Polski
Program nauczania (Polska)

Matematyka — klasa 2 szkoły podstawowej

Klasa 2 — dodawanie i odejmowanie do 100

Imaginesis: arkusze z matematyki do druku dla tej klasy (Polska) — zadania tekstowe ze wskazówkami, kluczem odpowiedzi i rozwiązaniami krok po kroku w PDF, także jako sprawdzian w 2–4 grupach (A–D).

z kluczem odpowiedzi · rozwiązania krok po kroku · wskazówki · sprawdzian w grupach A–D

Za darmo: przykładowe arkusze i demo edytora bez konta.

Gotowe arkusze (PDF)

Działy tej klasy

Zakres matematyki dla klasy 2 szkoły podstawowej: liczby do 100, dodawanie i odejmowanie z przekroczeniem progu dziesiątkowego, początek tabliczki mnożenia, porównywanie różnicowe, pieniądze i zegar. Do każdego tematu gotowe szablony zadań do wydruku.

Osiągnięcia w zakresie rozumienia stosunków przestrzennych i cech wielkościowych

Porównywanie wg cechy wielkościowej

Dziecko uczy się porównywać przedmioty pod względem długości i masy: wskazuje najdłuższy lub najlżejszy, układa je w kolejności i określa, o ile jeden jest dłuższy od drugiego.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko porównuje przedmioty pod względem wyróżnionej cechy, na przykład długości lub masy. Potrafi wskazać, który przedmiot jest dłuższy, krótszy albo lżejszy, oraz uporządkować kilka przedmiotów według tej cechy. Zakres liczbowy w tym obszarze to liczby do 100, a w zadaniach z porównaniem różnicowym dziecko określa, o ile jeden przedmiot jest dłuższy od drugiego.

Typowy błąd polega na tym, że dziecko ocenia długość na oko, patrząc na to, który przedmiot zaczyna się dalej, zamiast porównać jego końce. Gdy przedmioty nie są ułożone równo, wydają się różnej długości, mimo że są takie same, albo odwrotnie. Drugi częsty błąd to mylenie pytania „o ile dłuższa?” z pytaniem o łączną długość, czyli dziecko podaje długość dłuższego przedmiotu zamiast różnicy.

W praktyce zadania na ten temat wyglądają tak:

  • Porównywanie długości: która jest najdłuższa? dziecko wskazuje najdłuższy przedmiot.
  • Porównywanie długości: o ile dłuższa jest wstążka? dziecko podaje różnicę między dwiema długościami.
  • O ile dłuższy: prawda czy fałsz dziecko ocenia, czy podane zdanie o różnicy jest prawdziwe.
  • O ile dłuższy: wybierz poprawną odpowiedź dziecko wybiera właściwą różnicę spośród podanych.
  • Masa: uporządkuj od najlżejszej dziecko układa przedmioty według masy.

EW.MAT.I-III.1.2: porównuje przedmioty pod względem wyróżnionej cechy wielkościowej, np. długości czy masy; dokonuje klasyfikacji przedmiotów;

Typy zadań: Masa: uporządkuj od najlżejszej · Porównywanie długości: która jest najdłuższa? · Porównywanie długości: o ile jedno jest dłuższe od drugiego? · O ile dłuższy: prawda czy fałsz · O ile dłuższy: wybierz poprawną odpowiedź

Pion, poziom i skos w klasie 2

Dziecko uczy się rozpoznawać i nazywać linie pionowe, poziome i ukośne oraz odróżniać je od siebie na rysunkach.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko posługuje się pojęciami pion, poziom i skos: potrafi wskazać, nazwać i narysować linię pionową, poziomą lub ukośną. Podstawa programowa wiąże to pojęcie z edukacją matematyczną na etapie I-III, więc obejmuje ono całe trzy lata nauki. W klasie 2 praca polega na rozpoznawaniu tych linii w otoczeniu i na rysunkach, bez wymogu podawania ich długości czy kątów.

Typowym błędem jest mylenie linii ukośnej z pionową albo poziomą, gdy jest ona lekko przechylona. Dziecko patrzy wtedy na ogólny kształt, a nie na kierunek linii względem kartki. Pomaga myślenie o pionie jak o linii prostej, na której stoi słup, a o poziomie jak o linii, po której idzie się prosto po podłodze.

W praktyce zadania na ten temat mają formę krótkich ćwiczeń z gotowych szablonów do wydruku. Dziecko może wybierać, czy dana linia jest pionowa, pozioma czy ukośna (Pion, poziom czy skos), oceniać zdania typu prawda czy fałsz (Pionowa, pozioma czy ukośna? Prawda czy fałsz), poprawiać błędne określenia (Popraw: pionowa, pozioma czy ukośna), wskazywać właściwą linię spośród kilku (Jaka to linia? Wybierz) oraz rysować linie o podanym kierunku (Narysuj linię: pionową, poziomą albo ukośną).

EW.MAT.I-III.1.3: posługuje się pojęciami: pion, poziom, skos.

Typy zadań: Jaka to linia? Wybierz · Narysuj linię: pionową, poziomą albo ukośną · Pion, poziom czy skos · Pionowa, pozioma czy ukośna? Prawda czy fałsz · Popraw: pionowa, pozioma czy ukośna

Osiągnięcia w zakresie rozumienia liczb i ich własności

Określanie kolejności za pomocą liczb porządkowych

Dziecko uczy się wskazywać miejsce obiektów w szeregu i określać, który z kolei od początku jest dany element.

typów zadań: 7Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2 dziecko uczy się precyzyjnego nazywania pozycji elementów w uporządkowanym ciągu. Zamiast odpowiadać na pytanie „ile jest rzeczy?”, wskazuje konkretne miejsce w szeregu, posługując się liczebnikami porządkowymi (np. pierwszy, drugi, piąty). Choć do końca klas 1–3 podstawa programowa obejmuje znajomość liczb trzycyfrowych, na tym etapie zadania skupiają się na czytelnym wyznaczaniu kolejności w codziennym zakresie liczb do 100.

Najczęstszym błędem uczniów jest mylenie liczby porządkowej z kardynalną. Dzieci nierzadko odpowiadają „pięć” zamiast „piąty” albo zliczają obiekty od niewłaściwej strony, ignorując to, gdzie znajduje się początek rzędu. Zdarza się również, że dziecko pomija pierwszy element i zaczyna liczenie od drugiego jako „pierwszego wskazanego”.

W zadaniach typu Który z kolei od początku uczeń widzi ciąg ilustracji (np. zwierzątka lub przedmioty ustawione w jednej linii) i ma za zadanie wskazać, zaznaczyć lub zapisać słownie, które miejsce od lewej strony zajmuje wskazany obiekt.

EW.MAT.I-III.2.3: wyjaśnia znaczenie cyfr w zapisie liczby; wskazuje jedności, dziesiątki, setki itd., określa kolejność, posługując się liczbą porządkową;

Typy zadań: Liczebniki porządkowe: który z kolei od początku? · Która pozycja od początku: prawda czy fałsz · Która pozycja od początku: wybierz poprawną odpowiedź · Liczebniki porządkowe: ile ich jest (miejsce z obu stron)? · Liczebniki porządkowe: ile stoi pomiędzy dwoma miejscami? · Miejsce w rzędzie z obu stron: prawda czy fałsz · Miejsce w rzędzie z obu stron: wybierz wynik

Porównywanie liczb do 100

Dziecko uczy się porównywać liczby do 100, zapisywać wynik znakiem <, > lub = oraz ustawiać kilka liczb od najmniejszej do największej.

typów zadań: 7Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2 dziecko porównuje liczby w zakresie do 100: stwierdza, która liczba jest mniejsza, a która większa, zapisuje to znakiem <, > albo = i ustawia kilka liczb od najmniejszej do największej oraz odwrotnie. Podstawa programowa dla całego etapu I–III mówi też o liczbach do 1000 i o sformułowaniach typu „o 7 większa”, „o 10 mniejsza”. Na tym etapie nie oznacza to, że cały ten zakres ma być opanowany w klasie 2.

Najczęstszy błąd przy liczbach dwucyfrowych polega na porównywaniu ostatnich cyfr zamiast liczby dziesiątek. Dziecko widzi, że 8 jest większe od 2, i uznaje 38 za większe od 52, a stąd biorą się odwrócone znaki i zła kolejność w ciągu. Pomaga zachęcanie, by najpierw patrzeć na dziesiątki, a dopiero przy równych dziesiątkach na jedności.

