch osobnych liczb. Wtedy z 3 m 40 cm robi się np. 340 m albo 3,40 m. Także przy odczytywaniu zdarza się, że linijki nie przykłada się do zera. Zadania typu Metry i centymetry: znajdź błąd właśnie takie pomyłki wykorzystują.

Typowe zadania w tym dziale to:

  • Zamiana metrów i centymetrów na centymetry
  • Zamiana centymetrów i milimetrów na milimetry
  • Metry i centymetry: znajdź błąd
  • Odczytaj długość z linijki
  • Centymetry na milimetry: wybierz poprawną odpowiedź oraz prawda czy fałsz

Ćwiczenia na tej stronie obejmują także milimetry (1 cm = 10 mm). Przytoczone punkty podstawy programowej wymieniają jednak dla nich tylko cm i m.

Powiązanie z podstawą programową: łączyć wyobrażenia z normowanymi jednostkami miar (kg, m, ℓ, h, €, c, nowe: dag, dm, cm, min, s) i interpretować podane wielkości; mierzyć wielkości i zapisywać wyniki z odpowiednimi jednostkami miar; stosować zależności między jednostkami miar; zapisywać wielkości w postaci jednonazwowej i wielonazwowej.
Powiązanie z podstawą programową: posługiwać się linijką do rysowania i mierzenia,

Typy zadań: Odczytaj długość z linijki · Zamiana centymetrów i milimetrów na milimetry · Zamiana metrów i centymetrów na centymetry · Centymetry na milimetry: prawda czy fałsz · Centymetry na milimetry: wybierz poprawną odpowiedź · Metry i centymetry: popraw błąd

Rozumienie jednostek miar i poprawne ich zapisywanie

Dziecko uczy się mierzyć wielkości, takie jak masa, długość i czas, za pomocą znormowanych jednostek (dag, cm, min), poprawnie je zapisywać oraz stosować proste zależności między jednostkami.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2. dzieci łączą znormalizowane jednostki miar z własnymi wyobrażeniami: wiedzą mniej więcej, jak długi jest centymetr lub metr, jak ciężki jest kilogram i ile trwa minuta. Potrafią odczytywać wielkości, zapisywać wyniki pomiarów z odpowiednią jednostką oraz zapisywać wielkości jedno- i wielonazwowo, na przykład 3 m lub 2 m 5 cm. Liczby pozostają przy tym w zakresie do 100.

Ponadto dzieci stosują zależności między jednostkami, na przykład 1 kg = 100 dag, 1 m = 100 cm lub 1 min = 60 s. Typowym błędem jest przenoszenie dziesiątkowego systemu liczb na jednostki: czyta się 1 kg = 10 dag, bo myśli się o krokach dziesiątkowych, albo zapisuje godzinę jako 100 minut. Przy wielonazwowych zapisach, takich jak 2 m 5 cm, jednostki bywają po prostu zapisywane razem jako cyfry, na przykład jako 25 cm.

W materiale roboczym tego działu znajdują się odpowiadające temu zadania, na przykład:

  • Kilogram w mniejsze jednostki: prawda czy fałsz
  • Kilogram w mniejsze jednostki: wybierz poprawną odpowiedź
  • Zamiana kilograma na mniejsze jednostki masy
  • Ile brakuje do pełnego kilograma
  • Na ile porcji wystarczy opakowanie

Szablon „Ile gramów brakuje do kilograma” używa grama. Tę jednostkę program nauczania podaje dopiero w późniejszym punkcie VS3, dlatego nie należy ona do wymagań tego etapu.

Powiązanie z podstawą programową: łączyć wyobrażenia z normowanymi jednostkami miar (kg, m, ℓ, h, €, c, nowe: dag, dm, cm, min, s) i interpretować podane wielkości; mierzyć wielkości i zapisywać wyniki z odpowiednimi jednostkami miar; stosować zależności między jednostkami miar; zapisywać wielkości w postaci jednonazwowej i wielonazwowej.
Powiązanie z podstawą programową: łączyć wyobrażenia z ustandaryzowanymi jednostkami miar (kg, dag, m, dm, cm, ℓ, godz., min, s, €, c, nowe: t, g, km, mm, mℓ) oraz interpretować podawane wielkości; mierzyć wielkości lub szacować je przy pomocy wyobrażeń o punktach odniesienia i wyniki zapisywać z odpowiednimi jednostkami miar; stosować zależności między jednostkami miar; zapisywać wielkości jednonazwowo i wielonazwowo oraz wykonywać przeliczenia.

