Polski
Program nauczania (Szwajcaria)

Matematyka — klasa 1

Klasa 1 (Szwajcaria) — Dodawanie i odejmowanie

Imaginesis: arkusze z matematyki do druku dla tej klasy (Szwajcaria) — zadania tekstowe ze wskazówkami, kluczem odpowiedzi i rozwiązaniami krok po kroku w PDF, także jako sprawdzian w 2–4 grupach (A–D).

z kluczem odpowiedzi · rozwiązania krok po kroku · wskazówki · sprawdzian w grupach A–D

Za darmo: przykładowe arkusze i demo edytora bez konta.

Działy tej klasy

Matematyka w 1. klasie szkoły podstawowej: liczby do 20 i do 100, dodawanie i odejmowanie, wzory, odczytywanie zegara, franki i rapeny, figury i bryły. Do każdego tematu przygotowano przykładowe zadania na karty pracy do druku wraz z rozwiązaniami.

Uczniowie rozumieją i stosują pojęcia arytmetyczne oraz symbole. Czytają i zapisują liczby

Dodawanie do 20 bez przekroczenia progu dziesiątkowego

Dziecko uczy się dodawać dwie liczby w zakresie do 20, jeśli wynik nie przekracza 10, na przykład 4 + 5 lub 7 + 2.

typów zadań: 17Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi w zakresie do 20 tworzyć sumy oraz rozkładać liczby i składać je z powrotem, na przykład 5 = 1 + 4 lub 5 + 3 = 3 + 5. Sumy i różnice może sprawdzać za pomocą materiału, takiego jak pola dziesiątkowe, a dodawanie przedstawiać na obrazkach lub w krótkich zadaniach tekstowych. Program nauczania wymaga tego w zakresie do 20, a zadania z tego przedmiotu pokazują przykłady z polami dziesiątkowymi.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy dziecko przy 4 + 5 zaczyna liczyć znowu od 1, zamiast liczyć dalej od 4. Wtedy przelicza wszystko od nowa i łatwo się pomyli. Często myli się też dodawanie z odejmowaniem, ponieważ oba znaki wyglądają podobnie, a zadanie nie jest przedstawione jako czynność.

Typowe zadania w tym dziale to Dodawanie w zakresie do 20, Dodawanie bez przekraczania progu dziesiątkowego: wybierz wynik oraz Dodawanie bez przekraczania progu dziesiątkowego: prawda czy fałsz. W zadaniu Dodawanie do 20: popraw błędy dziecko szuka błędnego kroku obliczeniowego i go poprawia. Dzięki Dodawaniu do 20: policz dwa pola dziesiątkowe może sprawdzić sumę na podstawie obrazka.

MA.1.A.1.b: rozumieją i używają pojęć plus, minus, równa się oraz symboli +, - , =.
MA.1.A.3.a: potrafią w zakresie liczbowym do 20 bez liczenia podwajać, dzielić na połowy, dodawać i odejmować.
MA.1.A.4.b: potrafią rozkładać liczby do 20 na różne sposoby (np. 5 = 1 + 4 = 3 + 2 = 3 + 1 + 1) i przekształcać je (prawo przemienności dodawania: np. 5 + 3 = 3 + 5).
MA.1.B.2.b: potrafią sprawdzać sumy i różnice za pomocą materiałów poglądowych.
MA.1.C.1.b: potrafią przedstawiać sumy i odtwarzać ich przedstawienia (np. na polu 20-stu lub na osi liczbowej).
MA.1.C.2.b: potrafią przedstawiać liczby do 20 w sposób uporządkowany (np. w oparciu o piątki i dziesiątki: 9 = 5 + 4; 12 = 10 + 2). potrafią konkretyzować dodawanie i odejmowanie za pomocą czynności, zadań tekstowych i rysunków.

Typy zadań: Dodawanie bez przekraczania dziesiątki: prawda czy fałsz · Dodawanie bez przekraczania dziesiątki: wybierz wynik · Dodawanie do 20: policz dwie ramki dziesiątek · Dodawanie do 5 · Dodawanie do 5: prawda czy fałsz · Dodawanie do 5: wybierz wynik · Dodawanie na dwóch ramkach: prawda czy fałsz · Dodawanie na dwóch ramkach: wybierz wynik · Dodawanie w zakresie 20 · Dopełnianie do 10: prawda czy fałsz · Dopełnianie do 10: wybierz wynik · Rozkład dziesiątki: ile brakuje do dziesięciu? · Wisienka: całość z trzech części · Dodawanie do 20: popraw błąd · Dodawanie do 20: prawda czy fałsz · Dodawanie do 20: trzy składniki · Dodawanie do 20: wybierz poprawną odpowiedź

Rozpoznawanie dziesiątek i jedności w liczbach dwucyfrowych

Twoje dziecko uczy się rozpoznawać, z ilu dziesiątek i ilu jedności składa się liczba do 100, oraz odpowiednio rozkładać taką liczbę na części.

typów zadań: 11Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Twoje dziecko uczy się, patrząc na liczby do 100, z ilu dziesiątek i ilu jedności składa się dana liczba. Na przykład 5 dziesiątek i 7 jedności przedstawia liczbę 57, a 25 składa się z dwóch dziesiątek i pięciu jedności. Pomocne są przy tym pomoce: paski dziesiątek oznaczają dziesiątki, a pojedyncze kostki oznaczają jedności.

Typowym błędem jest patrzenie na cyfry osobno i pominięcie pozycji. Wtedy 57 odczytuje się jako 5 i 7, a dziecko liczy 5 + 7 = 12, zamiast zobaczyć w 5 pięć dziesiątek. Często myli się też kolejność: która cyfra oznacza dziesiątki, a która jedności? Prowadzi to do błędnych odczytów lub zapisów, takich jak 75 zamiast 57.

Na kartach pracy znajdują się następujące typy zadań:

  • Dziesiątki i jedności: rozłożyć liczbę na dziesiątki i jedności.
  • Dziesiątki w liczbie: ile pełnych dziesiątek?: określić liczbę dziesiątek w danej liczbie.
  • Dziesiątki i jedności: wybierz jedności: wybrać odpowiednią liczbę jedności.
  • Dziesiątki w liczbie: wybierz ile: wybrać właściwą liczbę dziesiątek.
  • Dziesiątki w liczbie: prawda czy fałsz: sprawdzić zdania o dziesiątkach i jednościach.

MA.1.A.1.c: rozumieją i stosują pojęcia: razy, większy niż, mniejszy niż, parzysty, nieparzysty, uzupełniać, dzielić na pół, podwajać, dziesiątki, jedności oraz symbole ·, <, >. potrafią czytać i zapisywać liczby naturalne do 100.
MA.1.A.3.b: potrafią dodawać i odejmować w zakresie do 100 bez przekraczania progu dziesiątkowego, bez liczenia (np. 35 + 13). potrafią uzupełniać do najbliższej dziesiątki. potrafią w zakresie do 100 podwajać (liczby 5-krotne i 10-krotne) i dzielić na pół (liczby 10-krotne). potrafią rozkładać liczby dwucyfrowe na dziesiątki i jedności (np. 25 na dwie dziesiątki i pięć jedności).
MA.1.C.2.c: potrafią przedstawić znaczenie cyfr w systemie pozycyjnym (np. 5 prętów dziesiątkowych i 7 jednościowych sześcianików przedstawia liczbę 57). potrafią wskazywać lub opisywać zależności w dodawaniach i odejmowaniach oraz między nimi (np. w uporządkowanym ciągu zadań pokazać zmiany sum).

Typy zadań: Dziesiątki i jedności · Dziesiątki i jedności: wybierz jedności · Dziesiątki w liczbie: ile pełnych dziesiątek? · Dziesiątki w liczbie: prawda czy fałsz · Dziesiątki w liczbie: wybierz ile · Dziesięć i jedności: jaka to liczba? · Dziesięć i jedności: prawda czy fałsz · Dziesięć i jedności: wybierz wynik · Liczby od 11 do 19: dziesiątka i jedności · Liczby od 11 do 19: prawda czy fałsz · Liczby od 11 do 19: wybierz wynik

Liczenie liczebności i zapisywanie ich jako liczby

Dziecko liczy przedmioty, kropki lub kafelki i zapisuje, ile ich jest.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi przeliczać przedmioty pojedynczo i zapisać wynik jako liczbę. Podstawa programowa wskazuje jako cel przeliczanie do 20 elementów oraz porównywanie pozycji liczb. Elementy powinny być przy tym ułożone w różny sposób, na przykład w linii lub rozrzucone na powierzchni, a dziecko powinno umieć pokazać, jak liczy.

Typowym błędem jest to, że przedmioty są liczone dwa razy albo pomijane, gdy nie leżą w uporządkowanym rzędzie. Dziecko wtedy liczy zbyt szybko lub zapomina, które płytki zostały już policzone. Pomocne jest zaznaczanie policzonych elementów lub układanie ich w grupy.

W kartach pracy do tego tematu pojawiają się przede wszystkim następujące typy zadań:

  • Policz płytki w polach dziesiątkowych: Dziecko liczy płytki i wpisuje ich liczbę.
  • Policz płytki: wybierz liczbę: Spośród kilku liczb wybiera się pasującą.
  • Policz płytki: prawda czy fałsz: Podana liczba jest oceniana jako prawidłowa lub nieprawidłowa.
  • O jeden więcej oraz warianty z wyborem lub prawda/fałsz: Dziecko określa, ile jest elementów po dołożeniu jeszcze jednego.

MA.1.A.1.a: potrafią porównywać liczebności zbiorów elementów ułożonych w różny sposób i używać pojęć: jest/będzie większy/mniejszy; jest/będzie więcej/mniej; są równoliczne; najwięcej; najmniej.
MA.1.A.2.a: potrafią przeliczać do 20 elementów i porównywać pozycje liczb.
MA.1.C.1.a: potrafią pokazać, jak liczą.
MA.1.C.2.a: Potrafią przedstawiać liczebności na różne sposoby (np. za pomocą kropek lub kresek) i różnie je układać (np. w jednym rzędzie i rozmieszczone na płaszczyźnie).
MA.3.C.3.a: potrafią konkretyzować liczebności za pomocą przykładów.

Typy zadań: O jeden więcej · O jeden więcej: prawda czy fałsz · O jeden więcej: wybierz wynik · Policz żetony w ramkach · Policz żetony: prawda czy fałsz · Policz żetony: wybierz liczbę

Porównywanie liczb do 100: większa, mniejsza, równa

Twoje dziecko uczy się porównywać dwie liczby i za pomocą znaków <, > lub = pokazywać, która jest większa, mniejsza lub równa.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Twoje dziecko potrafi porównywać liczby i liczebności oraz używać pojęć większy, mniejszy, więcej, mniej i tyle samo. Karty pracy w klasie 1 operują liczbami do 100. Punkty programu nauczania dotyczące porządkowania w zakresie 100, na przykład na osi liczbowej lub w tabeli 100, opisują cel rozłożony na kilka lat szkolnych, a nie tylko na koniec klasy 1.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy porównuje się tylko ostatnią cyfrę. Dla liczb 39 i 41 dziecko powie wtedy, że 39 jest większe, ponieważ 9 jest większe od 1. Decydujące jest jednak najpierw miejsce dziesiątek: 41 ma 4 dziesiątki, dlatego jest większe.

Typowe zadania na kartach pracy to:

  • Wstaw znak: <, > lub = między dwiema liczbami
  • Porównaj liczby do 100
  • Uporządkuj liczby: od największej oraz posortuj pięć liczb
  • Porównaj liczby: ile cyfr zmieści się w okienku, przy czym dziecko musi wziąć pod uwagę cyfrę dziesiątek i jedności

MA.1.A.1.a: potrafią porównywać liczebności zbiorów elementów ułożonych w różny sposób i używać pojęć: jest/będzie większy/mniejszy; jest/będzie więcej/mniej; są równoliczne; najwięcej; najmniej.
MA.1.A.1.c: rozumieją i stosują pojęcia: razy, większy niż, mniejszy niż, parzysty, nieparzysty, uzupełniać, dzielić na pół, podwajać, dziesiątki, jedności oraz symbole ·, <, >. potrafią czytać i zapisywać liczby naturalne do 100.
MA.1.A.2.a: potrafią przeliczać do 20 elementów i porównywać pozycje liczb.
MA.1.A.2.c: potrafią liczyć w przód w zakresie do 100 w krokach co 1, 2, 5 i 10. potrafią porządkować liczby w zakresie do 100 (np. na osi liczbowej i na tabliczce setkowej).

Typy zadań: Wstaw znak: <, > albo = · Porządkowanie liczb: od największej · Porządkowanie liczb: uporządkuj pięć liczb · Porównanie liczb do 100: która grupa ma najmniej · Porównywanie liczb do 100 · Dopełnianie do stu: ile brakuje? (kl. 2–3) · Policz i wstaw znak (kl. 2–3) · Liczba parzysta między dwiema liczbami (kl. 3) · Porównywanie liczb: ile cyfr pasuje w okienko (kl. 3) · Porównywanie liczb: wypisz pasujące cyfry (kl. 3)

Uczennice i uczniowie potrafią elastycznie liczyć, porządkować liczby według wielkości i szacować wyniki

Liczenie do przodu i do tyłu krok po kroku

Dziecko uczy się liczyć do przodu i do tyłu w stałych krokach, zaczynając od dowolnej liczby, na przykład w krokach po 2, po 5 lub po 10.

typów zadań: 8Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi w zakresie do 20 liczyć do przodu i do tyłu od dowolnej liczby oraz liczyć do przodu co 2 od 2 do 20. W zakresie do 100 liczy do przodu co 1, co 2, co 5 i co 10. Od liczby dziesiątkowej może ponadto liczyć do przodu i do tyłu co 2, co 5 i co 10.