Typowe zadania z tego tematu to:

  • „Wstaw znak: <, > albo =” – porównanie par liczb w zakresie do 100,
  • „Porównywanie liczb do 100” – proste porównania z uzasadnieniem zapisanym znakiem,
  • „Porządkowanie liczb: od największej” oraz „uporządkuj pięć liczb” – ustawianie liczb w ciąg.

EW.MAT.I-III.2.4: porównuje liczby; porządkuje liczby od najmniejszej do największej i odwrotnie; rozumie sformułowania typu: liczba o 7 większa, liczba o 10 mniejsza; stosuje znaki: <, =, >.

Typy zadań: Wstaw znak: <, > albo = · Dopełnianie do stu: ile brakuje? · Policz i wstaw znak · Porządkowanie liczb: od największej · Porządkowanie liczb: uporządkuj pięć liczb · Porównanie liczb do 100: która grupa ma najmniej · Porównywanie liczb do 100 · Liczba parzysta między dwiema liczbami (kl. 3) · Porównywanie liczb: ile cyfr pasuje w okienko (kl. 3) · Porównywanie liczb: wypisz pasujące cyfry (kl. 3)

Liczenie co kilka: w przód i wstecz

Dziecko uczy się liczyć w przód i wstecz od podanej liczby, dodając lub odejmując ten sam krok, na przykład po 2 albo po 10.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko potrafi liczyć w przód i wstecz od podanej liczby, zwiększając lub zmniejszając wynik o stały krok, np. po 2 albo po 10. W klasie 2 ćwiczymy to w zakresie liczb do 100. Zakres do 1000 należy do podstawy programowej dla całego etapu I–III, czyli dla kilku lat nauki, a nie tylko dla klasy 2.

Typowy błąd polega na powrocie do liczenia po jeden. Dziecko po 40 mówi 41 zamiast 42, a liczac wstecz po 10 od 53, podaje 52 zamiast 43. Przyczyną jest przyzwyczajenie do kroku 1: dziecko nie zwraca uwagi na to, o ile zmienia się liczba przy każdym kroku.

Zadania na ten temat wyglądają tak:

  • Licz dalej o stały krok i Licz wstecz o stały krok: dziecko dopisuje kolejne liczby w przód lub w tył.
  • Liczenie co kilka: wybierz następną liczbę oraz Liczenie co kilka: popraw błędną liczbę: dziecko wskazuje brakującą liczbę albo poprawia jedną błędną w ciągu.
  • Liczenie dalej: ile razy trzeba doliczyć? oraz Ile razy dodano: wybierz liczbę: dziecko określa, jaki krok przeszedł ciąg i ile razy go dodano.

EW.MAT.I-III.2.1: liczy (w przód i wstecz) od podanej liczby po 1, po 2, po 10 itp.;

Typy zadań: Licz dalej o stały krok · Liczenie co kilka: wybierz następną liczbę · Licz wstecz o stały krok · Liczenie co kilka: popraw błędną liczbę · Ile razy dodano: wybierz liczbę · Liczenie dalej: ile razy trzeba doliczyć? · Liczenie dziesiątkami: co dalej? (kl. 1) · Liczenie dziesiątkami: prawda czy fałsz (kl. 1) · Liczenie dziesiątkami: wybierz wynik (kl. 1)

Porównywanie różnicowe (o ile więcej?)

Dziecko uczy się określać, o ile jedna liczba jest większa lub mniejsza od drugiej, obliczając różnicę między nimi.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko potrafi porównać dwie liczby i powiedzieć, o ile jedna jest większa od drugiej. W klasie 2 ćwiczy to w zakresie liczb do 100, w którym dodaje i odejmuje, także z przekroczeniem progu dziesiątkowego. Podstawa programowa dla klas 1–3 mówi również o rozumieniu sformułowań typu „liczba o 7 większa” czy „liczba o 10 mniejsza”. Ten zapis dotyczy całego etapu, a zakres liczb naturalnych do 1000 obejmuje klasy 1–3, nie tylko drugą.

Typowy błąd polega na tym, że na pytanie „o ile więcej?” dziecko dodaje dwie liczby zamiast je odjąć albo podaje jedną z liczb zamiast różnicy. Zwykle wynika to z mylenia pytania o różnicę z pytaniem o sumę („ile razem”) lub z pytaniem o resztę.

W zadaniach z tego działu pojawiają się szablony:

  • Różnica liczb: znajdź mniejszą wielkość
  • Różnica liczb: o ile więcej? Prawda czy fałsz
  • Różnica liczb: o ile więcej? Wybierz odpowiedź
  • Różnica liczb: znajdź większą wielkość
  • Różnica liczb do 100: o ile więcej

Powiązanie z podstawą programową: Uczeń porównuje i porządkuje liczby, stosując znaki <, = i >.
EW.MAT.I-III.2.4: porównuje liczby; porządkuje liczby od najmniejszej do największej i odwrotnie; rozumie sformułowania typu: liczba o 7 większa, liczba o 10 mniejsza; stosuje znaki: <, =, >.

Typy zadań: Różnica liczb do 100: o ile więcej · Różnica liczb: o ile więcej? Prawda czy fałsz · Różnica liczb: o ile więcej? Wybierz odpowiedź · Różnica liczb: znajdź większą wielkość · Różnica liczb: znajdź mniejszą wielkość

Osiągnięcia w zakresie posługiwania się liczbami

Dodawanie w zakresie 100 w klasie 2

Dziecko uczy się dodawać w pamięci w zakresie do 100, także wtedy, gdy wynik przekracza kolejną dziesiątkę, na przykład 47 + 8.

typów zadań: 13Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2 dziecko dodaje w pamięci liczby w zakresie do 100. Umie dodać do liczby dwucyfrowej liczbę jednocyfrową, a także liczbę 10 lub wielokrotność 10, w prostszych przykładach. Podstawa programowa dla całego etapu (klasy 1–3) wymienia też dodawanie liczby 100 i wielokrotności 100, ale w tej klasie zadania są w zakresie do 100.

Najczęstszy błąd pojawia się, gdy suma przekracza próg dziesiątkowy. Przy działaniu 47 + 8 dziecko często dodaje same jedności (7 + 8 = 15), a potem zapomina dodać dziesiątkę, i w efekcie podaje 45 albo 55 zamiast 55 i 5, czyli 55. Dzieje się tak, bo dziecko liczy jedności i dziesiątki osobno i nie łączy wyniku w całość.

Zadania na tę umiejętność w gotowych szablonach wyglądają tak:

  • Dodawanie na osi liczbowej oraz Dodawanie na osi liczbowej do 100: dziecko przeskakuje po osi i widzi, jak przechodzi się przez dziesiątki.
  • Dodawanie do 100: skok po planszy stu pól: ruch po planszy pokazuje dodawanie jako przesuwanie się o określoną liczbę pól.
  • Piramida liczbowa i Dodawanie liczb dwucyfrowych: wyniki z sąsiednich pól sumują się w kolejnych poziomach.
  • Trzy składniki naraz (do 100): dziecko dodaje trzy liczby, ale nadal w pamięci.
  • Dodawanie: która suma wyjdzie inna, Dodawanie do 100: wybierz wynik i Dodawanie do 100: popraw błąd: dziecko sprawdza wyniki i szuka błędów, co ćwiczy przekroczenie progu dziesiątkowego.
  • Szyfr z dodawania i Dodawanie do 100: połącz działanie z wynikiem: zadania w formie zabawy, w których wynik trzeba policzyć bez pisemnego algorytmu.