Typy zadań: Masa: ile brakuje do pełnego kilograma? · Masa: ile gramów brakuje do kilograma? · Waga: ile gramów wskazuje? · Zamiana kilogramów na mniejsze jednostki masy · Jednostki masy od kilograma: wybierz wynik · Kilogramy na mniejsze jednostki: prawda czy fałsz · Na ile porcji starczy całość (kl. 3–4)

Liczenie pieniędzy: euro i grosze w klasie 2

Twoje dziecko uczy się odczytywać ceny w złotych i groszach, poprawnie zapisywać kwoty oraz rozwiązywać proste zadania, takie jak obliczanie brakującej kwoty czy reszty.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W tej klasie Państwa dziecko liczy w zakresie do 100 z kwotami pieniędzy. Łączy euro i centy z wyobrażeniem prawdziwych pieniędzy i potrafi zapisać kwoty takie jak 2 € 35 c zarówno w zapisie jednonazwowym, jak i wielonazwowym. Treści programowe dotyczące pieniędzy obejmują kilka etapów edukacyjnych; w tej klasie karty pracy pokazują przede wszystkim, jak dobrze Państwa dziecko potrafi liczyć przy codziennych zakupach.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy euro i centy traktuje się jak dwie osobne liczby. Przy działaniu 1 € 50 c + 1 € 70 c może wtedy czasem wyjść 2 € 120 c zamiast 3 € 20 c. Powód: Państwa dziecko musi wiedzieć, że 100 c to dokładnie 1 €, i rozpoznawać tę zamianę podczas dodawania. Przy wydawaniu reszty dzieci dodatkowo często mylą, czy mają odjąć od zapłaconej kwoty, czy uzupełnić cenę do kwoty zapłaconej.

Na kartach pracy ten temat pojawia się w zadaniach takich jak:

  • Ile jeszcze brakuje: Państwa dziecko oblicza, ile pieniędzy jeszcze brakuje do danej kwoty.
  • Czy pieniędzy wystarczy: Państwa dziecko sprawdza, czy dostępna kwota wystarcza na zakup.
  • Ile kosztuje kilka sztuk: Państwa dziecko oblicza cenę kilku takich samych artykułów.
  • Reszta: znajdź błąd: Państwa dziecko rozpoznaje błędne obliczenie reszty i uzasadnia, co jest nie tak.
  • Reszta: wybierz właściwą kwotę: Państwa dziecko wybiera z kilku podanych wartości prawidłową resztę.
  • Zakupy i reszta: Państwa dziecko przelicza cały zakup, od ceny aż do reszty.
  • Jakimi monetami zapłacić: Państwa dziecko zastanawia się, jakimi monetami i banknotami można zapłacić daną kwotę.

Powiązanie z podstawą programową: Mierzyć wielkości za pomocą samodzielnie wybranych i ustandaryzowanych jednostek oraz zapisywać wyniki; łączyć ustandaryzowane jednostki miar (kg, m, ℓ, h, €, c) z wyobrażeniami i interpretować podawane wielkości.
Powiązanie z podstawą programową: łączyć wyobrażenia z normowanymi jednostkami miar (kg, m, ℓ, h, €, c, nowe: dag, dm, cm, min, s) i interpretować podane wielkości; mierzyć wielkości i zapisywać wyniki z odpowiednimi jednostkami miar; stosować zależności między jednostkami miar; zapisywać wielkości w postaci jednonazwowej i wielonazwowej.