Typowy błąd: dziecko liczy krok po kroku pojedynczo, zamiast zachować wielkość kroku. Wtedy przy liczeniu co 2 po 4 mówi 5 zamiast 6, albo przy liczeniu co 10 po 36 mówi 37. Często pomaga zobaczyć na osi liczbowej lub na tablicy 100, że każdy krok ma stałą odległość.

W karcie pracy dziecko spotyka na przykład zadania Licz dalej w tym samym kroku lub Licz wstecz w równych krokach. Przy Liczenie co 10: co jest dalej? uzupełnia brakującą liczbę. Przy Liczenie krokami: popraw błędną liczbę znajduje liczbę, która nie pasuje do ciągu. Kolejne zadania to Liczenie krokami: wybierz następną liczbę, Liczenie co 10: prawda czy fałsz oraz Liczenie dalej: ile razy trzeba policzyć?.

MA.1.A.2.b: potrafią w zakresie liczbowym do 20 liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb. potrafią liczyć w przód co 2, od 2 do 20. potrafią spontanicznie pokazywać na palcach obrazy liczb od 1 do 10 oraz ujmować liczebności do 5 bez liczenia.
MA.1.A.2.c: potrafią liczyć w przód w zakresie do 100 w krokach co 1, 2, 5 i 10. potrafią porządkować liczby w zakresie do 100 (np. na osi liczbowej i na tabliczce setkowej).
MA.1.A.2.d: potrafią w zakresie do 100 liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb. potrafią w zakresie do 100 liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb dziesiątkowych, w krokach po 2, po 5 i po 10.
MA.1.A.2.e: potrafią w zakresie liczbowym do 1'000 liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb w krokach co 1, co 2, co 10 i co 100. potrafią porządkować liczby do 1'000.
MA.1.B.1.b: potrafią systematycznie zmieniać dodawania w zakresie do 20, opisywać ich skutki lub pokazywać je za pomocą materiału poglądowego (np. 8 + 8 = 16, 8 + 9 = 17; suma zwiększa się o 1, ponieważ drugi składnik wzrasta o 1). potrafią tworzyć, kontynuować i modyfikować ciągi liczbowe (liczby figuralne) (np. 1, 2, 3 / 2, 3, 4 / 3, 4, 5 / 4, 5, 6).
MA.1.B.3.b: potrafią wykorzystywać pole punktowe, tabliczkę setkową i oś liczbową podczas badania wzorów arytmetycznych (np. położenia wielokrotności liczby 9 na tabliczce setkowej).
MA.3.A.3.b: potrafią opisywać i kontynuować liniowe ciągi liczbowe oraz tabele wartości z liczbami całkowitymi (np. 0, 9, 18, 27, 36, ...; 1 m → 8 fr.; 2 m → 16 fr.; 3 m → 24 fr., ...).

Typy zadań: Liczenie dziesiątkami: co dalej? · Liczenie dziesiątkami: prawda czy fałsz · Liczenie dziesiątkami: wybierz wynik · Licz dalej o stały krok · Liczenie co kilka: wybierz następną liczbę · Licz wstecz o stały krok · Liczenie co kilka: popraw błędną liczbę · Liczenie dalej: ile razy trzeba doliczyć? · Ile razy dodano: wybierz liczbę (kl. 2–4)

Uczennice i uczniowie potrafią dodawać, odejmować, mnożyć, dzielić i potęgować

Odejmowanie do 100: dziesiątki i jedności w zasięgu wzroku

Twoje dziecko uczy się odejmować w zakresie do 100, bez liczenia wstecz każdej liczby osobno.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Program nauczania opisuje ten cel dla całego cyklu: do 100 dzieci powinny umieć dodawać i odejmować bez przekraczania dziesiątki, bez liczenia, oraz rozkładać liczby dwucyfrowe na dziesiątki i jedności, na przykład 25 na dwie dziesiątki i pięć jedności. W 1. klasie dąży się do tego celu krok po kroku. Zadania zaczynają się w zakresie do 10, a następnie poszerzają się do zakresu do 100.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy dzieci każde zadanie liczą krok po kroku wstecz. Przy większych liczbach jest to powolne i podatne na pomyłki. Kolejnym częstym błędem jest mieszanie dziesiątek i jedności: przy 47 − 5 zmienia się wtedy na przykład liczba dziesiątek, mimo że zmieniają się tylko jedności. Pomocne jest rozłożenie liczby na dziesiątki i jedności oraz zmienianie tylko odpowiedniej części.

Typowe zadania na kartach pracy to:

  • Odejmowanie do 10: Ile zostaje?
  • Odejmowanie do 100: zabrać i dołożyć, ile zostaje? lub skok wstecz na tabliczce setkowej
  • Odejmowanie krok po kroku oraz Dwa odejmowania jedno po drugim
  • Odejmowanie do 100: sprawdzanie i szukanie błędów lub poprawianie błędnego wyniku

Rozwiązania znajdują się na kartach pracy, dzięki czemu mogą Państwo wspólnie z dzieckiem sprawdzać wyniki.

MA.1.A.3.b: potrafią dodawać i odejmować w zakresie do 100 bez przekraczania progu dziesiątkowego, bez liczenia (np. 35 + 13). potrafią uzupełniać do najbliższej dziesiątki. potrafią w zakresie do 100 podwajać (liczby 5-krotne i 10-krotne) i dzielić na pół (liczby 10-krotne). potrafią rozkładać liczby dwucyfrowe na dziesiątki i jedności (np. 25 na dwie dziesiątki i pięć jedności).

Typy zadań: Odejmowanie do 10: prawda czy fałsz · Odejmowanie do 10: wybierz wynik · Odejmowanie do 5 · Odejmowanie do 5: prawda czy fałsz · Odejmowanie do 5: wybierz wynik · Odejmowanie w zakresie 10: ile zostało? · Odejmowanie do 100: skok wstecz po planszy stu pól (kl. 2–3) · Odejmowanie w zakresie 100 (kl. 2–3) · Odejmowanie krok po kroku (kl. 2–3) · Odejmowanie w zakresie 100: wybierz poprawny wynik (kl. 2–3) · Brakująca odjemna: wybierz liczbę (kl. 3) · Dwa odejmowania po kolei (do 100) (kl. 2–3) · Odejmowanie do 100: ile było na początku? (kl. 3) · Odejmowanie do 100: ubyło i przybyło, co zostało? (kl. 2–3) · Odejmowanie w zakresie 100: popraw cudzy wynik (kl. 2–3) · Odejmowanie do 100: sprawdź wynik i znajdź pomyłkę (kl. 3) · Odejmowanie z liczbą zbędną (do 100) (kl. 3)

Dodawanie do 100: dziesiątki i jedności

Twoje dziecko uczy się dodawać liczby dwucyfrowe do 100, rozważając osobno dziesiątki i jedności albo uzupełniając do najbliższej dziesiątki.

typów zadań: 1Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Plan nauczania 21 wymaga, aby dzieci potrafiły dodawać w zakresie do 100 bez liczenia, jeśli nie trzeba przy tym przekraczać progu dziesiątkowego, na przykład 35 + 13. Mają też umieć rozkładać liczby dwucyfrowe na dziesiątki i jedności, na przykład 25 jako dwie dziesiątki i pięć jedności. Cel programowy sformułowano dla całego etapu nauki. Podwajanie i dzielenie na pół również należą do tego zakresu, jednak w tym obszarze nie są oferowane jako osobna forma zadań.

Typowe jest to, że dzieci przy zadaniach dwucyfrowych jeszcze mylą jedności z dziesiątkami, na przykład zapisują 35 + 13 jako 48, a potem przy 3 + 1 i 5 + 3 zamieniają miejscami cyfry. Wiele dzieci liczy też każdy krok osobno i przy przekraczaniu dziesiątki łatwo tracą orientację.

Zadania na ten temat znajdą Państwo w szablonach Zweistellige Zahlen addieren, Addition am Zahlenstrahl bis 100 oraz Addition bis 100: Sprung auf dem Hunderterfeld. Zahlenmauer i Addition bis 100: Fehler korrigieren nadają się do sprawdzania wyników. W przypadku Addition bis 100: Ergebnis wählen oraz Addition: welche Summe weicht ab dziecko porównuje ze sobą działania.

MA.1.A.3.b: potrafią dodawać i odejmować w zakresie do 100 bez przekraczania progu dziesiątkowego, bez liczenia (np. 35 + 13). potrafią uzupełniać do najbliższej dziesiątki. potrafią w zakresie do 100 podwajać (liczby 5-krotne i 10-krotne) i dzielić na pół (liczby 10-krotne). potrafią rozkładać liczby dwucyfrowe na dziesiątki i jedności (np. 25 na dwie dziesiątki i pięć jedności).

Typy zadań: Dodawanie na osi liczbowej · Dodawanie do 100: czy suma jest poprawna? (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: skok po planszy stu pól (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: wybierz wynik (kl. 2–3) · Dodawanie liczb dwucyfrowych (kl. 2–3) · Dodawanie na osi liczbowej do 100 (kl. 2–3) · Tabelka z regułą dodawania: uzupełnij wyniki (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: popraw błąd (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: połącz działanie z wynikiem (kl. 2–3) · Dodawanie: która suma wyjdzie inna (kl. 2–3) · Piramida liczbowa (kl. 2–3) · Szyfr z dodawania (kl. 2–3) · Trzy składniki naraz (do 100) (kl. 2–3)

Uczennice i uczniowie potrafią porównywać i przekształcać wyrażenia algebraiczne, rozwiązywać równania, stosować prawa i reguły

Równania z okienkami: znajdowanie brakującej liczby

Dziecko uczy się znajdować brakującą liczbę w działaniu z pustym okienkiem, zastanawiając się, czy chodzi o dodawanie, czy o odejmowanie.

typów zadań: 8Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Państwa dziecko uczy się wyznaczać liczbę w pustym okienku w działaniu takim jak 28 + □ = 50. Zadania w tym dziale wykorzystują liczby do 20 oraz do 100. Dziecko ma zrozumieć, że okienko oznacza liczbę, która sprawia, że obie strony znaku równości są sobie równe.

Często dzieje się tak: dziecko czyta działanie od lewej do prawej i spodziewa się, że po znaku równości pojawi się wynik. Dlatego liczy 28 + 50 albo wpisuje jakąś liczbę, nie sprawdzając, czy obie strony się zgadzają. Pomocne jest czytanie zadania jak historyjki, np.: Autobus ma 50 miejsc siedzących, 28 jest już zajętych. Ile miejsc jest jeszcze wolnych?

Na lekcjach Państwa dziecko spotka przede wszystkim następujące typy zadań:

  • Równanie z okienkiem: brakujący pierwszy składnik
  • Równanie z okienkiem: wybierz brakującą liczbę
  • Równanie z okienkiem: prawda czy fałsz
  • Równość obu stron: ile trzeba dołożyć
  • Brakujący składnik (zadanie z symbolem)

W domu mogą Państwo zapytać: „Czego jeszcze brakuje, żeby po obu stronach było tyle samo?” Warto sprawdzić wynik działaniem odwrotnym, na przykład 50 − 28 = 22, a potem 28 + 22 = 50.

MA.1.A.4.c: potrafią wykorzystywać dodawanie jako działanie odwrotne do odejmowania (np. 18 - 15 = 3, ponieważ 15 + 3 = 18). potrafią wykorzystywać zależności między dodawaniami, stosując prawo przemienności (np. 2 + 18 = 18 +2) i prawo łączności (np. 17 + 18 = 17 + 3 + 15 = 20 + 15).
MA.3.C.2.c: potrafią do zadań tekstowych układać działania podstawowe z okienkami lub działania odwrotne, rozwiązywać je i interpretować (np. prezent kosztuje 36 fr., zaoszczędzono 23 fr. Ile jeszcze brakuje?).
MA.3.C.3.d: potrafią konkretyzować równania z okienkiem za pomocą zadań tekstowych lub obrazków (np. 28 + _ = 50 → autobus ma 50 miejsc siedzących, 28 z nich jest już zajętych).

Typy zadań: Rozkład liczby do 10 · Rozkład liczby do 10: prawda czy fałsz · Rozkład liczby do 10: wybierz wynik · Wisienka: brakująca część · Równanie z okienkiem (brakujący składnik) · Okienko w odejmowaniu: od jakiej liczby odjęto? · Równanie z okienkiem: prawda czy fałsz · Waga w równowadze: ile waży zakryty klocek · Równanie z okienkiem: wybierz brakującą liczbę (kl. 3) · Wstaw znak między sumą a liczbą (kl. 2–4) · Równanie z okienkiem: brakujący pierwszy składnik (kl. 2–3) · Równość dwóch stron: ile dołożyć (kl. 2–4) · Równanie z okienkiem: suma trzech liczb (kl. 3) · Równanie z okienkiem: uzupełnij dwa okienka (kl. 2–3)

Ile więcej? Porównywanie i wyrównywanie liczb

Dziecko uczy się porównywać dwie liczności, określać różnicę i wyrównywać zbiory tak, aby obie były równie liczne.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Państwa dziecko w klasie 1 uczy się porównywać dwie różne liczebności i wyrównywać je, na przykład rozdzielając osiem i cztery guziki tak, aby powstały sześć i sześć. Podstawa programowa opisuje do tego sytuacje z treścią, w których występuje więcej, mniej lub tyle samo. Liczby, z którymi pracuje się w tej klasie, mieszczą się w zakresie do 20 oraz do 100.