EW.MAT.I-III.3.2: dodaje do podanej liczby w pamięci i od podanej liczby odejmuje w pamięci: liczbę jednocyfrową, liczbę 10, liczbę 100 oraz wielokrotności 10 i 100 (w prostszych przykładach);

Typy zadań: Dodawanie do 100: czy suma jest poprawna? · Dodawanie do 100: skok po planszy stu pól · Dodawanie do 100: wybierz wynik · Dodawanie liczb dwucyfrowych · Dodawanie na osi liczbowej · Dodawanie na osi liczbowej do 100 · Tabelka z regułą dodawania: uzupełnij wyniki · Dodawanie do 100: popraw błąd · Dodawanie do 100: połącz działanie z wynikiem · Dodawanie: która suma wyjdzie inna · Piramida liczbowa · Szyfr z dodawania · Trzy składniki naraz (do 100)

Dodawanie do 100 z przekroczeniem progu dziesiątkowego

Dziecko dodaje dwie liczby w zakresie do 100, gdy suma przekracza kolejną dziesiątkę, np. 27 + 15, i podaje wynik w pamięci lub zapisuje wyniki cząstkowe.

typów zadań: 9Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko dodaje w pamięci lub z zapisanymi wynikami cząstkowymi liczby dwucyfrowe w zakresie do 100. Stosuje przy tym własne sposoby liczenia. W klasie 2 chodzi o działania, w których wynik przekracza kolejną dziesiątkę, np. 27 + 15 = 42. Zapis takich działań w postaci pisemnej algorytmu nie jest wymagany na tym etapie. Sumy typu 250 + 50 pojawiają się w podstawie programowej dla całego etapu edukacyjnego (klasy 1–3), w tej klasie materiał obejmuje liczby do 100.

Typowy błąd polega na tym, że dziecko dodaje jedności i dziesiątki osobno, ale nie uwzględnia dziesiątki powstałej z sumy jedności. Przy 27 + 15 może dodać 7 + 5 = 12, zapisać 2 jedności, a potem dodać 20 + 10 = 30 i wpisać 32 zamiast 42. Błąd wynika z tego, że dziecko nie traktuje 12 jako 1 dziesiątka i 2 jedności. Dlatego pomaga, gdy dziecko pokazuje to na liczmanie lub zapisuje działanie krok po kroku.

W materiałach do tej klasy zadania na ten temat występują w kilku formach. Dodawanie w zakresie 100 z przekraczaniem progu to podstawowy zestaw rachunków. Dopełnianie do dziesiątki (ile brakuje?) i Dopełnij do dziesiątki i dokończ rachunek pokazują jeden z możliwych sposobów: najpierw dopełnić do pełnej dziesiątki, potem dodać resztę. Dodawanie do 100 z przekroczeniem progu: wybierz wynik oraz Dodawanie do 100: sprawdź wynik i znajdź pomyłkę służą do kontroli, czy dziecko rozumie, skąd bierze się wynik. Przy zadaniach z pomyłką warto zapytać dziecko, dlaczego wynik jest niepoprawny, a nie tylko kazać go poprawić.

Powiązanie z podstawą programową: Uczeń dodaje i odejmuje w pamięci liczby dwucyfrowe oraz wielokrotności 10 i 100.
EW.MAT.I-III.3.4: dodaje i odejmuje liczby dwucyfrowe, zapisując w razie potrzeby cząstkowe wyniki działań lub, wykonując działania w pamięci, od razu podaje wynik; oblicza sumy i różnice większych liczb w prostych przykładach typu: 250 + 50, 180 – 30; mnoży liczby dwucyfrowe przez 2, zapisując, jeśli ma taką potrzebę, cząstkowe wyniki działań; przy obliczeniach stosuje własne strategie.

Typy zadań: Dodawanie do 100 z przekroczeniem progu: wybierz wynik · Dodawanie do 100: prawda czy fałsz · Dopełnianie do dziesiątki: ile brakuje? · Dodawanie do 100: ile brakuje do celu · Dodawanie w zakresie 100 z przekraczaniem progu · Dopełnij do dziesiątki i dokończ rachunek · Zadanie tekstowe — dodawanie · Dodawanie do 100: które działanie daje więcej? · Dodawanie do 100: popraw cudzy wynik · Ciąg liczbowy do 100: podaj następną liczbę (kl. 3) · Dodawanie do 100: nieznany stan początkowy (kl. 3) · Dodawanie do 100: równowaga dwóch stron (kl. 3) · Dodawanie do 100: sprawdź wynik i znajdź pomyłkę (kl. 3) · Dodawanie do 100: zadanie z liczbą zbędną (kl. 3) · Dodawanie i odejmowanie do 100: dwa kroki (kl. 3)

Wygodna kolejność dodawania w klasie 2

Dziecko zauważa, że w dodawaniu można zmieniać kolejność składników i grupować je tak, by łatwiej policzyć wynik, i stosuje to intuicyjnie w liczbach do 100.

typów zadań: 8Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko uczy się, że w dodawaniu kolejność składników nie zmienia wyniku, i wykorzystuje tę prawidłowość, żeby wygodniej liczyć. Dotyczy to działań w zakresie liczb do 100, zgodnie z tym, co drukuje ta klasa. Chodzi o rozumienie w praktyce, bez podawania nazw typu „przemienność”.

Częsty problem polega na tym, że dziecko traktuje 3 + 27 i 27 + 3 jako dwa zupełnie różne zadania i liczy każde od początku. Może też nie być pewne, czy po zamianie miejscami wynik się nie zmieni. Dlatego warto pokazywać, że obie sumy dają ten sam wynik, a potem wykorzystać to przy liczeniu.

W praktyce zadania na tę umiejętność wyglądają tak:

  • porównywanie dwóch sum po zamianie składników, np. „Ta sama suma, zamienione strony – co zakryto?”;
  • wybór lub dobranie wygodnej kolejności dodawania, np. „Wygodna kolejność dodawania: dobierz porządek” albo „wybierz wynik”;
  • rozstrzyganie, czy równość jest prawdziwa, np. „prawda czy fałsz”;
  • brakujący składnik w równości, np. „Własności dodawania: brakujący składnik w równości”;
  • dodawanie większej liczby składników w parach, np. „Cztery składniki, dwie wygodne pary”;
  • dodawanie do 100 z uzasadnieniem wybranej strategii.

EW.MAT.I-III.3.1: wyjaśnia istotę działań matematycznych – dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia oraz związki między nimi; korzysta intuicyjnie z własności działań;

Typy zadań: Wygodna kolejność dodawania: dobierz porządek · Zamiana kolejności składników: porównaj dwie sumy · Dodawanie do 100: wygodna strategia i wyjaśnienie · Ta sama suma, zamienione strony — co zakryto · Wygodna kolejność dodawania: prawda czy fałsz · Wygodna kolejność dodawania: wybierz wynik · Cztery składniki, dwie wygodne pary · Własności dodawania: brakujący składnik w równości

Związki między działaniami: sprawdzamy wynik

Dziecko uczy się sprawdzać wynik dodawania i odejmowania drugim działaniem oraz rozumie, że mnożenie i dzielenie są ze sobą powiązane.

typów zadań: 7Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W drugiej klasie dziecko zaczyna widzieć, że dodawanie i odejmowanie są ze sobą powiązane. Pracuje w zakresie liczb do 100, w tym z przekroczeniem progu dziesiątkowego. Po obliczeniu wyniku potrafi sprawdzić, czy jest poprawny, wykonując odwrotne działanie. Na przykład po wyniku 45 − 17 = 28 sprawdza, czy 28 + 17 daje 45.

Typowy błąd polega na tym, że dziecko traktuje każde działanie osobno i nie wraca do wyniku. Po odejmowaniu z przekroczeniem dziesiątek łatwo o pomyłkę w jednym kroku, a bez sprawdzenia dziecko jej nie zauważa. Często też nie wie, która liczba w sprawdzeniu jest odjemnikiem, a która różnicą, więc przy dodawaniu wstawia je w złej kolejności.

W tym szkolnym zestawie zadania na ten temat wyglądają tak:

  • Sprawdzenie dodawania odejmowaniem oraz Sprawdzanie odejmowania: dodawaniem, czyli dziecko potwierdza wynik drugim działaniem.
  • Sprawdzanie odejmowania: prawda czy fałsz i Sprawdzanie odejmowania: popraw błąd, czyli dziecko ocenia cudzy wynik i poprawia go, jeśli jest błędny.
  • Od jakiej liczby odejmowano? Wybierz, czyli dziecko odtwarza, z jakiej liczby odjęto daną wartość.
  • Mnożenie i dzielenie: ile było przed rozdzieleniem oraz Mnożenie i dzielenie: przez ile mnożono, czyli pierwsze wprowadzenie związku mnożenia z dzieleniem.