Typy zadań: Pieniądze na rysunku: ile ich jest? · Pieniądze: ile jeszcze brakuje na zakup · Zakupy: czy starczy pieniędzy? · Zakupy: ile kosztuje kilka sztuk? · Monety: którymi monetami zapłacić? · Reszta: popraw błąd (kl. 3) · Reszta: wybierz poprawną kwotę (kl. 3) · Zakupy i reszta (kl. 3)

Prosta matematyka czasu: godzina i czas trwania

Twoje dziecko uczy się odczytywać godziny i minuty na zegarze oraz obliczać proste przedziały czasu, na przykład ile trwa dane zajęcie lub o której godzinie się zaczęło.

typów zadań: 3Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Punkty programu nauczania opisują dłuższy okres szkoły podstawowej. W 2. klasie karty pracy pokazują przede wszystkim, że Państwa dziecko odczytuje i przedstawia godziny co pół godziny i co kwadrans, a także godziny i minuty. Dodatkowo oblicza przedziały czasu w prostych zadaniach z treścią, na przykład ile minut minęło. Liczby mieszczą się w zakresie zegara: minuty sięgają do 60, a obliczenia odbywają się w zakresie do 100.

Typowe jest, że dzieci traktują jednostki czasu jak system dziesiątkowy. Powstają przy tym dwa częste błędy:

  • Godzinę traktuje się jak 100 minut, ponieważ przenosi się zasady rachowania dziesiątkami.
  • Przy obliczeniach przechodzących przez pełną godzinę zapisuje się błędnie 10:50 plus 20 minut jako 10:70, choć wynik to 11:10.

Na karcie pracy Państwa dziecko spotka między innymi takie typy zadań: Obliczanie czasu trwania, Ile minut minęło?, O której godzinie się zaczęło? oraz O ile dłużej trwało jedno niż drugie. Do przeliczania służą Przeliczanie godzin na minuty oraz zadania Godziny na minuty: wybierz poprawną odpowiedź lub prawda czy fałsz. W zadaniu Plan dnia: uporządkuj godziny dziecko układa godziny jednego dnia we właściwej kolejności.

Powiązanie z podstawą programową: Odczytywanie i przedstawianie godzin z półgodzinami i kwadransami; posługiwanie się wielkościami w prostych sytuacjach praktycznych.
Powiązanie z podstawą programową: Odczytywać i przedstawiać godziny, podając godziny i minuty; posługiwać się wielkościami w sytuacjach praktycznych.
Powiązanie z podstawą programową: posługiwać się momentami i przedziałami czasu; posługiwać się wielkościami w sytuacjach praktycznych.

Typy zadań: Zamień godziny na minuty · Godziny na minuty: prawda czy fałsz · Godziny na minuty: wybierz poprawną odpowiedź · Plan dnia: uporządkuj godziny (kl. 3) · Czas: ile minut minęło? (zadanie z treścią) (kl. 3) · O której się zaczęło? (kl. 3) · Obliczenia zegarowe — czas trwania (kl. 3) · Czas trwania: o ile dłużej trwało jedno niż drugie? (kl. 3–4)

Obszar kompetencji Płaszczyzna i przestrzeń

Rozpoznawanie i nazywanie figur płaskich

Dziecko rozpoznaje figury płaskie, takie jak trójkąt, poprawnie je nazywa i rozróżnia je na podstawie prostych cech, nawet gdy są obrócone.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko uczy się rozpoznawać figury płaskie i nazywać je prawidłowo. Zwraca przy tym uwagę na proste cechy, na przykład na to, czy figura ma rogi, i porównuje figury ze sobą. Wymagania programowe nie określają zakresu liczbowego, ponieważ w centrum uwagi znajdują się tutaj figury.

Typowy błąd: Dziecko często rozpoznaje figurę tylko w znanym ułożeniu. Gdy zostanie ona obrócona, uznaje ją za inną figurę albo podaje błędną nazwę. Także figury o podobnym wyglądzie mogą zostać pomylone.

W kartach pracy tego działu występują przede wszystkim następujące formy zadań:

  • Jak nazywa się narysowana figura? oraz Jak nazywa się ta obrócona figura?
  • Ile trójkątów znajduje się na obrazku?
  • Czy to jest ta figura? Prawda czy fałsz
  • Jak nazywa się ta figura? Wybierz oraz Popraw nazwę narysowanej figury

Podstawa programowa wymienia ponadto zabawę z obiektami symetrycznymi. Dla tego działu nie ma jednak osobnego szablonu zadania.