Typowym błędem jest podanie tylko liczebności jednego zbioru zamiast różnicy. Jeśli dziecko na pytanie „Ile więcej?” odpowiada „siedem”, bo tyle rzeczy leży na stole, to policzyło zbiór, ale nie uchwyciło jeszcze różnicy. Pomocne jest wyraźne łączenie rzeczy w pary, dzięki czemu widoczna staje się nadwyżka.

Na karcie pracy widać to w kilku typach zadań: dziecko znajduje mniejszy lub większy zbiór, decyduje przy stwierdzeniu, czy „ile więcej” jest poprawne, czy błędne, wybiera właściwą odpowiedź spośród kilku podanych albo określa różnicę dla liczb do 100.

MA.1.A.4.a: potrafią wzajemnie wyrównywać różne liczebności (np. 8 i 4 guziki → 6 i 6 guzików).
MA.3.C.2.a: potrafią w sytuacjach praktycznych porównywać liczby, wzory i uporządkowania (więcej, mniej, tyle samo, dłuższy, krótszy, równej długości).

Typy zadań: Różnica liczb do 100: o ile więcej · Różnica liczb: o ile więcej? Prawda czy fałsz · Różnica liczb: o ile więcej? Wybierz odpowiedź · Różnica liczb: znajdź większą wielkość · Różnica liczb: znajdź mniejszą wielkość

Obliczenia z wymianą i przekształcaniem

Dziecko uczy się, że wynik dodawania nie zmienia się, gdy zamienia się składniki miejscami lub grupuje je w inny sposób.

typów zadań: 2Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Twoje dziecko potrafi przy dodawaniu zmieniać kolejność liczb i grupować je na nowo, a wynik się nie zmienia. Dla liczb do 20 pokazuje, że liczbę można rozłożyć na różne sposoby, np. 5 = 1 + 4 = 3 + 2, oraz że 5 + 3 daje to samo co 3 + 5. Przy zadaniach do 100 wykorzystuje kolejność, by znaleźć wygodne etapy obliczeń, na przykład 17 + 18 = 17 + 3 + 15 = 20 + 15.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy dziecko przenosi tę regułę na odejmowanie i uważa, że 3 - 5 jest równe 5 - 3. Wynika to z tego, że przy dodawaniu zamiana składników niczego nie zmienia. Przy odejmowaniu zamiana jednak zmienia wynik. Drugi częsty błąd: dziecko liczy sumę od nowa w całości, mimo że mogłoby odczytać znany wynik po przestawieniu składników.

W klasie 1. Twoje dziecko spotka się z tego typu zadaniami:

  • Ta sama suma z zamienionymi stronami, w której część jest zasłonięta
  • Sprytne dodawanie: wybór kolejności lub ustalenie wyniku
  • Zamiana składników i porównywanie dwóch sum
  • Dodawanie do 100 z wyjaśnioną strategią liczenia
  • Cztery składniki, które można połączyć w dwie wygodne pary
  • Znajdowanie brakującego wyrazu w równaniu

Mnożenie nie jest omawiane w tych kartach pracy dla klasy 1.

MA.1.A.4.b: potrafią rozkładać liczby do 20 na różne sposoby (np. 5 = 1 + 4 = 3 + 2 = 3 + 1 + 1) i przekształcać je (prawo przemienności dodawania: np. 5 + 3 = 3 + 5).
MA.1.A.4.c: potrafią wykorzystywać dodawanie jako działanie odwrotne do odejmowania (np. 18 - 15 = 3, ponieważ 15 + 3 = 18). potrafią wykorzystywać zależności między dodawaniami, stosując prawo przemienności (np. 2 + 18 = 18 +2) i prawo łączności (np. 17 + 18 = 17 + 3 + 15 = 20 + 15).
MA.1.A.4.d: potrafią wykorzystywać zależności między iloczynami (np. 6 · 8 jest o 8 większe niż 5 · 8 lub z wykorzystaniem prawa przemienności: np. 8 · 3 = 3 · 8).

Typy zadań: Zamiana kolejności składników: porównaj dwie sumy · Własności dodawania: brakujący składnik w równości · Wygodna kolejność dodawania: dobierz porządek (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: wygodna strategia i wyjaśnienie (kl. 2–3) · Ta sama suma, zamienione strony — co zakryto (kl. 2–4) · Wygodna kolejność dodawania: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Wygodna kolejność dodawania: wybierz wynik (kl. 2–3) · Cztery składniki, dwie wygodne pary (kl. 2–4)

Uczniowie potrafią badać zależności między liczbami i działaniami oraz prawidłowości arytmetyczne i wymieniać się spostrzeżeniami

Rozpoznawanie wzorów i ich kontynuowanie

Dziecko rozpoznaje, według jakiej reguły powtarza się wzór, i poprawnie kontynuuje go, używając kolorów, figur lub liczb.

typów zadań: 11Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 1. klasie dziecko rozpoznaje jednostkę, która powtarza się we wzorze, na przykład czerwony, żółty, czerwony, żółty albo koło, trójkąt, kwadrat. Potrafi kontynuować tę jednostkę i samo tworzyć prosty wzór. Należą do tego również wzory z liczebności i ciągi liczbowe w zakresie do 20, na przykład 1, 2, 3, 4, albo dodawania, w których suma rośnie krok po kroku o 1.

Typowym błędem jest patrzenie tylko na ostatni element i jego po prostu powtarzanie, zamiast rozpoznania całej jednostki. Przy czerwony, czerwony, żółty szybko prowadzi to do czerwony, czerwony, czerwony albo do błędnej zmiany. Przy ciągach liczbowych czasami nie sprawdza się, o ile wzrastają liczby, i dlatego kontynuacja jest niepoprawna.

W praktyce arkusze pracy pokazują na przykład: Uzupełnij rytm liczbowy, Wzór liczbowy: o ile rośnie za każdym razem, Następny wyraz ciągu (wybierz poprawną odpowiedź lub zdecyduj prawda/fałsz), Wzór: popraw błędnie kontynuowany wzór oraz Wzory figur. Pomocne jest wypowiadanie wzoru na głos, zanim dziecko zacznie go dalej zapisywać.

MA.1.B.1.a: potrafią tworzyć wzory z liczbami, zapamiętywać wzory, zasłaniać i kontynuować wzory (np. czerwony, żółty / czerwony, czerwony, żółty, żółty / czerwony, żółty).
MA.1.B.1.b: potrafią systematycznie zmieniać dodawania w zakresie do 20, opisywać ich skutki lub pokazywać je za pomocą materiału poglądowego (np. 8 + 8 = 16, 8 + 9 = 17; suma zwiększa się o 1, ponieważ drugi składnik wzrasta o 1). potrafią tworzyć, kontynuować i modyfikować ciągi liczbowe (liczby figuralne) (np. 1, 2, 3 / 2, 3, 4 / 3, 4, 5 / 4, 5, 6).
MA.1.B.3.b: potrafią wykorzystywać pole punktowe, tabliczkę setkową i oś liczbową podczas badania wzorów arytmetycznych (np. położenia wielokrotności liczby 9 na tabliczce setkowej).
MA.2.A.2.a: Potrafią zapamiętać wzory z 3 różnymi figurami, kontynuować je i tworzyć własne wzory (np. koło, trójkąt, kwadrat).
MA.2.A.2.c: potrafią odrysowywać figury na siatkach, uzupełniać je symetrycznie lub odbijać lustrzanie oraz rysować osie symetrii. potrafią rozkładać i składać prostokąt, kwadrat, trójkąt, koło, kulę i sześcian (np. składanie, wycinanie i naklejanie; części tangramu). potrafią opisywać ornamenty pasowe, kontynuować je i modyfikować (np. kontynuować koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt, koło oraz zmieniać kolejność lub położenie).
MA.3.A.3.b: potrafią opisywać i kontynuować liniowe ciągi liczbowe oraz tabele wartości z liczbami całkowitymi (np. 0, 9, 18, 27, 36, ...; 1 m → 8 fr.; 2 m → 16 fr.; 3 m → 24 fr., ...).

Typy zadań: Kontynuuj rytm liczb · Kontynuuj rytm w dół · Wzór z figur: ile kwadracików w następnej figurze? · Jaki był pierwszy wyraz rytmu · Następny wyraz rytmu: prawda czy fałsz · Następny wyraz rytmu: wybierz poprawną odpowiedź · Rytm liczbowy: jaka liczba zniknęła ze środka · Rytmy: popraw błędnie przedłużony rytm · Rytm liczbowy: o ile rośnie za każdym razem · Rytmy: który rośnie szybciej i o ile? · Rytmy: znajdź element daleko w rytmie

Uczniowie potrafią wyjaśniać, sprawdzać i uzasadniać stwierdzenia, przypuszczenia i wyniki dotyczące liczb i zmiennych

Porównywanie długości i ciężarów

Dziecko uczy się porównywać dwa lub więcej przedmiotów pod względem długości lub ciężaru oraz porządkować je, używając słów takich jak dłuższy, krótszy, cięższy lub lżejszy.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 1. dziecko porównuje przedmioty pod względem długości i ciężaru. Mówi, który przedmiot jest dłuższy lub krótszy, i układa kilka przedmiotów od najdłuższego do najkrótszego albo od najlżejszego do najcięższego. Zakres liczbowy do 20 i do 100 odgrywa tu rolę, gdy chodzi o różnice w centymetrach lub o liczby na metkach z cenami.

Typowy błąd: dziecko patrzy tylko na wysokość lub grubość przedmiotu, a nie na jego długość. Krótki, gruby ołówek wydaje się wtedy „większy” niż długi, cienki. Podobnie jest z ciężarem: duża, lekka poduszka bywa uznawana za „cięższą” niż mały, ciężki kamień. Pomocne jest położenie przedmiotów obok siebie lub wzięcie ich do ręki i głośne uzasadnienie porównania.

Typowe zadania na kartach pracy to:

  • Porównywanie długości: która jest najdłuższa?
  • Porównywanie długości: o ile dłuższa jest wstążka?
  • O ile dłuższe: decyzja, czy zdanie jest prawdziwe, czy fałszywe
  • O ile dłuższe: wybór poprawnej odpowiedzi
  • Masa: ułożenie przedmiotów od najlżejszego do najcięższego

MA.1.B.2.a: potrafią sprawdzać prawdziwość stwierdzeń dotyczących liczebności i pozycji liczb na konkretnym materiale (np. wieża z 3 klockami jest wyższa niż wieża z 2).
MA.2.A.1.b: potrafią porządkować i opisywać odcinki, koła, trójkąty, kwadraty, prostokąty oraz kule i sześciany. Posługują się pojęciami: dłuższy, krótszy, najdłuższy, najkrótszy, większy, mniejszy, największy, najmniejszy. potrafią rozpoznawać i nazywać nakładające się figury (np. wodząc palcem po obwodzie).
MA.2.A.3.a: Doświadczać stałości długości i objętości przy zmianie kształtu (np. niezmienna długość drutów po ich zginaniu). Potrafić porównywać długości różnych przebiegów linii (np. dróg na papierze w kratkę).
MA.2.A.3.c: potrafią porównywać długości boków i pola powierzchni trójkątów i czworokątów oraz objętości sześcianów i prostopadłościanów (np. pokrywając kwadratami dwa prostokąty o różnej wielkości).
MA.3.A.1.a: potrafią opisywać przedmioty i sytuacje za pomocą określeń: długi/krótki (czasowo i przestrzennie), szybki/wolny, wcześniej/później, szeroki/wąski, gruby/cienki, duży/mały, ciężki/lekki.
MA.3.A.1.b: rozumieją i używają pojęć: pieniądze, monety i banknoty w zakresie od 1 do 20 franków. potrafią opisywać różnice między przedmiotami i sytuacjami za pomocą form stopniowania, szczególnie dotyczących cen, długości, momentów w czasie, czasu trwania, ciężarów i pojemności (np. B jest cięższy niż A, C jest najcięższy).
MA.3.A.2.a: potrafią dzielić długości i objętości (np. przeciąć sznur na mniej więcej jednakowe części lub rozdzielić wodę do kubeczków). potrafią podzielić przebieg dnia na: rano, południe, popołudnie, wieczór i noc (np. przyporządkować czynności do części dnia).
MA.3.B.1.a: można porównywać liczby, długości, pola powierzchni i objętości.