Pełne zapamiętanie wyników mnożenia i dzielenia w zakresie tabliczki jest celem całego etapu edukacyjnego (klasy 1–3), a nie samej drugiej klasy.

Powiązanie z podstawą programową: Uczeń podaje z pamięci wyniki mnożenia i dzielenia w zakresie tabliczki i sprawdza dzielenie mnożeniem.
EW.MAT.I-III.3.1: wyjaśnia istotę działań matematycznych – dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia oraz związki między nimi; korzysta intuicyjnie z własności działań;

Typy zadań: Sprawdzenie dodawania odejmowaniem · Mnożenie i dzielenie: ile było przed rozdzieleniem · Mnożenie i dzielenie: przez ile mnożono · Od jakiej liczby odejmowano? Wybierz · Sprawdzanie odejmowania: dodawaniem · Sprawdzanie odejmowania: popraw błąd · Sprawdzanie odejmowania: prawda czy fałsz

Odejmowanie liczb dwucyfrowych w pamięci

Dziecko uczy się odejmować liczby dwucyfrowe w zakresie do 100, najpierw w pamięci, a gdy trzeba, zapisując wyniki cząstkowe.

typów zadań: 7Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Według podstawy programowej dla klas I–III dziecko odejmuje w pamięci liczby dwucyfrowe, a w razie potrzeby zapisuje wyniki cząstkowe, np. 52 − 27 można policzyć jako 52 − 20 = 32, a potem 32 − 7 = 25. Wymagane jest też odejmowanie wielokrotności 10 (np. 180 − 30) i stosowanie własnych sposobów liczenia. W klasie 2 zadania z tego zakresu dotyczą liczb do 100. Pisemnego algorytmu odejmowania pod kreską na tym etapie się nie wymaga.

Najczęstszy błąd to odejmowanie „na odwrót”: przy 63 − 28 dziecko od 8 odejmuje 3, a od 6 odejmuje 2, i wychodzi 45 zamiast 35. Dzieje się tak, bo traktuje cyfry dziesiątek i jedności osobno i nie widzi, że przy przekraczaniu progu dziesiątkowego trzeba pożyczyć 10 jedności. Pomaga rozłożenie liczby na dziesiątki i jedności oraz liczenie krok po kroku.

Zadania na tę umiejętność w gotowych szablonach mają postać na przykład:

  • Odejmowanie w zakresie 100 oraz Odejmowanie krok po kroku,

  • Dwa odejmowania po kolei (do 100),

  • Odejmowanie do 100: skok wstecz po planszy stu pól,

  • Odejmowanie w zakresie 100: popraw cudzy wynik oraz Odejmowanie do 100: sprawdź wynik i znajdź pomyłkę, które uczą wykrywania typowych błędów.

Powiązanie z podstawą programową: Uczeń dodaje i odejmuje w pamięci liczby dwucyfrowe oraz wielokrotności 10 i 100.
EW.MAT.I-III.3.2: dodaje do podanej liczby w pamięci i od podanej liczby odejmuje w pamięci: liczbę jednocyfrową, liczbę 10, liczbę 100 oraz wielokrotności 10 i 100 (w prostszych przykładach);
EW.MAT.I-III.3.4: dodaje i odejmuje liczby dwucyfrowe, zapisując w razie potrzeby cząstkowe wyniki działań lub, wykonując działania w pamięci, od razu podaje wynik; oblicza sumy i różnice większych liczb w prostych przykładach typu: 250 + 50, 180 – 30; mnoży liczby dwucyfrowe przez 2, zapisując, jeśli ma taką potrzebę, cząstkowe wyniki działań; przy obliczeniach stosuje własne strategie.

Typy zadań: Odejmowanie do 100: skok wstecz po planszy stu pól · Odejmowanie w zakresie 100 · Odejmowanie krok po kroku · Odejmowanie w zakresie 100: wybierz poprawny wynik · Dwa odejmowania po kolei (do 100) · Odejmowanie do 100: ubyło i przybyło, co zostało? · Odejmowanie w zakresie 100: popraw cudzy wynik · Odejmowanie do 10: prawda czy fałsz (kl. 1) · Odejmowanie do 10: wybierz wynik (kl. 1) · Odejmowanie do 5 (kl. 1) · Odejmowanie do 5: prawda czy fałsz (kl. 1) · Odejmowanie do 5: wybierz wynik (kl. 1) · Odejmowanie w zakresie 10: ile zostało? (kl. 1) · Brakująca odjemna: wybierz liczbę (kl. 3) · Odejmowanie do 100: ile było na początku? (kl. 3) · Odejmowanie do 100: sprawdź wynik i znajdź pomyłkę (kl. 3) · Odejmowanie z liczbą zbędną (do 100) (kl. 3)

Tabliczka mnożenia

Dziecko uczy się mnożyć w pamięci, rozumiejąc mnożenie jako dodawanie równych grup, np. 3 × 4 to trzy grupy po cztery.

typów zadań: 3Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Podstawa programowa na etapie klas 1–3 wymaga, by uczeń podawał z pamięci wyniki mnożenia i dzielenia w zakresie tabliczki mnożenia oraz mnożył w pamięci przez 10 liczby mniejsze od 20. W klasie 2 ten obszar obejmuje początek tabliczki, a zadania są w zakresie do 100. To, co dziecko ćwiczy teraz, jest pierwszym krokiem do tej umiejętności.

Typowy błąd polega na myleniu mnożenia z dodawaniem: zamiast 3 × 4 dziecko liczy 3 + 4. Czasem wynik wychodzi przypadkiem poprawny, a w innych zadaniach nie. Zwykle przyczyną jest to, że nie widzi, iż pierwszy czynnik mówi, ile jest grup, a drugi, ile elementów jest w każdej grupie.

W praktyce zadania w tym obszarze to m.in.:

  • Mnożenie: równe grupy razem i Mnożenie: ile kropek w tablicy, czyli liczenie elementów w grupach i tablicach,
  • Mnożenie jako dodawanie: ile razy wzięto składnik, czyli zamiana dodawania na mnożenie,
  • Tabliczka mnożenia (do 100), Tabliczka mnożenia: wybierz wynik, Brakujący czynnik (tabliczka mnożenia) i Brakujący czynnik: wybierz liczbę, czyli obliczanie wyniku lub uzupełnianie okienka,
  • Mnożenie: sprawdź i znajdź pomyłkę, Mnożenie z liczbą zbędną i Mnożenie: które daje więcej i o ile?, czyli szukanie błędów i porównywanie wyników.

Powiązanie z podstawą programową: Uczeń podaje z pamięci wyniki mnożenia i dzielenia w zakresie tabliczki i sprawdza dzielenie mnożeniem.
EW.MAT.I-III.3.3: mnoży i dzieli w pamięci w zakresie tabliczki mnożenia; mnoży w pamięci przez 10 liczby mniejsze od 20; rozwiązuje równania z niewiadomą zapisaną w postaci okienka (uzupełnia okienko); stosuje własne strategie, wykonując obliczenia; posługuje się znakiem równości i znakami czterech podstawowych działań;

Typy zadań: Mnożenie jako dodawanie: ile razy wzięto składnik · Mnożenie: ile kropek w tablicy · Mnożenie: równe grupy razem · Brakujący czynnik: wybierz liczbę (kl. 3) · Tabliczka mnożenia: wybierz wynik (kl. 3) · Tabliczka mnożenia (do 100) (kl. 3) · Brakujący czynnik (tabliczka mnożenia) (kl. 3) · Mnożenie z liczbą zbędną (kl. 3) · Mnożenie: które daje więcej i o ile? (kl. 3) · Mnożenie: sprawdź i znajdź pomyłkę (kl. 3)

Osiągnięcia w zakresie czytania tekstów matematycznych

Zadania tekstowe proste w klasie 2

Dziecko w klasie 2 analizuje krótką treść zadania z liczbami do 100, rozpoznaje, o co chodzi, i wybiera sposób rozwiązania, który zapisuje działaniem, równością z okienkiem lub rysunkiem.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko ma czytać proste zadanie tekstowe, zrozumieć, jaka sytuacja w nim jest opisana, i dobrać sposób jej rozwiązania. Liczby mieszczą się w zakresie do 100, a rozwiązanie może zapisać działaniem, równością z okienkiem, rysunkiem albo w inny sposób, który sam wybierze.