Powiązanie z podstawą programową: rozróżniać, opisywać i porównywać figury płaskie i bryły na podstawie prostych cech.
Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać i nazywać własności figur płaskich i brył; w sposób zabawowy i planowy pracować z figurami płaskimi i bryłami, w szczególności z obiektami symetrycznymi,
Powiązanie z podstawą programową: badać, opisywać i porównywać figury płaskie i bryły pod względem ich właściwości; w formie zabawy i planowo pracować z figurami płaskimi i bryłami, zwłaszcza z obiektami symetrycznymi.

Typy zadań: Figury na rysunku: ile trójkątów? · Figury płaskie: popraw nazwę narysowanej figury · Figury płaskie: prawda czy fałsz · Jak nazywa się narysowana figura · Jak nazywa się ta figura? Wybierz · Jak nazywa się ta obrócona figura?

Klasyfikacja brył według ich właściwości

Dziecko uczy się rozpoznawać bryły na podstawie prostych cech, nazywać je i porównywać z innymi.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dzieci uczą się rozpoznawać bryły, opisywać je za pomocą prostych cech i porównywać je ze sobą. W klasie 2 oznacza to przede wszystkim: rozpoznać bryłę, podać jej nazwę i powiedzieć, po czym ją poznać, na przykład czy jest okrągła lub kanciasta albo czy wygląda na symetryczną. Punkty podstawy programowej obejmują kilka etapów szkolnych; to, co konkretnie ćwiczy się w tej klasie, pokazują poniższe formaty zadań.

Typowym błędem jest to, że dzieci zgadują po wyglądzie, zamiast sprawdzać cechy. Sześcian i prostopadłościan wyglądają podobnie, a obie bryły mają płaskie ściany i krawędzie. Różnica polega na tym, czy wszystkie ściany są jednakowej wielkości i kwadratowe. Także koło (figura płaska) bywa mylone z kulą (bryłą), ponieważ obie wydają się okrągłe. Pomocne jest wzięcie bryły do ręki i dokładne przyjrzenie się ścianom, krawędziom lub temu, czy się toczy.

Zadania na ten temat obejmują m.in.:

  • Jak nazywa się ta bryła? Dziecko podaje nazwę pokazanej bryły.
  • Jaka to bryła? Prawda czy fałsz Stwierdzenie dotyczące bryły ocenia się jako prawdziwe lub fałszywe.
  • Znajdź przedmiot w kształcie tej bryły Dziecko szuka przedmiotu codziennego użytku, który odpowiada tej bryle.
  • Jaka to bryła? Wybierz Dziecko wybiera pasującą bryłę spośród kilku możliwości.
  • Popraw nazwę bryły Bryła nazwana błędnie zostaje nazwana poprawnie.

Powiązanie z podstawą programową: rozróżniać, opisywać i porównywać figury płaskie i bryły na podstawie prostych cech.
Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać i nazywać własności figur płaskich i brył; w sposób zabawowy i planowy pracować z figurami płaskimi i bryłami, w szczególności z obiektami symetrycznymi,
Powiązanie z podstawą programową: badać, opisywać i porównywać figury płaskie i bryły pod względem ich właściwości; w formie zabawy i planowo pracować z figurami płaskimi i bryłami, zwłaszcza z obiektami symetrycznymi.

Typy zadań: Jak nazywa się ta bryła · Bryły: popraw nazwę bryły · Bryły: znajdź przedmiot w kształcie bryły · Jaka to bryła? Prawda czy fałsz · Jaka to bryła? Wybierz