Typy zadań: Masa: uporządkuj od najlżejszej · Porównywanie długości: która jest najdłuższa? · Porównywanie długości: o ile jedno jest dłuższe od drugiego? · O ile dłuższy: prawda czy fałsz · O ile dłuższy: wybierz poprawną odpowiedź

Uczniowie potrafią ilustrować, opisywać i uogólniać liczby, ciągi liczbowe oraz wyrażenia

Rozwiązywanie prostych zadań tekstowych

Dziecko opowiada małą historyjkę matematyczną w zakresie do 20 z dodawaniem lub odejmowaniem, rozpoznaje odpowiadające jej działanie i wyjaśnia, co oznacza wynik.

typów zadań: 3Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W zakresie liczbowym do 20 Państwa dziecko może odtworzyć zadanie tekstowe z obrazkami, przedmiotami lub czynnościami i zapisać je jako dodawanie lub odejmowanie. Uczy się przy tym odnosić wynik z powrotem do historii, na przykład: 12 dziewczynek i 8 chłopców to 20 dzieci.

Często dzieje się tak: dziecko wybiera działanie na podstawie słowa kluczowego. Jeśli w tekście pojawia się „razem”, dodaje, a jeśli „zostaje” lub „odjąć”, odejmuje. Czasem to działa, ale zawodzi, gdy historia jest sformułowana inaczej. Pomocne jest najpierw odegranie lub narysowanie historii, a potem zadanie pytania, czy coś dochodzi, czy zostaje zabrane.

Na lekcjach dziecko najczęściej spotyka następujące typy zadań:

  • Wybór działania z dodawaniem (razem) i odejmowaniem (zabrano)
  • Proste zadanie tekstowe, w którym pytamy, ile zostaje
  • Zadanie z życia, w którym pytamy, ile było na początku
  • Zadanie z liczbą zbędną, w którym nie każda liczba z tekstu jest potrzebna
  • Zadanie z życia, w którym spośród kilku odpowiedzi wybiera się poprawny wynik

MA.1.C.2.b: potrafią przedstawiać liczby do 20 w sposób uporządkowany (np. w oparciu o piątki i dziesiątki: 9 = 5 + 4; 12 = 10 + 2). potrafią konkretyzować dodawanie i odejmowanie za pomocą czynności, zadań tekstowych i rysunków.
MA.1.C.2.d: potrafi ilustrować działania podstawowe za pomocą czynności, obrazków przedstawiających sytuacje z życia, historyjek arytmetycznych i struktur graficznych oraz interpretować ilustracje. potrafi pokazywać i opisywać zależności w obrębie działań podstawowych i między nimi (np. zmianę iloczynów 1 · 3, 2 · 4, 3 · 5, 4 · 6, ...).
MA.3.B.1.c: potrafią badać sytuacje z życia dotyczące liczebności, odległości, chwil w czasie, czasów trwania i cen, a także opisywać zależności i zadawać pytania o nie (np. porównywać czas trwania drogi tam i z powrotem z czasem drogi tam).
MA.3.C.2.b: potrafią do sytuacji praktycznych, historyjek matematycznych i rysunków zapisywać działania podstawowe, rozwiązywać je i interpretować wyniki (np. 13 dziewczynek i 5 chłopców to 18 dzieci; 1 książka kosztuje 10 fr. → 5 książek kosztuje 5 · 10 fr.). rozpoznają istotne i nieistotne informacje potrzebne do rozwiązania zadań (np. książka ma 5 cm grubości, 75 stron i jest bezpłatna. Ile trzeba za nią zapłacić?)
MA.3.C.3.b: potrafią nadawać znaczenie dodawaniom i odejmowaniom za pomocą zadań tekstowych, obrazków i czynności (np. 12 + 8 → na szkolnym podwórku jest 12 dziewczynek i 8 chłopców).
MA.3.C.3.c: potrafią nadawać znaczenie działaniom podstawowym i tabelom za pomocą zadań tekstowych, obrazków i czynności (np. 5 · 8 → dziecko buduje 5 domów, każdy z 8 klocków).

Typy zadań: Zadanie proste — ile zostało · Zadanie z liczbą zbędną — ile zostało · Zadanie tekstowe: ile było na początku · Wybierz działanie: dodawanie (razem) (kl. 2–3) · Wybierz działanie: odejmowanie (ubyło) (kl. 2–3) · Zadanie z treścią: wybierz poprawny wynik (kl. 2–3)

Uczniowie rozumieją i stosują pojęcia oraz symbole

Rozpoznawanie figur: koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt

Dziecko uczy się nazywać koło, trójkąt, kwadrat i prostokąt, nawet wtedy, gdy są obrócone, narysowane lub ukryte na obrazku.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na koniec klasy 1. Twoje dziecko potrafi nazwać płaskie figury: koło, trójkąt, kwadrat i prostokąt. Potrafi je także rozpoznać dotykiem, czyli po kształcie bez patrzenia, oraz przedstawić proste przedmioty z codziennego życia jako figury, na przykład stół jako prostokąt. Punkty programu nauczania dla tego tematu nie wskazują zakresu liczbowego; chodzi o kształty, nie o liczby.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy figura jest obrócona lub narysowana inaczej. Dziecko wtedy często uważa ją za nowy, nieznany kształt, ponieważ pamięta tylko znajome położenie. Podobnie jest z nakładającymi się figurami: dziecko dobrze widzi jeden trójkąt, ale przeoczy drugi, który znajduje się w pierwszym.

podczas ćwiczeń Twoje dziecko spotka się z następującymi typami zadań:

  • Jak nazywa się narysowana figura: Pokazana jest figura, dziecko podaje jej nazwę.
  • Jak nazywa się ta obrócona figura?: Ten sam kształt w obróconym położeniu, aby dziecko rozpoznało go także wtedy.
  • Figury na obrazku: ile jest trójkątów?: Dziecko liczy określoną figurę na obrazku, nawet gdy figury się nakładają.
  • Płaskie figury: prawda czy fałsz: Dziecko decyduje, czy stwierdzenie o figurze jest prawdziwe.
  • Jak nazywa się ta figura? Wybierz: Dziecko wybiera prawidłową nazwę spośród kilku możliwości.
  • Płaskie figury: poprawianie nazwy figury: Błędnie nazwane pojęcie zostaje poprawione.

MA.2.A.1.a: potrafią rysować linie i je porządkować (np. krótkie, długie, proste, faliste linie). potrafią nazwać koło, trójkąt, prostokąt, kwadrat, sześcian i kulę.
MA.2.A.1.b: potrafią porządkować i opisywać odcinki, koła, trójkąty, kwadraty, prostokąty oraz kule i sześciany. Posługują się pojęciami: dłuższy, krótszy, najdłuższy, najkrótszy, większy, mniejszy, największy, najmniejszy. potrafią rozpoznawać i nazywać nakładające się figury (np. wodząc palcem po obwodzie).
MA.2.A.1.d: rozumieją i stosują pojęcia: figura, długość, szerokość, pole, bryła, odbijać lustrzanie, przesuwać.
MA.2.A.2.b: potrafią odrysowywać trójkąt, kwadrat, prostokąt i koło oraz rysować je bez wzoru, a także formować kulę i sześcian. potrafią składać figury i bryły z części.
MA.2.B.1.a: potrafią rozpoznać za pomocą dotyku koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt, kulę i sześcian.
MA.2.B.2.a: potrafią badać i opisywać własności figur i brył (np. przy dzieleniu kwadratu na pół powstają m.in. trójkąty lub prostokąty).
MA.2.C.1.b: potrafią przedstawiać obiekty jako figury i bryły (np. stół jako prostokąt, koronę drzewa jako kulę).

Typy zadań: Figury na rysunku: ile trójkątów? · Figury płaskie: popraw nazwę narysowanej figury · Figury płaskie: prawda czy fałsz · Jak nazywa się narysowana figura · Jak nazywa się ta figura? Wybierz · Jak nazywa się ta obrócona figura?

Uczniowie potrafią składać figury, szkicować, rysować i konstruować oraz wymieniać się przedstawieniami dotyczącymi geometrii płaskiej i je sprawdzać

Połowy i ćwiartki: części całości

Twoje dziecko uczy się składać kwadraty, prostokąty i koła na równe części oraz rozpoznawać, jaka część (połowa, ćwiartka) jest zamalowana.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W Lehrplan 21 przy dzieleniu na połowy i na cztery równe części szczególnie zwraca się uwagę na powierzchnię. Dziecko potrafi złożyć kwadraty, prostokąty i koła na 2 lub 4 równe części i tym samym podzielić pole na pół, na przykład złożyć prostokąt na cztery jednakowe paski i zamalować dwa z nich. Części muszą być jednakowej wielkości; same liczby na tym etapie odgrywają jeszcze mniejszą rolę.

Typowy błąd polega na tym, że dzieci rysują właściwą liczbę części, ale są one różnej wielkości. Wtedy połowa lub ćwiartka nie jest już prawidłowa. Czasami nie zauważa się też, że ćwiartka jest mniejsza niż połowa, mimo że liczba 4 jest większa niż 2.

W praktyce dziecko spotka karty pracy takie jak «Część całości (połowa i ćwiartka)», w których trzeba zamalować lub złożyć powierzchnię. W zadaniu «Ile części pozostaje niezamalowanych: prawda czy fałsz» sprawdza, czy obrazek jest poprawnie opisany. W zadaniu «Część zbioru: znajdź błąd» szuka, gdzie podział jest niepoprawny. Dobrze można to ćwiczyć w domu, składając razem kartkę papieru i zamalowując jej części.

MA.1.A.1.g: rozumieją i używają pojęć: ułamek, procent, dzielnik, wielokrotności, licznik, mianownik, szacować, zaokrąglać. używają symboli %, ≈. potrafią czytać i zapisywać liczby dziesiętne oraz ułamki.
MA.1.C.2.g: potrafią na przykładach konkretyzować prawidłowości w zbiorze liczb naturalnych (np. liczby kwadratowe mają nieparzystą liczbę dzielników → 16: 1, 2, 4, 8, 16). potrafią przedstawiać i porównywać ułamki o mianownikach 2, 3, 4, 5, 6, 8, 10 oraz interpretować ich przedstawienia (np. model kołowy, model prostokątny, oś liczbowa). potrafią opisywać ciągi liczb wymiernych dodatnich (np. ½, ¼, ⅛, ...; 0.7, 0.77, 0.777, ...).
MA.2.C.2.b: potrafią podzielić na pół pole powierzchni kwadratów i prostokątów (np. złożyć prostokąt na cztery równe paski i zamalować 2 z 4 pasków).
MA.2.C.2.c: potrafią składać kwadraty, prostokąty i koła na 2, 4, 8 lub 16 równych części.

Typy zadań: Część całości (połowy i ćwierci) · Część zbioru: popraw błąd · Ile części niezamalowanych: prawda czy fałsz · Ułamek zbioru: ile to jest część z całości · Ułamek zbioru: wybierz, ile to części · Ułamek zbioru: ile jest wszystkich? (kl. 3) · Wymyśl zbiory do równego podziału (kl. 3)

Uczniowie potrafią w układzie współrzędnych wyznaczać współrzędne figur i brył lub przedstawiać figury i bryły na podstawie ich współrzędnych, a także odczytywać i rysować plany

Rysowanie odcinków i łamanych za pomocą linijki

Dziecko uczy się dokładnie rysować linią prostą i łamane z użyciem linijki oraz sprawdzać ich długość.

typów zadań: 1Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 1 chodzi o dokładne rysowanie odcinków i łamanych. Odpowiedni punkt programu nauczania mówi, że figury podstawowe i złożone narysowane na siatce punktów można przenosić na pustą siatkę punktów. Ten punkt opisuje cel obejmujący kilka lat szkolnych. W klasie 1 widoczna jest z niego przede wszystkim ta część, którą odzwierciedlają zadania tego działu. Punkt programu nie podaje określonej granicy liczbowej; długość jest każdorazowo podana w zadaniu.

Typowym błędem jest przyłożenie linijki nie do punktu zerowego, lecz do krawędzi lub do innej kreski. Odcinek wychodzi wtedy za krótki lub za długi. Przy łamanych dochodzi drugi błąd: kolejny odcinek nie zaczyna się tam, gdzie kończy się poprzedni. Wtedy całkowita długość nie zgadza się, mimo że każdy pojedynczy odcinek wygląda poprawnie.

Zadania w tym dziale wyglądają tak:

  • Narysuj łamaną o podanej długości: Dziecko rysuje łamaną, której łączna długość jest podana.
  • Narysuj prostokąt o podanych bokach: Odcinki proste są łączone w zamkniętą figurę.
  • Jak długa jest łamana? Wybierz: Dziecko określa łączną długość łamanej i wybiera pasującą odpowiedź.
  • Długość łamanej: prawda czy fałsz: Stwierdzenie dotyczące długości ocenia się jako prawdziwe lub fałszywe.
  • Długość łamanej: popraw wynik: Podana długość jest sprawdzana i w razie potrzeby poprawiana.

MA.2.C.2.e: potrafią rysować prostokąty o danych długościach boków. potrafią rysować, zmieniać i opisywać ornamenty płaszczyznowe za pomocą cyrkla i linijki.
MA.2.C.4.a: potrafią przenosić na pustą siatkę punktową figury podstawowe i złożone, narysowane w siatce punktowej.