Typowy błąd polega na tym, że dziecko od razu wykonuje działanie na liczbach z treści, zanim zrozumie sytuację. Często wybiera dodawanie tylko dlatego, że w zadaniu pojawiło się słowo „razem”, albo odejmuje wszystkie liczby, bo „trzeba coś odjąć”. Pomaga wtedy proste pytanie: czy w tej historii przybyło, czy ubyło?

W tym dziale zadania przygotowane są w kilku typach:

  • Zadanie proste — ile zostało oraz Wybierz działanie: odejmowanie (ubyło), gdzie trzeba ustalić, ile zostało po ubyciu.
  • Zadanie tekstowe: ile było na początku, w którym szukamy wyjściowej liczby.
  • Wybierz działanie: dodawanie (razem), gdzie łączymy dwie części w całość.
  • Zadanie z liczbą zbędną — ile zostało, w którym dziecko musi odrzucić informację, która nie jest potrzebna.
  • Zadanie z treścią: wybierz poprawny wynik, w którym sprawdza, który wynik pasuje do treści.

EW.MAT.I-III.4.1: analizuje i rozwiązuje zadania tekstowe proste i wybrane złożone; dostrzega problem matematyczny oraz tworzy własną strategię jego rozwiązania, odpowiednią do warunków zadania; opisuje rozwiązanie za pomocą działań, równości z okienkiem, rysunku lub w inny wybrany przez siebie sposób;

Typy zadań: Zadanie proste — ile zostało · Wybierz działanie: dodawanie (razem) · Wybierz działanie: odejmowanie (ubyło) · Zadanie z liczbą zbędną — ile zostało · Zadanie z treścią: wybierz poprawny wynik · Zadanie tekstowe: ile było na początku

Osiągnięcia w zakresie rozumienia pojęć geometrycznych

Rozpoznawanie figur geometrycznych

Dziecko uczy się nazywać i wyodrębniać prostokąt, kwadrat, trójkąt i koło wśród innych figur, także gdy są obrócone lub narysowane na rysunku.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi rozpoznać w otoczeniu i na rysunkach figury: prostokąt, kwadrat, trójkąt i koło, i wyodrębnić je spośród innych figur. Podstawa programowa obejmuje to dla całego etapu edukacyjnego (klasy 1–3). W klasie drugiej ćwiczenie opiera się na tym, co pokazują dostępne zadania: nazywanie figur, rozpoznawanie ich po obróceniu i liczenie trójkątów na rysunku.

Podstawa dla klasy 1–3 wymaga też, by dziecko rysowało przy linijce odcinki i łamane oraz odręcznie prostokąty, w tym kwadraty, na sieci kwadratowej. Gotowych zadań rysunkowych w materiałach dla klasy drugiej nie ma.

Typowy błąd: obrócona lub przechylona figura wygląda dziecku jak zupełnie inna, np. kwadrat ustawiony na rogu bywa nazywany "rombem" lub "inną figurą". Drugi częsty kłopot to mylenie prostokąta o różnych bokach z kwadratem, bo dziecko patrzy na ogólny kształt, a nie na boki i kąty. Przy liczeniu trójkątów na rysunku dzieci często pomijają te, które powstają z nakładających się linii.

Zadania na tę umiejętność:

  • Jak nazywa się narysowana figura – nazwanie figury z rysunku.
  • Jak nazywa się ta obrócona figura? – rozpoznanie figury w innym ułożeniu.
  • Figury na rysunku: ile trójkątów? – policzenie trójkątów na rysunku.
  • Figury płaskie: prawda czy fałsz – ocena zdań o figurach.
  • Jak nazywa się ta figura? Wybierz – wybór nazwy spośród podanych.
  • Figury płaskie: popraw nazwę narysowanej figury – poprawienie błędnej nazwy.

Powiązanie z podstawą programową: Uczeń rozpoznaje figury geometryczne i wyodrębnia je spośród innych.
EW.MAT.I-III.5.1: rozpoznaje – w naturalnym otoczeniu (w tym na ścianach figur przestrzennych) i na rysunkach – figury geometryczne: prostokąt, kwadrat, trójkąt, koło; wyodrębnia te figury spośród innych figur; kreśli przy linijce odcinki i łamane; rysuje odręcznie prostokąty (w tym kwadraty), wykorzystując sieć kwadratową;

Typy zadań: Figury na rysunku: ile trójkątów? · Figury płaskie: popraw nazwę narysowanej figury · Figury płaskie: prawda czy fałsz · Jak nazywa się narysowana figura · Jak nazywa się ta figura? Wybierz · Jak nazywa się ta obrócona figura?

Rysowanie odcinków i łamanych linijką

Dziecko uczy się rysować przy linijce odcinki i łamane o podanej długości oraz liczyć, jak długa jest gotowa łamana.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko potrafi przy linijce narysować odcinek, czyli prostą kreskę między dwoma punktami, oraz łamaną, czyli kilka odcinków połączonych jeden za drugim. Podstawa programowa nie podaje tu konkretnego zakresu liczb, więc długości w zadaniach są podawane wprost w poleceniu. Dziecko rysuje też prostokąty i kwadraty odręcznie, korzystając z kratki.

Typowy błąd to przykładanie linijki tak, że zero nie pokrywa się z początkiem odcinka. Dziecko zaczyna pomiar od kreski oznaczonej jedynką i dostaje wynik o jeden za mały albo za duży. Drugi częsty błąd dotyczy łamanej: dziecko mierzy tylko jeden jej fragment albo zapomina dodać długości wszystkich odcinków, mimo że długość łamanej to suma długości jej części.

W typowym zadaniu dziecko dostaje polecenie Narysuj łamaną o podanej długości albo Narysuj prostokąt o podanych bokach. Inne zadania z tego działu to Jak długa jest łamana? Wybierz oraz Długość łamanej: prawda czy fałsz, a także Długość łamanej: popraw wynik, w którym trzeba znaleźć i poprawić błędne obliczenie.

EW.MAT.I-III.5.1: rozpoznaje – w naturalnym otoczeniu (w tym na ścianach figur przestrzennych) i na rysunkach – figury geometryczne: prostokąt, kwadrat, trójkąt, koło; wyodrębnia te figury spośród innych figur; kreśli przy linijce odcinki i łamane; rysuje odręcznie prostokąty (w tym kwadraty), wykorzystując sieć kwadratową;

Typy zadań: Długość łamanej: popraw wynik · Długość łamanej: prawda czy fałsz · Jak długa jest łamana? Wybierz · Narysuj prostokąt o podanych bokach · Narysuj łamaną o podanej długości

Osiągnięcia w zakresie stosowania matematyki w sytuacjach życiowych oraz w innych obszarach edukacji

Rytm, czyli powtarzający się wzór, w którym kolejne elementy idą według tej samej zasady

Dziecko uczy się zauważać, według jakiej zasady układa się ciąg (liczb lub figur), i potrafi go dalej przedłużyć.

typów zadań: 11Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko ma dostrzegać rytm w otoczeniu i w wytworach człowieka, na przykład we wzorach na tkaninach, w ułożeniu płytek czy w kolejności kolorów, a także klasyfikować elementy według wyodrębnionych cech. W tej klasie zadania z rytmami w tej dziedzinie pracują z liczbami do 100: dziecko odczytuje, o ile liczba rośnie lub maleje za każdym razem, i uzupełnia brakujący wyraz.

Typowym problemem jest patrzenie tylko na ostatni element ciągu zamiast na zasadę, która łączy wszystkie elementy. Dziecko może wtedy dopisać kolejną liczbę „na oko” albo pomylić krok, na przykład dodać 2 zamiast 10 przy liczbach dziesiątkowych. Dlatego warto pytać: o ile zmienia się każda liczba? zamiast: jaka będzie następna?

W praktyce zadania na ten temat to m.in.:

  • Kontynuuj rytm liczb oraz Kontynuuj rytm w dół, czyli przedłużanie ciągu w górę lub w dół.
  • Rytm liczbowy: o ile rośnie za każdym razem oraz Rytmy: który rośnie szybciej i o ile?, czyli nazywanie zasady.
  • Rytm liczbowy: jaka liczba zniknęła ze środka i Jaki był pierwszy wyraz rytmu, czyli szukanie brakującego elementu.
  • Wzór z figur: ile kwadracików w następnej figurze?, czyli rytm w obrazkach.
  • Następny wyraz rytmu w wersji z wyborem odpowiedzi albo prawda czy fałsz, a także Rytmy: popraw błędnie przedłużony rytm i Rytmy: znajdź element daleko w rytmie.