Pozostałe typy zadań

Pozostałe typy zadań

typów zadań: 51Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Typy zadań: Odczyt zegara: która godzina jest na tarczy · Odczyt zegara: prawda czy fałsz · Zegar: popraw błąd w odczycie · Odczytywanie zegara (kl. 3) · Zegar: ile minut do pełnej godziny? (kl. 3) · Zegar: który pokazuje wcześniejszą godzinę? (kl. 3) · Sprawdzenie dodawania odejmowaniem · Mnożenie i dzielenie: ile było przed rozdzieleniem · Mnożenie i dzielenie: przez ile mnożono · Od jakiej liczby odejmowano? Wybierz · Sprawdzanie odejmowania: dodawaniem · Sprawdzanie odejmowania: popraw błąd · Sprawdzanie odejmowania: prawda czy fałsz · Zapisz liczbę cyframi · Odczytaj liczbę słowami · Zapis liczb słowami: prawda czy fałsz · Zapis liczb słowami: wybierz zapis cyframi · Zapis liczb słowami: popraw błąd · Zero w środku: popraw zapis liczby · Długość łamanej: popraw wynik · Długość łamanej: prawda czy fałsz · Jak długa jest łamana? Wybierz · Narysuj prostokąt o podanych bokach · Narysuj łamaną o podanej długości · Dzbanek z miarką: ile wody w mililitrach? · Pojemność: ile naczyń napełni ciecz? · Pojemność: prawda czy fałsz · Pojemność: wybierz poprawną liczbę butelek · Pojemność: ile jeszcze do napełnienia? · Pojemność: ile litrów z butelek półlitrowych? · Pojemność: o ile więcej mieści jedno naczynie? (kl. 3–4) · Kontynuuj rytm liczb · Kontynuuj rytm w dół · Wzór z figur: ile kwadracików w następnej figurze? · Jaki był pierwszy wyraz rytmu · Następny wyraz rytmu: prawda czy fałsz · Następny wyraz rytmu: wybierz poprawną odpowiedź · Rytm liczbowy: jaka liczba zniknęła ze środka · Rytmy: popraw błędnie przedłużony rytm · Rytm liczbowy: o ile rośnie za każdym razem · Rytmy: który rośnie szybciej i o ile? · Rytmy: znajdź element daleko w rytmie · Dodawanie i odejmowanie: popraw błąd w dwóch krokach · Mnożenie: popraw błędny wynik · Odejmowanie: popraw błędny wynik · Poprawny wynik odejmowania: prawda czy fałsz · Poprawny wynik odejmowania: wybierz odpowiedź · Odejmowanie: o ile ktoś się pomylił · Dziesiątki i jedności (kl. 1) · Dziesiątki i jedności: wybierz jedności (kl. 1) · Dziesiątki w liczbie: ile pełnych dziesiątek? (kl. 1) · Dziesiątki w liczbie: prawda czy fałsz (kl. 1) · Dziesiątki w liczbie: wybierz ile (kl. 1) · Dziesięć i jedności: jaka to liczba? (kl. 1) · Dziesięć i jedności: prawda czy fałsz (kl. 1) · Dziesięć i jedności: wybierz wynik (kl. 1) · Liczby od 11 do 19: dziesiątka i jedności (kl. 1) · Liczby od 11 do 19: prawda czy fałsz (kl. 1) · Liczby od 11 do 19: wybierz wynik (kl. 1) · Skok o dziesiątki na osi liczbowej · Skok o dziesiątki: prawda czy fałsz · Skok o dziesiątki: wybierz liczbę · Kratka: gdzie jest oś symetrii · Kratka: kolumna odbicia · Kratka: kolumna odbicia: wybierz wynik · Kratka: wiersz odbicia

Tak wygląda zadanie

W tabeli pokazano konewki ustawione wzdłuż ceglanego muru w rzędach A, B i C. Ile łącznie konewek stoi wzdłuż muru?

Wskazówka: Sprawdź w tabeli liczbę konewek w rzędach A, B i C. Dodaj do siebie liczby ze wszystkich trzech rzędów.

Odpowiedź: 38

Wózek z karmą w zoo stoi przy wybiegu numer 2. Aby nakarmić kolejne zwierzęta, przesuwa się do przodu o 3 wybiegi. Do którego wybiegu dociera wózek?

Wskazówka: Znajdź najpierw wybieg numer 2, a potem policz do przodu 3 wybiegi, aby sprawdzić, gdzie zatrzyma się wózek z karmą.

Odpowiedź: 5

Tyczka do grochu stojąca przy ścianie szklarni ma długość 3 metry i 46 centymetrów. Ile centymetrów długości ma ta tyczka?

3 · 100 + 46 = ?