Typy zadań: Długość łamanej: popraw wynik · Długość łamanej: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Jak długa jest łamana? Wybierz (kl. 2–3) · Narysuj prostokąt o podanych bokach (kl. 2–3) · Narysuj łamaną o podanej długości (kl. 2–3)

Uczniowie potrafią zbierać, porządkować, przedstawiać, analizować i interpretować dane dotyczące statystyki, kombinatoryki i prawdopodobieństwa

Lista kresek i tabela: zbieranie i odczytywanie liczb

Twoje dziecko uczy się zapisywać liczebności w liście kreskowej lub tabeli i odczytywać z nich proste wnioski.

typów zadań: 17Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 1. klasie Państwa dziecko liczy przedmioty z życia codziennego, na przykład liczby oczek wyrzucone w kostkę albo zwierzęta domowe w klasie, i zapisuje liczebności w liście kresek. Chodzi tu o liczby w zakresie klasy (liczby do 20 i do 100). Dziecko powinno policzyć kreski, odczytać jeden wiersz i porównywać liczebności, na przykład sprawdzić, który wiersz jest najdłuższy.

Typowe jest to, że przy liczeniu kresek dziecko gubi się, ponieważ wiele kresek stojących obok siebie trudno policzyć. Inny częsty błąd: na pytanie „o ile więcej?” dziecko dodaje wszystkie liczby zamiast obliczyć różnicę. Dzieje się tak, ponieważ zadanie brzmi jak pytanie o wynik, choć w rzeczywistości pyta się o porównanie.

W karcie pracy te umiejętności pojawiają się w zadaniach takich jak:

  • Lista kresek: liczenie kresek, odczytywanie jednego wiersza, znajdowanie najdłuższego wiersza, obliczanie, ile jest razem, lub o ile więcej.
  • Tabela: ile jest w sumie?, oraz prawda czy fałsz przy podanej łącznej liczbie.
  • Wykres obrazkowy: Jeden obrazek oznacza kilka przedmiotów; dziecko oblicza na tej podstawie liczbę.
  • Brakujący wiersz: Przy znanej sumie brakuje jednego wiersza, który dziecko musi uzupełnić.

MA.3.C.1.b: potrafią zbierać dane dotyczące liczebności, długości i cen, rejestrować je, porządkować i interpretować (np. listy kreskowe liczby oczek wyrzucanych w rzucie kostką; wzrost ciała). potrafią przedstawiać liczebności zbiorów z otoczenia (np. 7 dzieci o blond włosach – 7 kratek, 5 dzieci o brązowych włosach – 5 kratek).
MA.3.C.1.c: potrafią graficznie przedstawiać długości i ceny (np. 1 fr. lub 1 cm, każde po jednej kratce).
MA.3.C.1.d: potrafią przedstawiać w tabelach i diagramach oraz interpretować dane dotyczące długości, pojemności, mas, czasu trwania, liczebności i cen (np. dotyczące zwierząt domowych). potrafią przeprowadzać doświadczenia losowe, rejestrować ich wyniki i je interpretować (np. 50 razy rzucać dwiema kostkami).

Typy zadań: Tabela: ile razem według zestawienia? · Tabelka kreskowa – dwa wiersze razem: znajdź błąd · Tabelka kreskowa – ile razem: znajdź błąd · Tabelka kreskowa: dwa wiersze razem · Tabelka kreskowa: dwa wiersze razem: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa: ile razem · Tabelka kreskowa: ile razem: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa: najdłuższy wiersz · Tabelka kreskowa: najdłuższy wiersz: wybierz wynik · Tabelka kreskowa: o ile więcej · Tabelka kreskowa: o ile więcej: wybierz wynik · Tabelka kreskowa: odczytaj wiersz · Tabelka kreskowa: policz kreski · Tabelka kreskowa: ile kresek dorysować · Brakujący wiersz zestawienia przy znanej sumie · Diagram obrazkowy: jeden rysunek oznacza kilka · Razem z zestawienia: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa – najwięcej minus najmniej: znajdź błąd (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: cztery wiersze razem (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: cztery wiersze razem: wybierz wynik (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: najwięcej minus najmniej (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: najwięcej minus najmniej: prawda czy fałsz (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: zakryty wiersz (kl. 2–3) · Tabelka kreskowa: zakryty wiersz: wybierz wynik (kl. 2–3) · Razem z zestawienia: wybierz poprawną odpowiedź (kl. 2–4)

Pozostałe typy zadań

Pozostałe typy zadań

typów zadań: 44Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Typy zadań: Dopełnianie do dziesiątki: ile brakuje? · Zadanie tekstowe — dodawanie · Dodawanie do 100 z przekroczeniem progu: wybierz wynik (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: ile brakuje do celu (kl. 2–3) · Dodawanie w zakresie 100 z przekraczaniem progu (kl. 2–3) · Dopełnij do dziesiątki i dokończ rachunek (kl. 2–3) · Ciąg liczbowy do 100: podaj następną liczbę (kl. 3) · Dodawanie do 100: które działanie daje więcej? (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: nieznany stan początkowy (kl. 3) · Dodawanie do 100: popraw cudzy wynik (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: równowaga dwóch stron (kl. 3) · Dodawanie do 100: sprawdź wynik i znajdź pomyłkę (kl. 3) · Dodawanie do 100: zadanie z liczbą zbędną (kl. 3) · Dodawanie i odejmowanie do 100: dwa kroki (kl. 3) · Pieniądze na rysunku: ile ich jest? · Zakupy: czy starczy pieniędzy? · Zakupy: ile kosztuje kilka sztuk? · Monety: którymi monetami zapłacić? · Reszta: popraw błąd · Reszta: wybierz poprawną kwotę · Zakupy i reszta · Pieniądze: ile jeszcze brakuje na zakup (kl. 2–3) · Odczyt zegara: która godzina jest na tarczy (kl. 2–3) · Odczyt zegara: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Odczytywanie zegara (kl. 3) · Zegar: ile minut do pełnej godziny? (kl. 3) · Zegar: który pokazuje wcześniejszą godzinę? (kl. 3) · Zegar: popraw błąd w odczycie (kl. 2–3) · Mnożenie i dzielenie: ile było przed rozdzieleniem · Mnożenie i dzielenie: przez ile mnożono · Sprawdzenie dodawania odejmowaniem (kl. 2–3) · Od jakiej liczby odejmowano? Wybierz (kl. 2–3) · Sprawdzanie odejmowania: dodawaniem (kl. 2–3) · Sprawdzanie odejmowania: popraw błąd (kl. 2–3) · Sprawdzanie odejmowania: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Odczytaj długość z linijki · Zamiana centymetrów i milimetrów na milimetry (kl. 2–3) · Zamiana metrów i centymetrów na centymetry (kl. 2–3) · Centymetry na milimetry: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Centymetry na milimetry: wybierz poprawną odpowiedź (kl. 2–3) · Metry i centymetry: popraw błąd (kl. 2–3) · Kombinacje: ile różnych par można ułożyć? · Ile różnych par: prawda czy fałsz · Ile różnych par: wybierz poprawną odpowiedź · Kombinacje: ile kombinacji z trzech rodzajów? · Kombinacje: ile par zostaje po wycofaniu jednej rzeczy? · Kombinacje: o ile więcej par po dołożeniu rzeczy? · Znana liczba par: ile było w drugim zbiorze · Wypisz wszystkie kombinacje (kl. 2–4) · Diagram słupkowy: o ile więcej · Tabela: która kategoria ma najwięcej? · Tabela: o ile więcej według zestawienia? · Tabela: ile grup przekracza podaną liczbę? · Tabela: o ile różni się największa od najmniejszej? · Różnica dwóch wierszy: prawda czy fałsz (kl. 2–4) · Różnica dwóch wierszy: wybierz poprawną odpowiedź (kl. 2–4) · Pewne, możliwe czy niemożliwe (kl. 2–4) · Pewne, możliwe czy niemożliwe? Prawda czy fałsz (kl. 2–4) · Pewne, możliwe czy niemożliwe? Wybierz (kl. 2–4) · Ułóż woreczek: pewne, możliwe czy niemożliwe (kl. 2–4) · Popraw: pewne, możliwe czy niemożliwe (kl. 2–4) · Liczba parzysta jako dwa równe składniki · Liczba parzysta jako dwa równe składniki: prawda czy fałsz (kl. 2) · Liczba parzysta jako dwa równe składniki: wybierz (kl. 2) · Kratka: droga robota · Kratka: droga robota: wybierz wynik · Kratka: ile kratek w górę · Kratka: ile kratek w prawo · Kratka: robot idzie w lewo · Kratka: robot idzie w lewo: wybierz wynik · Kratka: robot idzie w prawo · Kratka: gdzie jest oś symetrii · Kratka: kolumna odbicia · Kratka: kolumna odbicia: wybierz wynik · Kratka: wiersz odbicia · Rząd kratek: ile między · Rząd kratek: ile między: wybierz wynik · Rząd kratek: na lewo od gwiazdki · Rząd kratek: na prawo od gwiazdki · Klasyfikacja według dwóch cech: obie naraz · Klasyfikacja według dwóch cech: żadna · Dane z listy: o ile więcej · Zliczanie danych z listy

Tak wygląda zadanie

Płaski kamień kryje 11 ślimaków rzecznych. Obok kamienia widać jeszcze 3 ślimaki rzeczne. Ile ślimaków rzecznych jest razem?

11 + 3 = ?

Wskazówka: Na początek weź 11 ślimaków rzecznych pod kamieniem. Następnie dolicz 3 ślimaki rzeczne obok niego. Policz, ile jest ich razem.

Odpowiedź: 14

Maja oszczędza na huśtawkę ogrodową: po pierwszym tygodniu ma w słoiku 12 zł, po drugim 19 zł, a po trzecim 26 zł. Każdego tygodnia dokłada taką samą kwotę. Ile pieniędzy będzie w słoiku po piątym tygodniu?

12 + 4 · 7 = ?

Wskazówka: Ile Maja dokłada każdego tygodnia? Licz dalej aż do piątego tygodnia.

Odpowiedź: 40

W gnieździe widać 8 jaj dinozaura. Potem maluchy rozbijają 3 jaja i odchodzą. Ile jaj zostało w gnieździe?

8 - 3 = ?

Wskazówka: Odejmij rozbite jaja.

Odpowiedź: 5

Na sprawdzian i na lekcję

Sprawdzian w grupach A–D

Na sprawdzian albo kartkówkę: wydruk w maksymalnie czterech grupach (A–D) — ten sam układ, w każdej grupie inne liczby i inna kolejność odpowiedzi, jeden wspólny klucz odpowiedzi.

Utwórz arkusz w grupach →
Popraw zadania w edytorze

Zmień liczby, kolejność i treść zadań na gotowym arkuszu.

Wypróbuj edytor →
Test wyboru

Te same zadania z odpowiedziami do wyboru i kartą odpowiedzi dla ucznia.

Utwórz test →

Powtórka z wcześniejszych klas

Tematy, które nie mają jeszcze typów zadań dla tej klasy — zadania pochodzą z klas wcześniejszych.

Czytanie i zapisywanie liczb: cyfry i słowa

Dziecko uczy się zapisywać liczby cyframi oraz zamieniać nazwy liczb, takie jak „dwadzieścia jeden”, na cyfry i odwrotnie.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 1. chodzi przede wszystkim o liczby naturalne do 100: dziecko potrafi odczytać liczbę 47 słownie («czterdzieści siedem») i zapisać cyframi wymówione słowo «osiemdziesiąt trzy». Plan nauczania Lehrplan 21 wyznacza jako cel liczby do 1000, który rozciąga się na kilka lat szkolnych. Dla klasy 1. obowiązujący jest zakres do 100.

Typowy błąd pojawia się przy liczebnikach powyżej 20. W języku niemieckim jednostki stoją z przodu («einundzwanzig»), natomiast w zapisie cyfrowym – z tyłu. Kto przekłada kolejne słowa na cyfry po kolei, łatwo zapisze wtedy 12 zamiast 21. Także liczby z zerem, na przykład 205 zamiast 25, bywają przy większych liczbach często zapisywane błędnie, bo brakuje zera.

W tym przeglądzie działów tematycznych znajdują się następujące typy zadań dotyczących czytania i pisania liczb:

  • Zapisz liczbę cyframi: liczebnik słowny zostaje przeniesiony na cyfry.
  • Odczytaj liczbę słownie: liczba zapisana cyframi zostaje odczytana jako liczebnik słowny.
  • Liczebniki słowne: popraw błędy: znajdowany jest błędny zapis i zostaje poprawiony.
  • Liczebniki słowne: wybierz zapis cyframi: spośród kilku zapisów wybierany jest właściwy.
  • Liczebniki słowne: prawda czy fałsz: sprawdzane jest zdanie dotyczące liczby.
  • Zero w środku: poprawiany jest zapis liczby z zerem w środku. To zadanie należy do ćwiczeń dla większych liczb.

MA.1.A.1.c: rozumieją i stosują pojęcia: razy, większy niż, mniejszy niż, parzysty, nieparzysty, uzupełniać, dzielić na pół, podwajać, dziesiątki, jedności oraz symbole ·, <, >. potrafią czytać i zapisywać liczby naturalne do 100.
MA.1.A.1.e: rozumieją i używają pojęć: dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie, reszta, oś liczbowa, liczba kwadratowa, setki, tysiące, wartości pozycyjne. potrafią czytać i zapisywać liczby naturalne do 1000.