EW.MAT.I-III.6.1: klasyfikuje obiekty i różne elementy środowiska społeczno-przyrodniczego z uwagi na wyodrębnione cechy; dostrzega rytm w środowisku przyrodniczym, sztuce użytkowej i innych wytworach człowieka, obecnych w środowisku dziecka;

Typy zadań: Kontynuuj rytm liczb · Kontynuuj rytm w dół · Wzór z figur: ile kwadracików w następnej figurze? · Jaki był pierwszy wyraz rytmu · Następny wyraz rytmu: prawda czy fałsz · Następny wyraz rytmu: wybierz poprawną odpowiedź · Rytm liczbowy: jaka liczba zniknęła ze środka · Rytmy: popraw błędnie przedłużony rytm · Rytm liczbowy: o ile rośnie za każdym razem · Rytmy: który rośnie szybciej i o ile? · Rytmy: znajdź element daleko w rytmie

Obliczenia pieniężne i reszta w klasie 2

Uczeń wylicza koszt zakupów i resztę w złotych i groszach, posługując się kwotami do 100 zł.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko potrafi wykonywać obliczenia pieniężne w zakresie kwot do 100 zł: dodaje i odejmuje ceny, zamienia złote na grosze i odwrotnie oraz rozpoznaje nominały monet i banknotów. Podstawa programowa dla kształcenia wczesnoszkolnego (klasy I–III) mówi o tej umiejętności szerzej, ale w tej klasie zadania ograniczają się do kwot do 100 zł, co odpowiada zakresom pojawiającym się w materiałach dla klasy 2.

Typowy błąd polega na traktowaniu złotych i groszy tak, jakby były jedną liczbą dziesiętną zapisaną w innym systemie. Dziecko może na przykład dodać 3,50 zł i 2,70 zł, otrzymując 5,20 zł, bo "pięćdziesiąt plus siedemdziesiąt" zapisuje jako "dwadzieścia" zamiast 1 zł i 20 gr. Drugi częsty kłopot to liczenie reszty od większej kwoty w złej kolejności: dziecko odejmuje cenę od banknotu, ale myli kierunek i zamiast obliczyć, ile brakuje, odejmuje mniejszą liczbę od większej bez zastanowienia.

W praktyce zadania na ten temat pojawiają się w gotowych szablonach do wydruku: Pieniądze: ile jeszcze brakuje na zakup, Zakupy i reszta, Reszta: wybierz poprawną kwotę, Reszta: popraw błąd, Monety: którymi monetami zapłacić?, Pieniądze na rysunku: ile ich jest?, Zakupy: ile kosztuje kilka sztuk? oraz Zakupy: czy starczy pieniędzy?. Dziecko ogląda rysunek monet lub cennik, wykonuje obliczenie i sprawdza, czy wynik ma sens w sytuacji sklepowej.

Powiązanie z podstawą programową: Uczeń wykonuje obliczenia pieniężne, zegarowe i kalendarzowe w sytuacjach codziennych.
EW.MAT.I-III.6.3: wykonuje obliczenia pieniężne; zamienia złote na grosze i odwrotnie, rozróżnia nominały na monetach i banknotach, wskazuje różnice w ich sile nabywczej;

Typy zadań: Pieniądze na rysunku: ile ich jest? · Pieniądze: ile jeszcze brakuje na zakup · Zakupy: czy starczy pieniędzy? · Zakupy: ile kosztuje kilka sztuk? · Monety: którymi monetami zapłacić? · Reszta: popraw błąd (kl. 3) · Reszta: wybierz poprawną kwotę (kl. 3) · Zakupy i reszta (kl. 3)

Złote i grosze w klasie 2

Dziecko uczy się zamieniać złote na grosze i odwrotnie, na kwotach do 100 zł, np. 3 zł = 300 gr.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 2 dziecko zamienia kwoty w złotych na grosze i odwrotnie. Podstawa programowa wskazuje zakres kwot do 100 zł. Dziecko ma też rozpoznawać nominały monet i banknotów oraz wskazywać, że mają one różną wartość zakupową. Zakres „do 100 zł” dotyczy całego etapu edukacyjnego, a nie wyłącznie tej klasy, więc w drugiej klasie warto zacząć od prostszych kwot i stopniowo je zwiększać.

Typowy błąd polega na tym, że dziecko traktuje złote i grosze jak dwie osobne liczby zapisane obok siebie. Na przykład zapisuje 3 zł 5 gr jako „305” i myli się przy zamianie, bo 1 zł ma 100 groszy, a nie 10. Pomaga wtedy konkretna pomoc: pieniądze do ćwiczeń albo prosty zapis, w którym każdy złoty to „100 gr” i do tego dochodzą grosze.

W praktyce zadania na ten temat wyglądają tak:

  • Zamiana złotych na grosze – dziecko przelicza pełne złotówki na grosze, np. 2 zł na grosze.
  • Pieniądze: ile to pełnych złotych? – dziecko określa, ile pełnych złotówek jest w danej kwocie.
  • Pieniądze: ile brakuje do pełnej złotówki? – dziecko uzupełnia kwotę groszową do 1 zł.
  • Złote na grosze: wybierz poprawną odpowiedź oraz Złote na grosze: prawda czy fałsz – dziecko sprawdza gotowe odpowiedzi i wybiera właściwą.

EW.MAT.I-III.6.3: wykonuje obliczenia pieniężne; zamienia złote na grosze i odwrotnie, rozróżnia nominały na monetach i banknotach, wskazuje różnice w ich sile nabywczej;

Typy zadań: Pieniądze: ile brakuje do pełnej złotówki? · Zamiana złotych na grosze · Pieniądze: ile to pełnych złotych? · Złote na grosze: prawda czy fałsz · Złote na grosze: wybierz poprawną odpowiedź

Odczytywanie godzin na zegarze

Dziecko uczy się odczytywać godziny z tarczy zegara ze wskazówkami i sprawdzać, ile minut brakuje do pełnej godziny.

typów zadań: 3Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na tym etapie dziecko odczytuje godzinę z tarczy zegara ze wskazówkami. Podstawa programowa obejmuje klasy 1–3, więc w klasie 2 chodzi przede wszystkim o to, co pokazują zadania do wydruku: godziny na tarczy oraz proste pytania o liczbę minut do pełnej godziny.

Typowy błąd polega na pomyleniu wskazówek. Dziecko czyta godzinę z długiej wskazówki zamiast z krótkiej albo patrzy tylko na liczbę, na którą wskazuje minutowa. Gdy krótka wskazówka stoi między dwiema liczbami, dziecko często podaje godzinę następną lub poprzednią. Pomocne pytanie: czy krótka wskazówka już minęła liczbę, czy jeszcze do niej nie doszła?

W zadaniach do wydruku znajdziesz:

  • Odczytywanie zegara: podaj godzinę pokazaną na tarczy.
  • Odczyt zegara: która godzina jest na tarczy: wybierz właściwą godzinę spośród podanych.
  • Zegar: ile minut do pełnej godziny?: policz, ile minut brakuje do pełnej godziny.
  • Zegar: który pokazuje wcześniejszą godzinę?: porównaj dwie tarcze i wskaż tę, na której jest wcześniej.
  • Odczyt zegara: prawda czy fałsz oraz Zegar: popraw błąd w odczycie: sprawdź podany odczyt i w razie potrzeby go popraw.