Wskazówka: Najpierw zamień 3 metry na centymetry, wiedząc, że 1 metr to 100 centymetrów. Potem dodaj do tego 46 dodatkowych centymetrów, aby dowiedzieć się, ile łącznie centymetrów długości ma ta tyczka.

Odpowiedź: 346 cm

Na sprawdzian i na lekcję

Sprawdzian w grupach A–D

Na sprawdzian albo kartkówkę: wydruk w maksymalnie czterech grupach (A–D) — ten sam układ, w każdej grupie inne liczby i inna kolejność odpowiedzi, jeden wspólny klucz odpowiedzi.

Utwórz arkusz w grupach →
Popraw zadania w edytorze

Zmień liczby, kolejność i treść zadań na gotowym arkuszu.

Wypróbuj edytor →
Test wyboru

Te same zadania z odpowiedziami do wyboru i kartą odpowiedzi dla ucznia.

Utwórz test →

Powtórka z wcześniejszych klas

Tematy, które nie mają jeszcze typów zadań dla tej klasy — zadania pochodzą z klas wcześniejszych.

Długości zapisywane i obliczane w dwóch jednostkach

Twoje dziecko uczy się zapisywać długości w dwóch jednostkach i wykonywać na nich działania, na przykład 2 m 30 cm.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Twoje dziecko nauczy się zapisywać długości w postaci dwuczłonowej, na przykład 2 m 30 cm, i rozumieć, że 1 m to tyle samo co 100 cm. Zgodnie z podstawą programową w klasie 2. należy to uwzględnić: wielkości należy zapisywać w postaci jednoczłonowej i wielocząstkowej oraz stosować zależności między jednostkami miar. W tym zakresie tematycznym liczby pozostają w zakresie do 100.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy dwie jednostki traktuje się jak pojedyncze cyfry. Podczas dodawania 1 m 70 cm + 1 m 60 cm dziecko często zapisuje 2 m 130 cm, ponieważ nie zamienia 100 cm na 1 m. Innym częstym błędem jest odczytywanie 2 m 5 cm jako 2 m 50 cm, gdyż nie zwraca się uwagi na pozycję centymetrów.

W kartach pracy z tego zakresu tematycznego pojawiają się na przykład takie typy zadań:

  • Dodawanie długości zapisanych w różnych formach
  • Dwie długości razem: prawda czy fałsz
  • Dwie długości razem: wybór poprawnej odpowiedzi
  • O ile jedna z nich jest dłuższa od drugiej
  • Ile to pełnych metrów

Powiązanie z podstawą programową: łączyć wyobrażenia z normowanymi jednostkami miar (kg, m, ℓ, h, €, c, nowe: dag, dm, cm, min, s) i interpretować podane wielkości; mierzyć wielkości i zapisywać wyniki z odpowiednimi jednostkami miar; stosować zależności między jednostkami miar; zapisywać wielkości w postaci jednonazwowej i wielonazwowej.
Powiązanie z podstawą programową: łączyć wyobrażenia z ustandaryzowanymi jednostkami miar (kg, dag, m, dm, cm, ℓ, godz., min, s, €, c, nowe: t, g, km, mm, mℓ) oraz interpretować podawane wielkości; mierzyć wielkości lub szacować je przy pomocy wyobrażeń o punktach odniesienia i wyniki zapisywać z odpowiednimi jednostkami miar; stosować zależności między jednostkami miar; zapisywać wielkości jednonazwowo i wielonazwowo oraz wykonywać przeliczenia.

Typy zadań: Dodawanie długości zapisanych różnymi sposobami (kl. 3) · Dwa zapisy długości razem: prawda czy fałsz (kl. 3) · Długości w dwóch zapisach: wybierz wynik (kl. 3) · Metry: ile to pełnych metrów? (kl. 3–4) · Długości w dwóch zapisach: o ile dłuższa jest jedna? (kl. 3–4)

Więcej o tej klasie

Czego uczy się dziecko w 2. klasie szkoły podstawowej z matematyki?