Typy zadań: Zapisz liczbę cyframi (kl. 2–3) · Odczytaj liczbę słowami (kl. 2–3) · Zapis liczb słowami: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Zapis liczb słowami: wybierz zapis cyframi (kl. 2–3) · Zapis liczb słowami: popraw błąd (kl. 2–3) · Zero w środku: popraw zapis liczby (kl. 2–3)

Następnik i poprzednik

Dziecko uczy się znajdować do danej liczby liczbę poprzedzającą (poprzednik) i liczbę następującą po niej (następnik).

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Liczenie w przód i w tył od dowolnej liczby jest w Lehrplan 21 opisane jako cel dla zakresu do 20 (punkt MA.1.A.2.b). Obejmuje to, że dziecko, zaczynając od podanej liczby, wykonuje jeden krok do przodu lub do tyłu, na przykład od 7 do 8 albo do 6. Punkty dotyczące zakresu do 100 wykraczają poza 1. klasę i dlatego nie należy ich traktować jako cel tej klasy.

Typowy błąd: dziecko przy kroku wstecz zaczyna liczyć od początku, czyli od 1 aż do szukanej liczby, zamiast po prostu podać liczbę poprzedzającą. Często też podaje samą liczbę jako jej sąsiada, na przykład „liczba przed 8 to 8”. Pomocne jest pokazanie na osi liczbowej lub łańcuchu liczb, że liczba sąsiednia zawsze znajduje się dokładnie o jeden krok dalej.

W tym obszarze są karty pracy z typami zadań „Która liczba jest o 1 mniejsza” i „Która liczba jest o 1 większa”. Kolejne karty łączą obu sąsiadów: „Suma następnika i poprzednika” (na przykład poprzednik i następnik liczby 5 dają 4 + 6 = 10), „Następnik plus poprzednik: wybierz właściwą odpowiedź” oraz „Następnik plus poprzednik: prawda czy fałsz”.

MA.1.A.2.b: potrafią w zakresie liczbowym do 20 liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb. potrafią liczyć w przód co 2, od 2 do 20. potrafią spontanicznie pokazywać na palcach obrazy liczb od 1 do 10 oraz ujmować liczebności do 5 bez liczenia.
MA.1.A.2.d: potrafią w zakresie do 100 liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb. potrafią w zakresie do 100 liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb dziesiątkowych, w krokach po 2, po 5 i po 10.

Typy zadań: Suma następnika i poprzednika (kl. 2–3) · Jaka liczba jest o 1 większa (kl. 2–3) · Następnik i poprzednik razem: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Następnik i poprzednik razem: wybierz poprawną odpowiedź (kl. 2–3) · Jaka liczba jest o 1 mniejsza (kl. 2–3)

Zahlen auf dem Zahlenstrahl ordnen und springen Polish: "Porządkowanie liczb na osi liczbowej i przeskoki" Porządkowanie liczb na osi liczbowej i przeskakiwanie

Dziecko uczy się znajdować liczby na osi liczbowej, porządkować je oraz przeskakiwać w przód i w tył o dziesiątki.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 1. klasie na osi liczbowej chodzi przede wszystkim o skoki dziesiątkowe: dziecko liczy od danej liczby w krokach co dziesięć w przód lub w tył, na przykład 30, 40, 50, i rozpoznaje liczby na osi. Punkty programu nauczania wskazują zakres liczbowy do 100 oraz porządkowanie liczb na osi liczbowej i na tablicy setkowej. Liczby do 1 miliona nie należą do tej klasy.

Typowym błędem jest liczenie kresek na osi liczbowej zamiast uwzględniania odstępów. Jeśli dziecko zaczyna od 40 i ma przeskoczyć o 10, często zatrzymuje się zaledwie o jedną kreskę dalej, ponieważ nie widzi kroku dziesiątkowego jako całości. Podobnie może się zdarzyć, że liczba zostanie błędnie umieszczona, bo dziecko patrzy tylko na cyfrę jedności.

W praktyce dziecko spotyka zadania z szablonów Skok dziesiątkowy na osi liczbowej, Skok dziesiątkowy: wybierz liczbę oraz Skok dziesiątkowy: prawda czy fałsz. Tam przeskakuje po podanej osi, wybiera pasującą liczbę albo decyduje, czy pokazany skok dziesiątkowy jest poprawny. Karty pracy zawierają rozwiązania, dzięki którym rodzice mogą sprawdzać odpowiedzi.

MA.1.A.1.e: rozumieją i używają pojęć: dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie, reszta, oś liczbowa, liczba kwadratowa, setki, tysiące, wartości pozycyjne. potrafią czytać i zapisywać liczby naturalne do 1000.
MA.1.A.2.c: potrafią liczyć w przód w zakresie do 100 w krokach co 1, 2, 5 i 10. potrafią porządkować liczby w zakresie do 100 (np. na osi liczbowej i na tabliczce setkowej).
MA.1.A.2.f: potrafią w zakresie liczb do 1 miliona liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb, w odpowiednich krokach (np. od 320 000 w krokach po 20 000). potrafią porządkować liczby do 1 miliona (np. określać przybliżone położenie 72 000 na osi liczbowej).
MA.1.B.3.b: potrafią wykorzystywać pole punktowe, tabliczkę setkową i oś liczbową podczas badania wzorów arytmetycznych (np. położenia wielokrotności liczby 9 na tabliczce setkowej).
MA.1.C.1.b: potrafią przedstawiać sumy i odtwarzać ich przedstawienia (np. na polu 20-stu lub na osi liczbowej).

Typy zadań: Skok o dziesiątki na osi liczbowej (kl. 2) · Skok o dziesiątki: prawda czy fałsz (kl. 2) · Skok o dziesiątki: wybierz liczbę (kl. 2)

Rozpoznawanie i nazywanie brył geometrycznych

Dziecko uczy się rozpoznawać po kształcie bryły, takie jak sześcian, prostopadłościan, kula, walec i ostrosłup, poprawnie je nazywać oraz odnajdywać w codziennym życiu lub na obrazkach.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi nazwać bryły, takie jak sześcian, prostopadłościan i kula, oraz rozpoznać je w otoczeniu i na obrazkach. Zadania nie mają zakresu liczbowego, chodzi o kształty. Podstawa programowa wymienia ponadto walec i ostrosłup oraz używa pojęć takich jak wierzchołek, krawędź i ściana boczna. Te pojęcia należą do celu nauczania całego etapu i nie są wymagane we wszystkich zadaniach tej klasy.

Częsty błąd: sześcian z przodu wygląda jak kwadrat. Dlatego dziecko często mówi „kwadrat”, mimo że ma na myśli bryłę. Podobnie mylone są kula i walec, ponieważ oba się toczą. Walec z płaskim wieczkiem bywa wtedy nazywany „kulą”, bo wygląda okrągło. Dziecko ocenia wtedy na podstawie jednego widoku lub sposobu toczenia się, zamiast patrzeć na całą figurę.

Typowe zadania w tym obszarze to:

  • Jak nazywa się ta bryła? Dziecko podaje nazwę pokazanej bryły.
  • Jaka to bryła? Prawda czy fałsz Dziecko sprawdza, czy stwierdzenie o bryle jest prawdziwe.
  • Jaka to bryła? Wybierz Dziecko wybiera pasującą nazwę spośród kilku możliwości.
  • Bryły: znajdź przedmiot o kształcie bryły Dziecko szuka przedmiotu codziennego użytku, który ma kształt tej bryły.
  • Bryły: popraw nazwę bryły Dziecko poprawia źle nazwaną bryłę.

MA.2.A.1.a: potrafią rysować linie i je porządkować (np. krótkie, długie, proste, faliste linie). potrafią nazwać koło, trójkąt, prostokąt, kwadrat, sześcian i kulę.
MA.2.A.1.e: rozumieją i używają pojęć: punkt, wierzchołek, krawędź, ściana, sześcian, prostopadłościan.
MA.2.A.1.f: rozpoznawać i nazywać bryły geometryczne (sześcian, prostopadłościan, kula, walec, ostrosłup) oraz figury w otoczeniu i na ilustracjach.
MA.2.B.1.d: badają figury i bryły oraz potrafią formułować zależności (np. ściany prostopadłościanu są prostokątami).
MA.2.B.2.a: potrafią badać i opisywać własności figur i brył (np. przy dzieleniu kwadratu na pół powstają m.in. trójkąty lub prostokąty).
MA.2.C.1.b: potrafią przedstawiać obiekty jako figury i bryły (np. stół jako prostokąt, koronę drzewa jako kulę).

Typy zadań: Jak nazywa się ta bryła (kl. 2–4) · Bryły: popraw nazwę bryły (kl. 2–4) · Bryły: znajdź przedmiot w kształcie bryły (kl. 2–4) · Jaka to bryła? Prawda czy fałsz (kl. 2–4) · Jaka to bryła? Wybierz (kl. 2–4)

Miary objętości: Ile mieści się w naczyniu?

Twoje dziecko uczy się porównywać zawartość naczyń i mierzyć kubkiem, poznając przy tym jednostki litr i decylitr.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Na koniec klasy 1. Twoje dziecko potrafi porównywać naczynia według ich zawartości i mierzyć kubkiem, ile się zmieści. Przy tym kieruje się wielkościami wzorcowymi, takimi jak 1 litr, oraz potrafi nazywać i używać jednostek l i dl. Liczby pozostają w zakresie liczbowym tej klasy, czyli do 20 i do 100.

Typowe jest to, że dzieci oceniają według wyglądu: szeroka, niska szklanka wydaje się większa niż wysoka, wąska butelka, mimo że mieści mniej. Dopiero przy odmierzaniu zauważają, że wrażenie myli. Drugi błąd pojawia się przy liczeniu: kto napełnia naczynie kubkami, musi liczyć, ile razy napełnił kubek, i poprawnie odczytać liczbę na końcu.

W zadaniach z tego działu Twoje dziecko napotka karty pracy, takie jak «Dzbanek do mierzenia: ile wody w mililitrach?» lub «Pojemność: ile litrów z butelek na pół litra?». Inne zadania pytają, ile brakuje do napełnienia, ile butelek soku się napełni, która liczba butelek wystarczy lub o ile więcej mieści jedno naczynie. Pojawia się także «prawda czy fałsz», na przykład przy pytaniu, czy jedno naczynie mieści więcej niż drugie.

MA.2.A.3.b: potrafią porównywać długości za pomocą jednostek pomocniczych (np. długości palca lub kratki) i mierzyć je z dokładnością do 1 cm. potrafią mierzyć zawartość naczyń kubkiem i porównywać ją.
MA.3.A.1.e: rozumieją i używają pojęć: masa, pojemność, moment, czas trwania, sekunda. potrafią orientować się na podstawie wielkości odniesienia: 1 km, 1 dm, 1 mm, 1 kg, 100 g, 1 l, 1 dl, 1 h, 1 min (np. kojarzyć 1 kg z opakowaniem mąki). potrafią nazywać i używać jednostek miar oraz ich skrótów: długości (km, dm, mm), miary pojemności (l, dl), masy (kg, g), czas (h, min).

Typy zadań: Dzbanek z miarką: ile wody w mililitrach? (kl. 2–4) · Pojemność: ile naczyń napełni ciecz? (kl. 2–3) · Pojemność: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Pojemność: wybierz poprawną liczbę butelek (kl. 2–3) · Pojemność: ile jeszcze do napełnienia? (kl. 2–3) · Pojemność: ile litrów z butelek półlitrowych? (kl. 2–3) · Pojemność: o ile więcej mieści jedno naczynie? (kl. 3–4)

Dodawanie długości: metry i centymetry

Państwa dziecko uczy się dodawać długości do 1 m, na przykład 15 cm + 35 cm, oraz porównywać długości zapisane w różny sposób.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 1. klasie chodzi o długości do 1 m. Dziecko szacuje i mierzy odcinki w centymetrach oraz uczy się dodawać dwie długości, na przykład 15 cm + 35 cm. Podstawa programowa dla klas 1.–3. opisuje także milimetry, litry, decylitry, kilogramy i gramy oraz zamianę między jednostkami. Te części wykraczają poza 1. klasę i nie są jeszcze uwzględnione w zadaniach z tej klasy.

Typowy błąd pojawia się wtedy, gdy dzieci mieszają zapisy. W zapisie 1 m 5 cm niektórzy czytają liczbę po przecinku jak liczbę dziesiętną i myślą, że chodzi o 1 m 50 cm. Innym częstym błędem jest zapisywanie liczb jedna obok drugiej zamiast wykonania obliczenia, ponieważ 1 m i 50 cm nie sumują się po prostu do 1 m 50 cm, gdy jednostki są niejasne.

W karcie pracy do tego tematu zazwyczaj znajdą Państwo następujące typy zadań:

  • Dodawanie długości zapisanych w różny sposób: na przykład 1 m 20 cm + 30 cm.
  • Długości w dwóch zapisach: wybór wyniku: Dziecko decyduje, która z dwóch podanych wartości jest poprawna.
  • Dwie długości razem: prawda czy fałsz: Dziecko sprawdza, czy rachunek jest poprawny.
  • Długości w dwóch zapisach: o ile dłuższy? Dziecko porównuje dwie długości i określa różnicę.
  • Metry: ile pełnych metrów? Dziecko liczy, ile razy 1 m mieści się w danej długości.