EW.MAT.I-III.6.4: odczytuje godziny na zegarze ze wskazówkami oraz elektronicznym (wyświetlającym cyfry w systemie 24-godzinnym); wykonuje proste obliczenia dotyczące czasu; posługuje się jednostkami czasu: doba, godzina, minuta, sekunda; posługuje się stoperem, aplikacjami telefonu, tabletu, komputera; zapisuje daty np. swojego urodzenia lub datę bieżącą; posługuje się kalendarzem; odczytuje oraz zapisuje znaki rzymskie co najmniej do XII;

Typy zadań: Odczyt zegara: która godzina jest na tarczy · Odczyt zegara: prawda czy fałsz · Zegar: popraw błąd w odczycie · Odczytywanie zegara (kl. 3) · Zegar: ile minut do pełnej godziny? (kl. 3) · Zegar: który pokazuje wcześniejszą godzinę? (kl. 3)

Pozostałe typy zadań

Pozostałe typy zadań

typów zadań: 63Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Typy zadań: Suma następnika i poprzednika · Jaka liczba jest o 1 większa · Następnik i poprzednik razem: prawda czy fałsz · Następnik i poprzednik razem: wybierz poprawną odpowiedź · Jaka liczba jest o 1 mniejsza · Kalendarz: ile dni między datami? · Kalendarz: ile dni między zaznaczonymi datami? · Ile dni minie: prawda czy fałsz · Ile dni minie: wybierz poprawną odpowiedź · Jaki dzień był kilka dni temu? · Jaki to będzie dzień tygodnia? Wybierz · Kalendarz: jaki to będzie dzień tygodnia? · Kalendarz: popraw błąd w liczeniu dni · Mnożenie przez 10 · Mnożenie przez 10: prawda czy fałsz · Mnożenie przez 10: wybierz poprawny wynik · Dziesiątki: ile pełnych dziesiątek się mieści? · Mnożenie przez 10: dana zbędna · Mnożenie przez 10: łańcuch zmian · Dziesięć razy dziesięć, czyli o dwa miejsca dalej (kl. 3–4) · Układanie zadań: czy odpowiedź pasuje do zadania? · Układanie zadań: która odpowiedź pasuje? · Układanie zadań: popraw odpowiedź · Ułóż zadanie do podanych liczb · Ułóż zadanie o podanym wyniku · Masa: ile brakuje do pełnego kilograma? · Masa: ile gramów brakuje do kilograma? · Waga: ile gramów wskazuje? · Zamiana kilogramów na mniejsze jednostki masy · Jednostki masy od kilograma: wybierz wynik · Kilogramy na mniejsze jednostki: prawda czy fałsz · Na ile porcji starczy całość (kl. 3–4) · Dzbanek z miarką: ile wody w mililitrach? · Pojemność: ile naczyń napełni ciecz? · Pojemność: prawda czy fałsz · Pojemność: wybierz poprawną liczbę butelek · Pojemność: ile jeszcze do napełnienia? · Pojemność: ile litrów z butelek półlitrowych? · Pojemność: o ile więcej mieści jedno naczynie? (kl. 3–4) · Odczytaj długość z linijki · Zamiana centymetrów i milimetrów na milimetry · Zamiana metrów i centymetrów na centymetry · Centymetry na milimetry: prawda czy fałsz · Centymetry na milimetry: wybierz poprawną odpowiedź · Metry i centymetry: popraw błąd · Odczyt temperatury z termometru · Odczyt termometru: prawda czy fałsz · Odczyt termometru: wybierz poprawną temperaturę · Temperatura: ile stopni brakuje? · Temperatura: który pomiar jest cieplejszy? · Temperatura: o ile wzrosła? · Temperatura: popraw błąd w odczycie termometru · Podaj dwie temperatury z tej podziałki · Dziesiątki i jedności (kl. 1) · Dziesiątki i jedności: wybierz jedności (kl. 1) · Dziesiątki w liczbie: ile pełnych dziesiątek? (kl. 1) · Dziesiątki w liczbie: prawda czy fałsz (kl. 1) · Dziesiątki w liczbie: wybierz ile (kl. 1) · Dziesięć i jedności: jaka to liczba? (kl. 1) · Dziesięć i jedności: prawda czy fałsz (kl. 1) · Dziesięć i jedności: wybierz wynik (kl. 1) · Liczby od 11 do 19: dziesiątka i jedności (kl. 1) · Liczby od 11 do 19: prawda czy fałsz (kl. 1) · Liczby od 11 do 19: wybierz wynik (kl. 1) · Kratka: droga robota · Kratka: droga robota: wybierz wynik · Kratka: ile kratek w górę · Kratka: ile kratek w prawo · Kratka: robot idzie w lewo · Kratka: robot idzie w lewo: wybierz wynik · Kratka: robot idzie w prawo · Rząd kratek: ile między · Rząd kratek: ile między: wybierz wynik · Rząd kratek: na lewo od gwiazdki · Rząd kratek: na prawo od gwiazdki · Klasyfikacja według dwóch cech: obie naraz · Klasyfikacja według dwóch cech: żadna

Tak wygląda zadanie

Pierwsza konewka stojąca na schodach na taras ma 71 centymetrów długości, a druga konewka ma 34 centymetry długości. O ile centymetrów pierwsza konewka jest dłuższa od drugiej konewki?

71 - 34 = ?

Wskazówka: Aby dowiedzieć się, o ile dłuższa jest pierwsza konewka, porównaj obie długości i od większej wartości, czyli 71 centymetrów, odejmij mniejszą, czyli 34 centymetry.

Odpowiedź: 37 cm

Lilka ustawia w kojcu 13 gumowych piłek w jednym rzędzie. Jedna z tych piłek jest od końca rzędu numerem 3. Jakie miejsce zajmuje ta piłka, gdy policzymy od początku rzędu?

13 - 3 + 1 = ?

Wskazówka: Narysuj rząd kółek przedstawiający 13 gumowych piłek w kojcu. Policz 3 z nich, zaczynając od końca, a potem sprawdź, jaki numer ma ta sama piłka od początku.

Odpowiedź: 11

Wózek z karmą w zoo stoi przy wybiegu numer 2. Aby nakarmić kolejne zwierzęta, przesuwa się do przodu o 3 wybiegi. Do którego wybiegu dociera wózek?

Wskazówka: Znajdź najpierw wybieg numer 2, a potem policz do przodu 3 wybiegi, aby sprawdzić, gdzie zatrzyma się wózek z karmą.

Odpowiedź: 5

Na sprawdzian i na lekcję

Sprawdzian w grupach A–D

Na sprawdzian albo kartkówkę: wydruk w maksymalnie czterech grupach (A–D) — ten sam układ, w każdej grupie inne liczby i inna kolejność odpowiedzi, jeden wspólny klucz odpowiedzi.

Utwórz arkusz w grupach →
Popraw zadania w edytorze

Zmień liczby, kolejność i treść zadań na gotowym arkuszu.

Wypróbuj edytor →
Test wyboru

Te same zadania z odpowiedziami do wyboru i kartą odpowiedzi dla ucznia.

Utwórz test →

Więcej o tej klasie

Czego uczy się dziecko z matematyki w klasie 2?

W klasie 2 zakres liczbowy rośnie do 100. Dziecko dodaje i odejmuje z przekroczeniem progu dziesiątkowego, poznaje tabliczkę mnożenia, uczy się porównywania różnicowego („o ile więcej”) oraz obliczeń pieniężnych i zegarowych.

Ważne o podstawie programowej: polska podstawa dla edukacji wczesnoszkolnej jest sformułowana blokowo — mówi, co uczeń umie na koniec klasy III. W sekcji „Zakres programowy” poniżej masz pełny blok klas I–III z cytatami z rozporządzenia — a lista szablonów zadań pokazuje to, co z tego bloku realizujemy właśnie w klasie 2.

Powiązanie z podstawą programową

Każdy wiersz to wymaganie podstawy programowej w brzmieniu z urzędowego źródła podlinkowanego niżej, obok nasze tematy.