W 2. klasie dziecko w zakresie liczbowym do 100 wykonuje działania z przekroczeniem dziesiątki, ustnie i półpisemnie, opracowuje małe mnożenie i dzielenie, rozróżnia liczby parzyste i nieparzyste oraz czyta liczby do 1000. Nowe są jednostki dag, dm, cm, min i s: długości mierzy się linijką i zapisuje jednostkami jednonazwowymi i wielonazwowymi (1 m 20 cm). Dziecko odczytuje pół godziny i kwadrans, oblicza przedziały czasu oraz czyta wykresy słupkowe i kolumnowe oraz piktogramy.

O podstawie programowej: Podstawą jest podstawa programowa szkoły podstawowej (Załącznik A do rozporządzenia BGBl. Nr 134/1963 w brzmieniu BGBl. II Nr 1/2023). Opisuje ona kompetencje dla każdego etapu szkolnego osobno; dla 2. etapu obowiązuje od roku szkolnego 2024/25. Opisy kompetencji podano dosłownie w bloku poniżej.

Powiązanie z podstawą programową

Każdy wiersz to wymaganie podstawy programowej w brzmieniu z urzędowego źródła podlinkowanego niżej, obok nasze tematy.

WymaganieNasze tematy
Obszar kompetencji Liczby i dane
rozkładać liczby do 100, porównywać, porządkować i wykorzystywać w różnorodny sposób; przedstawiać liczby do 1000 za pomocą materiału strukturalnego, czytać i zapisywać. Porównywanie liczb do 100: większa, mniejsza, równa · Liczby parzyste i nieparzyste w zakresie do 100 · Wartość pozycyjna w liczbach trzycyfrowych
Zbierać dane z ich codziennego życia i przedstawiać je na diagramach kolumnowych i słupkowych; interpretować diagramy kolumnowe i słupkowe oraz piktogramy. Tabele i wykresy obrazkowe — interpretacja · Czytanie i porównywanie tabel oraz wykresów słupkowych
Obszar kompetencji Operacje
wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie, Dodawanie w zakresie do 100 · Dodawanie do 100 z przekroczeniem dziesiątki · Odejmowanie w zakresie do 100 · Tabliczka mnożenia w zakresie do 100 · Dzielenie w zakresie małej tabliczki mnożenia · Rozpoznawanie korzyści rachunkowych przy dodawaniu · Mnożenie przez 10: rozpoznawanie dziesiątek w głowie · Liczenie z kratkami: znajdowanie brakującej liczby
rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać wzory arytmetyczne, Liczenie w przód i w tył krok po kroku · Wypełnianie tabel wartości: znajdowanie reguły
modelować sytuacje rzeczywiste lub przedstawione słownie bądź obrazowo. Zadania tekstowe: znajdowanie rachunku z opisu historii · Wymyślanie i sprawdzanie własnych zadań tekstowych
Obszar kompetencji Wielkości
łączyć wyobrażenia z normowanymi jednostkami miar (kg, m, ℓ, h, €, c, nowe: dag, dm, cm, min, s) i interpretować podane wielkości; mierzyć wielkości i zapisywać wyniki z odpowiednimi jednostkami miar; stosować zależności między jednostkami miar; zapisywać wielkości w postaci jednonazwowej i wielonazwowej. Mierzenie długości i przeliczanie jednostek · Rozumienie jednostek miar i poprawne ich zapisywanie · Długości zapisywane i obliczane w dwóch jednostkach · Liczenie pieniędzy: euro i grosze w klasie 2
Odczytywanie i przedstawianie godzin z półgodzinami i kwadransami; posługiwanie się wielkościami w prostych sytuacjach praktycznych. Prosta matematyka czasu: godzina i czas trwania
Obszar kompetencji Płaszczyzna i przestrzeń
rozpoznawać i nazywać własności figur płaskich i brył; w sposób zabawowy i planowy pracować z figurami płaskimi i bryłami, w szczególności z obiektami symetrycznymi, Rozpoznawanie i nazywanie figur płaskich · Klasyfikacja brył według ich właściwości
posługiwać się linijką do rysowania i mierzenia, Mierzenie długości i przeliczanie jednostek
rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać wzory geometryczne.

Spoza programu — zadania dodatkowe

Zadania, których program tej klasy nie przewiduje, a inne kraje uczą ich na tym poziomie. Darmowe jak wszystko tutaj i nigdy nie mieszają się z działami ani z gotowymi testami z programu.