MA.3.A.2.c: potrafią szacować, mierzyć i dodawać długości do 1 m (np. 15 cm + 35 cm). potrafią podwajać i dzielić na pół długości oraz kwoty pieniężne, dzielić 1 metr na 2, 5 i 10 równych części oraz układać całkowite kwoty w frankach do 100 fr monetami i banknotami.
MA.3.A.2.e: potrafią szacować, mierzyć i zamieniać wielkości na sąsiednie jednostki miar: l, dl; m, cm, mm; kg, g (np. 2'000 g = 2 kg). potrafią dodawać, odejmować i mnożyć wielkości: l, dl; m, cm, mm; kg, g (np. 3 cm 5 mm + 2 cm 7 mm). potrafią szacować długości, objętości i masy oraz porównywać je z reprezentantami.

Typy zadań: Dodawanie długości zapisanych różnymi sposobami (kl. 3) · Dwa zapisy długości razem: prawda czy fałsz (kl. 3) · Długości w dwóch zapisach: wybierz wynik (kl. 3) · Metry: ile to pełnych metrów? (kl. 3–4) · Długości w dwóch zapisach: o ile dłuższa jest jedna? (kl. 3–4)

Obliczanie czasu trwania: Ile czasu to trwa?

Dziecko uczy się określać proste odstępy czasu, na przykład ile minut upłynęło między dwiema godzinami, oraz zamieniać godziny na minuty i minuty na godziny.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Plan nauczania opisuje godziny i czas trwania jako część wieloletniego celu etapowego. Dla klasy 1. zadania z tego zakresu pokazują przede wszystkim, jak dziecko porównuje i oblicza wartości czasu w życiu codziennym. Chodzi o pytania typu: Ile czasu zostało? Ile minut upłynęło? Do tego należy przeliczanie między godzinami i minutami, przy czym plan nauczania jako punkt odniesienia podaje 1 h = 60 min.

Typowe jest to, że dzieci traktują zegar jak system dziesiątkowy. Wtedy liczą na przykład 1 h = 100 min albo przy 1 h 30 min po prostu zapisują 130. Również przy liczeniu dalej przez pełną godzinę, na przykład od 2:50 do 3:10, często pojawiają się błędy, ponieważ dziecko nie zauważa, że minuty na zegarze po 59 zaczynają się znowu od 0.

W drukowanych kartach pracy ten temat pojawia się w kilku formach: przy Oblicz czas trwania i Czas trwania: o ile dłużej trwało jedno? dziecko porównuje dwa przedziały czasu. Przy O której godzinie zaczęło? i Czas: ile minut upłynęło? liczy na zegarze wstecz lub do przodu. Ćwiczenia Przelicz godziny na minuty oraz warianty wyboru i prawda-fałsz trenują przeliczanie. Przy Plan dnia: ułóż godziny dziecko ustawia momenty czasowe we właściwej kolejności.

MA.3.A.1.e: rozumieją i używają pojęć: masa, pojemność, moment, czas trwania, sekunda. potrafią orientować się na podstawie wielkości odniesienia: 1 km, 1 dm, 1 mm, 1 kg, 100 g, 1 l, 1 dl, 1 h, 1 min (np. kojarzyć 1 kg z opakowaniem mąki). potrafią nazywać i używać jednostek miar oraz ich skrótów: długości (km, dm, mm), miary pojemności (l, dl), masy (kg, g), czas (h, min).
MA.3.A.2.f: potrafią szacować i mierzyć długości, masy, pojemności, momenty w czasie i długości trwania czasu oraz podawać je w odpowiedniej jednostce miary.
MA.3.A.2.g: potrafią wykonywać obliczenia z długościami, masami, objętościami i miarami czasu oraz zamieniać odpowiednie wielkości na sąsiednie jednostki miary.
MA.3.B.1.c: potrafią badać sytuacje z życia dotyczące liczebności, odległości, chwil w czasie, czasów trwania i cen, a także opisywać zależności i zadawać pytania o nie (np. porównywać czas trwania drogi tam i z powrotem z czasem drogi tam).

Typy zadań: Plan dnia: uporządkuj godziny (kl. 3) · Zamień godziny na minuty (kl. 2–3) · Czas: ile minut minęło? (zadanie z treścią) (kl. 3) · Godziny na minuty: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Godziny na minuty: wybierz poprawną odpowiedź (kl. 2–3) · O której się zaczęło? (kl. 3) · Obliczenia zegarowe — czas trwania (kl. 3) · Czas trwania: o ile dłużej trwało jedno niż drugie? (kl. 3–4)

Więcej o tej klasie

Czego uczy się dziecko w 1. klasie z matematyki?

W klasie 1. dziecko liczy do 20 i dalej, porównuje liczebności, rozkłada liczby na części i poznaje pojęcia plus, minus i równa się. Dodaje i odejmuje w zakresie 20 bez liczenia, korzysta z zadania odwrotnego i kontynuuje wzory. Porównuje długości, układa kwoty w frankach szwajcarskich z monet, określa godzinę co pół godziny, opisuje położenie (po lewej, po prawej, pomiędzy) i rozpoznaje koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt, sześcian i kulę.

O planie nauczania: Podstawą jest Lehrplan 21, obszar matematyka (wzór Konferencji Dyrektorów Edukacji Szwajcarii Niemieckojęzycznej, poprawiona wersja z 29.02.2016). Opisuje on kompetencje nie rok po roku, lecz w cyklach; klasa 1. należy do 1. cyklu (od przedszkola do klasy 2.). Przypisanie zadań do klasy 1. pochodzi od nas i opiera się na zwyczajowym układzie materiału. Poziomy kompetencji cyklu znajdują się dosłownie w bloku poniżej; plany nauczania kantonów mogą się nieznacznie różnić.

Powiązanie z podstawą programową

Każdy wiersz to wymaganie podstawy programowej w brzmieniu z urzędowego źródła podlinkowanego niżej, obok nasze tematy.