WymaganieNasze tematy
EW.MAT.I-III.1 · Osiągnięcia w zakresie rozumienia stosunków przestrzennych i cech wielkościowych.
EW.MAT.I-III.1.1 określa i prezentuje wzajemne położenie przedmiotów na płaszczyźnie i w przestrzeni; określa i prezentuje kierunek ruchu przedmiotów oraz osób; określa położenie przedmiotu na prawo/na lewo od osoby widzianej z przodu (także przedstawionej na fotografii czy obrazku);
EW.MAT.I-III.1.2 porównuje przedmioty pod względem wyróżnionej cechy wielkościowej, np. długości czy masy; dokonuje klasyfikacji przedmiotów; Porównywanie wg cechy wielkościowej
EW.MAT.I-III.1.3 posługuje się pojęciami: pion, poziom, skos. Pion, poziom i skos w klasie 2
EW.MAT.I-III.2 · Osiągnięcia w zakresie rozumienia liczb i ich własności.
EW.MAT.I-III.2.1 liczy (w przód i wstecz) od podanej liczby po 1, po 2, po 10 itp.; Liczenie co kilka: w przód i wstecz
EW.MAT.I-III.2.2 odczytuje i zapisuje, za pomocą cyfr, liczby od zera do tysiąca oraz wybrane liczby do miliona (np. 1 500, 10 000, 800 000);
EW.MAT.I-III.2.3 wyjaśnia znaczenie cyfr w zapisie liczby; wskazuje jedności, dziesiątki, setki itd., określa kolejność, posługując się liczbą porządkową; Określanie kolejności za pomocą liczb porządkowych
EW.MAT.I-III.2.4 porównuje liczby; porządkuje liczby od najmniejszej do największej i odwrotnie; rozumie sformułowania typu: liczba o 7 większa, liczba o 10 mniejsza; stosuje znaki: <, =, >. Porównywanie liczb do 100 · Porównywanie różnicowe (o ile więcej?)
EW.MAT.I-III.3 · Osiągnięcia w zakresie posługiwania się liczbami.
EW.MAT.I-III.3.1 wyjaśnia istotę działań matematycznych – dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia oraz związki między nimi; korzysta intuicyjnie z własności działań; Związki między działaniami: sprawdzamy wynik · Wygodna kolejność dodawania w klasie 2
EW.MAT.I-III.3.2 dodaje do podanej liczby w pamięci i od podanej liczby odejmuje w pamięci: liczbę jednocyfrową, liczbę 10, liczbę 100 oraz wielokrotności 10 i 100 (w prostszych przykładach); Dodawanie w zakresie 100 w klasie 2 · Odejmowanie liczb dwucyfrowych w pamięci
EW.MAT.I-III.3.3 mnoży i dzieli w pamięci w zakresie tabliczki mnożenia; mnoży w pamięci przez 10 liczby mniejsze od 20; rozwiązuje równania z niewiadomą zapisaną w postaci okienka (uzupełnia okienko); stosuje własne strategie, wykonując obliczenia; posługuje się znakiem równości i znakami czterech podstawowych działań; Tabliczka mnożenia
EW.MAT.I-III.3.4 dodaje i odejmuje liczby dwucyfrowe, zapisując w razie potrzeby cząstkowe wyniki działań lub, wykonując działania w pamięci, od razu podaje wynik; oblicza sumy i różnice większych liczb w prostych przykładach typu: 250 + 50, 180 – 30; mnoży liczby dwucyfrowe przez 2, zapisując, jeśli ma taką potrzebę, cząstkowe wyniki działań; przy obliczeniach stosuje własne strategie. Dodawanie do 100 z przekroczeniem progu dziesiątkowego · Odejmowanie liczb dwucyfrowych w pamięci
EW.MAT.I-III.4 · Osiągnięcia w zakresie czytania tekstów matematycznych.
EW.MAT.I-III.4.1 analizuje i rozwiązuje zadania tekstowe proste i wybrane złożone; dostrzega problem matematyczny oraz tworzy własną strategię jego rozwiązania, odpowiednią do warunków zadania; opisuje rozwiązanie za pomocą działań, równości z okienkiem, rysunku lub w inny wybrany przez siebie sposób; Zadania tekstowe proste w klasie 2
EW.MAT.I-III.4.2 układa zadania i je rozwiązuje, tworzy łamigłówki matematyczne, wykorzystuje w tym procesie własną aktywność artystyczną, techniczną, konstrukcyjną; wybrane działania realizuje za pomocą prostych aplikacji komputerowych.
EW.MAT.I-III.5 · Osiągnięcia w zakresie rozumienia pojęć geometrycznych.
EW.MAT.I-III.5.1 rozpoznaje – w naturalnym otoczeniu (w tym na ścianach figur przestrzennych) i na rysunkach – figury geometryczne: prostokąt, kwadrat, trójkąt, koło; wyodrębnia te figury spośród innych figur; kreśli przy linijce odcinki i łamane; rysuje odręcznie prostokąty (w tym kwadraty), wykorzystując sieć kwadratową; Rozpoznawanie figur geometrycznych · Rysowanie odcinków i łamanych linijką
EW.MAT.I-III.5.2 mierzy długości odcinków, boków figur geometrycznych itp.; podaje wynik pomiaru, posługując się jednostkami długości: centymetr, metr, milimetr; wyjaśnia związki między jednostkami długości; posługuje się wyrażeniami dwumianowanymi; wyjaśnia pojęcie kilometr;
EW.MAT.I-III.5.3 mierzy obwody różnych figur za pomocą narzędzi pomiarowych, także w kontekstach z życia codziennego; oblicza obwód trójkąta i prostokąta (w tym także kwadratu) o danych bokach;
EW.MAT.I-III.5.4 dostrzega symetrię w środowisku przyrodniczym, w sztuce użytkowej i innych wytworach człowieka obecnych w otoczeniu dziecka.
EW.MAT.I-III.6 · Osiągnięcia w zakresie stosowania matematyki w sytuacjach życiowych oraz w innych obszarach edukacji.
EW.MAT.I-III.6.1 klasyfikuje obiekty i różne elementy środowiska społeczno-przyrodniczego z uwagi na wyodrębnione cechy; dostrzega rytm w środowisku przyrodniczym, sztuce użytkowej i innych wytworach człowieka, obecnych w środowisku dziecka; Rytm, czyli powtarzający się wzór, w którym kolejne elementy idą według tej samej zasady
EW.MAT.I-III.6.2 dzieli na dwie i cztery równe części, np. kartkę papieru, czekoladę; używa pojęć: połowa, dwa i pół, cztery równe części, czwarta część lub ćwierć;
EW.MAT.I-III.6.3 wykonuje obliczenia pieniężne; zamienia złote na grosze i odwrotnie, rozróżnia nominały na monetach i banknotach, wskazuje różnice w ich sile nabywczej; Obliczenia pieniężne i reszta w klasie 2 · Złote i grosze w klasie 2
EW.MAT.I-III.6.4 odczytuje godziny na zegarze ze wskazówkami oraz elektronicznym (wyświetlającym cyfry w systemie 24-godzinnym); wykonuje proste obliczenia dotyczące czasu; posługuje się jednostkami czasu: doba, godzina, minuta, sekunda; posługuje się stoperem, aplikacjami telefonu, tabletu, komputera; zapisuje daty np. swojego urodzenia lub datę bieżącą; posługuje się kalendarzem; odczytuje oraz zapisuje znaki rzymskie co najmniej do XII; Odczytywanie godzin na zegarze
EW.MAT.I-III.6.5 mierzy temperaturę za pomocą termometru oraz odczytuje ją;
EW.MAT.I-III.6.6 dokonuje obliczeń szacunkowych w różnych sytuacjach życiowych;
EW.MAT.I-III.6.7 waży; używa określeń: kilogram, dekagram, gram, tona; zna zależności między tymi jednostkami; odmierza płyny; używa określeń: litr, pół litra, ćwierć litra;
EW.MAT.I-III.6.8 wykorzystuje warcaby, szachy i inne gry planszowe lub logiczne do rozwijania umiejętności myślenia strategicznego, logicznego, rozumienia zasad itd.; przekształca gry, tworząc własne strategie i zasady organizacyjne;
EW.MAT.I-III.6.9 wykorzystuje nabyte umiejętności do rozwiązywania problemów, działań twórczych i eksploracji świata, dbając o własny rozwój i tworząc indywidualne strategie uczenia się.
Na tym etapie obliczenia prowadzi się pamięciowo, ze wsparciem zapisu cząstkowego — podstawa nie wymaga algorytmów pisemnych (dodawania pod kreską, dzielenia pisemnego); to materiał II etapu edukacyjnego.
Pojęcia wprowadzamy w kolejności: manipulacja konkretami, rysunek i schemat (oś liczbowa, tabela pozycyjna, diagram słupkowy), dopiero potem zapis symboliczny.

Podstawa prawna

Spoza programu — zadania dodatkowe

Zadania, których program tej klasy nie przewiduje, a inne kraje uczą ich na tym poziomie. Darmowe jak wszystko tutaj i nigdy nie mieszają się z działami ani z gotowymi testami z programu.