WymaganieNasze tematy
MA.1.A.1 · Uczniowie rozumieją i stosują pojęcia arytmetyczne oraz symbole. Czytają i zapisują liczby.
MA.1.A.1.a potrafią porównywać liczebności zbiorów elementów ułożonych w różny sposób i używać pojęć: jest/będzie większy/mniejszy; jest/będzie więcej/mniej; są równoliczne; najwięcej; najmniej. Liczenie liczebności i zapisywanie ich jako liczby · Porównywanie liczb do 100: większa, mniejsza, równa
MA.1.A.1.b rozumieją i używają pojęć plus, minus, równa się oraz symboli +, - , =. Dodawanie do 20 bez przekroczenia progu dziesiątkowego
MA.1.A.1.c rozumieją i stosują pojęcia: razy, większy niż, mniejszy niż, parzysty, nieparzysty, uzupełniać, dzielić na pół, podwajać, dziesiątki, jedności oraz symbole ·, <, >. potrafią czytać i zapisywać liczby naturalne do 100. Porównywanie liczb do 100: większa, mniejsza, równa · Rozpoznawanie dziesiątek i jedności w liczbach dwucyfrowych · Czytanie i zapisywanie liczb: cyfry i słowa
MA.1.A.2 · Uczennice i uczniowie potrafią elastycznie liczyć, porządkować liczby według wielkości i szacować wyniki.
MA.1.A.2.a potrafią przeliczać do 20 elementów i porównywać pozycje liczb. Liczenie liczebności i zapisywanie ich jako liczby · Porównywanie liczb do 100: większa, mniejsza, równa
MA.1.A.2.b potrafią w zakresie liczbowym do 20 liczyć w przód i w tył od dowolnych liczb. potrafią liczyć w przód co 2, od 2 do 20. potrafią spontanicznie pokazywać na palcach obrazy liczb od 1 do 10 oraz ujmować liczebności do 5 bez liczenia. Liczenie do przodu i do tyłu krok po kroku · Następnik i poprzednik
MA.1.A.2.c potrafią liczyć w przód w zakresie do 100 w krokach co 1, 2, 5 i 10. potrafią porządkować liczby w zakresie do 100 (np. na osi liczbowej i na tabliczce setkowej). Liczenie do przodu i do tyłu krok po kroku · Zahlen auf dem Zahlenstrahl ordnen und springen Polish: "Porządkowanie liczb na osi liczbowej i przeskoki" Porządkowanie liczb na osi liczbowej i przeskakiwanie · Porównywanie liczb do 100: większa, mniejsza, równa
MA.1.A.3 · Uczennice i uczniowie potrafią dodawać, odejmować, mnożyć, dzielić i potęgować.
MA.1.A.3.a potrafią w zakresie liczbowym do 20 bez liczenia podwajać, dzielić na połowy, dodawać i odejmować. Dodawanie do 20 bez przekroczenia progu dziesiątkowego
MA.1.A.3.b potrafią dodawać i odejmować w zakresie do 100 bez przekraczania progu dziesiątkowego, bez liczenia (np. 35 + 13). potrafią uzupełniać do najbliższej dziesiątki. potrafią w zakresie do 100 podwajać (liczby 5-krotne i 10-krotne) i dzielić na pół (liczby 10-krotne). potrafią rozkładać liczby dwucyfrowe na dziesiątki i jedności (np. 25 na dwie dziesiątki i pięć jedności). Dodawanie do 100: dziesiątki i jedności · Odejmowanie do 100: dziesiątki i jedności w zasięgu wzroku · Rozpoznawanie dziesiątek i jedności w liczbach dwucyfrowych
MA.1.A.4 · Uczennice i uczniowie potrafią porównywać i przekształcać wyrażenia algebraiczne, rozwiązywać równania, stosować prawa i reguły.
MA.1.A.4.a potrafią wzajemnie wyrównywać różne liczebności (np. 8 i 4 guziki → 6 i 6 guzików). Ile więcej? Porównywanie i wyrównywanie liczb
MA.1.A.4.b potrafią rozkładać liczby do 20 na różne sposoby (np. 5 = 1 + 4 = 3 + 2 = 3 + 1 + 1) i przekształcać je (prawo przemienności dodawania: np. 5 + 3 = 3 + 5). Dodawanie do 20 bez przekroczenia progu dziesiątkowego · Obliczenia z wymianą i przekształcaniem
MA.1.A.4.c potrafią wykorzystywać dodawanie jako działanie odwrotne do odejmowania (np. 18 - 15 = 3, ponieważ 15 + 3 = 18). potrafią wykorzystywać zależności między dodawaniami, stosując prawo przemienności (np. 2 + 18 = 18 +2) i prawo łączności (np. 17 + 18 = 17 + 3 + 15 = 20 + 15). Obliczenia z wymianą i przekształcaniem · Równania z okienkami: znajdowanie brakującej liczby
MA.1.B.1 · Uczniowie potrafią badać zależności między liczbami i działaniami oraz prawidłowości arytmetyczne i wymieniać się spostrzeżeniami.
MA.1.B.1.a potrafią tworzyć wzory z liczbami, zapamiętywać wzory, zasłaniać i kontynuować wzory (np. czerwony, żółty / czerwony, czerwony, żółty, żółty / czerwony, żółty). Rozpoznawanie wzorów i ich kontynuowanie
MA.1.B.1.b potrafią systematycznie zmieniać dodawania w zakresie do 20, opisywać ich skutki lub pokazywać je za pomocą materiału poglądowego (np. 8 + 8 = 16, 8 + 9 = 17; suma zwiększa się o 1, ponieważ drugi składnik wzrasta o 1). potrafią tworzyć, kontynuować i modyfikować ciągi liczbowe (liczby figuralne) (np. 1, 2, 3 / 2, 3, 4 / 3, 4, 5 / 4, 5, 6). Rozpoznawanie wzorów i ich kontynuowanie · Liczenie do przodu i do tyłu krok po kroku
MA.1.B.1.c potrafią systematycznie zmieniać sumy i różnice do 100 oraz wymieniać się spostrzeżeniami o skutkach za pomocą pomocy poglądowych (np. zmieniać liczby bazowe muru liczbowego; badać 25 + 11, 35 + 11, 45 + 11, ...).
MA.1.B.2 · Uczniowie potrafią wyjaśniać, sprawdzać i uzasadniać stwierdzenia, przypuszczenia i wyniki dotyczące liczb i zmiennych.
MA.1.B.2.a potrafią sprawdzać prawdziwość stwierdzeń dotyczących liczebności i pozycji liczb na konkretnym materiale (np. wieża z 3 klockami jest wyższa niż wieża z 2). Porównywanie długości i ciężarów
MA.1.B.2.b potrafią sprawdzać sumy i różnice za pomocą materiałów poglądowych. Dodawanie do 20 bez przekroczenia progu dziesiątkowego
MA.1.B.2.c potrafić sprawdzać iloczyny za pomocą sumy (np. 3 · 4 = 4 + 4 + 4). potrafić sprawdzać różnice za pomocą działania odwrotnego (np. 27 - 6 = 21 → 21 + 6 = 27).
MA.1.B.3 · Uczniowie potrafią podczas badania wzorów arytmetycznych korzystać z pomocy.
MA.1.B.3.a potrafią wykorzystywać pomoce poglądowe podczas badania wzorów arytmetycznych (np. tabliczka 20-polowa i żetony).
MA.1.B.3.b potrafią wykorzystywać pole punktowe, tabliczkę setkową i oś liczbową podczas badania wzorów arytmetycznych (np. położenia wielokrotności liczby 9 na tabliczce setkowej). Liczenie do przodu i do tyłu krok po kroku · Rozpoznawanie wzorów i ich kontynuowanie · Zahlen auf dem Zahlenstrahl ordnen und springen Polish: "Porządkowanie liczb na osi liczbowej i przeskoki" Porządkowanie liczb na osi liczbowej i przeskakiwanie
MA.1.C.1 · Uczniowie potrafią przedstawiać, opisywać, wymieniać się i prześledzić sposoby obliczeń.
MA.1.C.1.a potrafią pokazać, jak liczą. Liczenie liczebności i zapisywanie ich jako liczby
MA.1.C.1.b potrafią przedstawiać sumy i odtwarzać ich przedstawienia (np. na polu 20-stu lub na osi liczbowej). Zahlen auf dem Zahlenstrahl ordnen und springen Polish: "Porządkowanie liczb na osi liczbowej i przeskoki" Porządkowanie liczb na osi liczbowej i przeskakiwanie · Dodawanie do 20 bez przekroczenia progu dziesiątkowego
MA.1.C.1.c potrafią przedstawiać i prześledzić sposoby wykonywania dodawań i odejmowań (np. 18 + 14 z wykorzystaniem osi liczbowej).
MA.1.C.2 · Uczniowie potrafią ilustrować, opisywać i uogólniać liczby, ciągi liczbowe oraz wyrażenia.
MA.1.C.2.a Potrafią przedstawiać liczebności na różne sposoby (np. za pomocą kropek lub kresek) i różnie je układać (np. w jednym rzędzie i rozmieszczone na płaszczyźnie). Liczenie liczebności i zapisywanie ich jako liczby
MA.1.C.2.b potrafią przedstawiać liczby do 20 w sposób uporządkowany (np. w oparciu o piątki i dziesiątki: 9 = 5 + 4; 12 = 10 + 2). potrafią konkretyzować dodawanie i odejmowanie za pomocą czynności, zadań tekstowych i rysunków. Dodawanie do 20 bez przekroczenia progu dziesiątkowego · Rozwiązywanie prostych zadań tekstowych
MA.1.C.2.c potrafią przedstawić znaczenie cyfr w systemie pozycyjnym (np. 5 prętów dziesiątkowych i 7 jednościowych sześcianików przedstawia liczbę 57). potrafią wskazywać lub opisywać zależności w dodawaniach i odejmowaniach oraz między nimi (np. w uporządkowanym ciągu zadań pokazać zmiany sum). Rozpoznawanie dziesiątek i jedności w liczbach dwucyfrowych
MA.2.A.1 · Uczniowie rozumieją i stosują pojęcia oraz symbole.
MA.2.A.1.a potrafią rysować linie i je porządkować (np. krótkie, długie, proste, faliste linie). potrafią nazwać koło, trójkąt, prostokąt, kwadrat, sześcian i kulę. Rozpoznawanie figur: koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt · Rozpoznawanie i nazywanie brył geometrycznych
MA.2.A.1.b potrafią porządkować i opisywać odcinki, koła, trójkąty, kwadraty, prostokąty oraz kule i sześciany. Posługują się pojęciami: dłuższy, krótszy, najdłuższy, najkrótszy, większy, mniejszy, największy, najmniejszy. potrafią rozpoznawać i nazywać nakładające się figury (np. wodząc palcem po obwodzie). Rozpoznawanie figur: koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt · Porównywanie długości i ciężarów
MA.2.A.1.c opisywać położenia w przestrzeni za pomocą pojęć: między, obok, na, nad, pod, wewnątrz, na zewnątrz, w środku, przed, za, z lewej strony, z prawej strony.
MA.2.A.2 · Uczniowie potrafią odwzorowywać figury i bryły, rozkładać je na części i składać z części.
MA.2.A.2.a Potrafią zapamiętać wzory z 3 różnymi figurami, kontynuować je i tworzyć własne wzory (np. koło, trójkąt, kwadrat). Rozpoznawanie wzorów i ich kontynuowanie
MA.2.A.2.b potrafią odrysowywać trójkąt, kwadrat, prostokąt i koło oraz rysować je bez wzoru, a także formować kulę i sześcian. potrafią składać figury i bryły z części. Rozpoznawanie figur: koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt
MA.2.A.2.c potrafią odrysowywać figury na siatkach, uzupełniać je symetrycznie lub odbijać lustrzanie oraz rysować osie symetrii. potrafią rozkładać i składać prostokąt, kwadrat, trójkąt, koło, kulę i sześcian (np. składanie, wycinanie i naklejanie; części tangramu). potrafią opisywać ornamenty pasowe, kontynuować je i modyfikować (np. kontynuować koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt, koło oraz zmieniać kolejność lub położenie). Rozpoznawanie wzorów i ich kontynuowanie
MA.2.A.3 · Uczniowie potrafią wyznaczać i obliczać długości, pola i objętości.
MA.2.A.3.a Doświadczać stałości długości i objętości przy zmianie kształtu (np. niezmienna długość drutów po ich zginaniu). Potrafić porównywać długości różnych przebiegów linii (np. dróg na papierze w kratkę). Porównywanie długości i ciężarów
MA.2.A.3.b potrafią porównywać długości za pomocą jednostek pomocniczych (np. długości palca lub kratki) i mierzyć je z dokładnością do 1 cm. potrafią mierzyć zawartość naczyń kubkiem i porównywać ją. Miary objętości: Ile mieści się w naczyniu?
MA.2.B.1 · Uczniowie potrafią badać zależności geometryczne, w szczególności między długościami, polami powierzchni i objętościami, formułować przypuszczenia oraz wymieniać się wnioskami.
MA.2.B.1.a potrafią rozpoznać za pomocą dotyku koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt, kulę i sześcian. Rozpoznawanie figur: koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt
MA.2.B.1.b eksperymentują z lusterkiem i odkrywają symetrie.
MA.2.B.1.c badają symetrie figur i obiektów i formułują hipotezy (np. symetrie na fasadzie domu).
MA.2.C.1 · Uczniowie potrafią przedstawiać bryły i zależności przestrzenne.
MA.2.C.1.a potrafią przedstawiać postacie różnymi technikami i materiałami (np. malować, zginać).
MA.2.C.1.b potrafią przedstawiać obiekty jako figury i bryły (np. stół jako prostokąt, koronę drzewa jako kulę). Rozpoznawanie figur: koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt · Rozpoznawanie i nazywanie brył geometrycznych
MA.2.C.1.c potrafią za pomocą klocków przedstawiać podane bryły.
MA.2.C.2 · Uczniowie potrafią składać figury, szkicować, rysować i konstruować oraz wymieniać się przedstawieniami dotyczącymi geometrii płaskiej i je sprawdzać.
MA.2.C.2.a potrafią przez składanie dzielić na pół figury symetryczne (np. trójkąt, kwadrat, prostokąt, koło, drzewa, zwierzęta). potrafią za pomocą nożyczek wycinać paski, rogi i zaokrąglenia oraz zdobywają doświadczenia przy wycinankach.
MA.2.C.2.b potrafią podzielić na pół pole powierzchni kwadratów i prostokątów (np. złożyć prostokąt na cztery równe paski i zamalować 2 z 4 pasków). Połowy i ćwiartki: części całości
MA.2.C.2.c potrafią składać kwadraty, prostokąty i koła na 2, 4, 8 lub 16 równych części. Połowy i ćwiartki: części całości
MA.2.C.3 · Uczennice i uczniowie potrafią wyobrażać sobie figury i bryły w różnych położeniach, przedstawiać i opisywać zmiany (geometria w wyobraźni).
MA.2.C.3.a potrafią wymacać ukryte figury i bryły oraz je obrysować lub ukształtować i opisać.
MA.2.C.3.b potrafią określać różnice między widocznymi kształtami lub położeniami w przestrzeni a wyobrażeniami pamięciowymi.
MA.2.C.3.c potrafią z pamięci odwzorować lub odtworzyć figury, bryły i ich układ (np. odtworzyć budowlę z 7 sześcianów lub przełożyć patyczki zgodnie ze wzorem).
MA.2.C.4 · Uczniowie potrafią w układzie współrzędnych wyznaczać współrzędne figur i brył lub przedstawiać figury i bryły na podstawie ich współrzędnych, a także odczytywać i rysować plany.
MA.2.C.4.a potrafią przenosić na pustą siatkę punktową figury podstawowe i złożone, narysowane w siatce punktowej. Rysowanie odcinków i łamanych za pomocą linijki
MA.2.C.4.b potrafią określać położenie punktów w układzie współrzędnych (np. gra w statki na tablicy 100-polowej ze współrzędnymi 2 J 5 D / 7 J 1 D / ...).
MA.3.A.1 · Uczniowie rozumieją i stosują pojęcia oraz symbole dotyczące wielkości, funkcji, danych i przypadku.
MA.3.A.1.a potrafią opisywać przedmioty i sytuacje za pomocą określeń: długi/krótki (czasowo i przestrzennie), szybki/wolny, wcześniej/później, szeroki/wąski, gruby/cienki, duży/mały, ciężki/lekki. Porównywanie długości i ciężarów
MA.3.A.1.b rozumieją i używają pojęć: pieniądze, monety i banknoty w zakresie od 1 do 20 franków. potrafią opisywać różnice między przedmiotami i sytuacjami za pomocą form stopniowania, szczególnie dotyczących cen, długości, momentów w czasie, czasu trwania, ciężarów i pojemności (np. B jest cięższy niż A, C jest najcięższy). Porównywanie długości i ciężarów
MA.3.A.1.c rozumieją i używają pojęć: długość, metr, centymetr, czas, godziny, minuty, franki, rappeny, cena. potrafią opierać się na wielkościach odniesienia: 1 centymetr, 1 metr. potrafią używać jednostek miar do pieniędzy i długości oraz skrótów fr., rp., cm, m.
MA.3.A.2 · Uczniowie potrafią szacować, mierzyć, przeliczać, zaokrąglać i wykonywać obliczenia z wielkościami.
MA.3.A.2.a potrafią dzielić długości i objętości (np. przeciąć sznur na mniej więcej jednakowe części lub rozdzielić wodę do kubeczków). potrafią podzielić przebieg dnia na: rano, południe, popołudnie, wieczór i noc (np. przyporządkować czynności do części dnia). Porównywanie długości i ciężarów
MA.3.A.2.b potrafią układać całkowite kwoty w frankach do 20 franków oraz dodawać i odejmować. potrafią określać godzinę z dokładnością do pół godziny.
MA.3.A.2.c potrafią szacować, mierzyć i dodawać długości do 1 m (np. 15 cm + 35 cm). potrafią podwajać i dzielić na pół długości oraz kwoty pieniężne, dzielić 1 metr na 2, 5 i 10 równych części oraz układać całkowite kwoty w frankach do 100 fr monetami i banknotami. Dodawanie długości: metry i centymetry
MA.3.A.3 · Uczennice i uczniowie potrafią opisywać zależności funkcyjne i wyznaczać wartości funkcji.
MA.3.A.3.a potrafią opisywać tabele wartości (np. 1 butelka → 2 franki; 2 butelki → 4 franki; 3 butelki → 6 franków).
MA.3.A.3.b potrafią opisywać i kontynuować liniowe ciągi liczbowe oraz tabele wartości z liczbami całkowitymi (np. 0, 9, 18, 27, 36, ...; 1 m → 8 fr.; 2 m → 16 fr.; 3 m → 24 fr., ...). Liczenie do przodu i do tyłu krok po kroku · Rozpoznawanie wzorów i ich kontynuowanie
MA.3.B.1 · Uczennice i uczniowie potrafią formułować pytania dotyczące zależności między wielkościami oraz zależności funkcyjnych, badać je, a także sprawdzać wyniki i uzasadniać je.
MA.3.B.1.a można porównywać liczby, długości, pola powierzchni i objętości. Porównywanie długości i ciężarów
MA.3.B.1.b potrafią zmieniać liczby i ceny oraz badać ich skutki (np. 3 piłki po 4 franki i 5 piłek po 2 franki).
MA.3.B.1.c potrafią badać sytuacje z życia dotyczące liczebności, odległości, chwil w czasie, czasów trwania i cen, a także opisywać zależności i zadawać pytania o nie (np. porównywać czas trwania drogi tam i z powrotem z czasem drogi tam). Obliczanie czasu trwania: Ile czasu to trwa? · Rozwiązywanie prostych zadań tekstowych
MA.3.B.2 · Uczniowie potrafią badać sytuacje praktyczne dotyczące statystyki, kombinatoryki i prawdopodobieństwa, formułować przypuszczenia i je weryfikować.
MA.3.B.2.a potrafią zmieniać, układać i zapisywać ułożenia (np. liczby dwucyfrowe z cyfr 1, 2, 3; drogi o jednakowej długości na schematycznym planie miasta; rozmieszczenia miejsc siedzących trzech dzieci). potrafią oszacować możliwość wpływania na sytuacje (np. możliwość wpływania na pogodę; możliwość wpływania na czas trwania drogi do szkoły).
MA.3.C.1 · Uczniowie potrafią zbierać, porządkować, przedstawiać, analizować i interpretować dane dotyczące statystyki, kombinatoryki i prawdopodobieństwa.
MA.3.C.1.a zbierać i porządkować (np. układać kamienie według koloru i liczyć je).
MA.3.C.1.b potrafią zbierać dane dotyczące liczebności, długości i cen, rejestrować je, porządkować i interpretować (np. listy kreskowe liczby oczek wyrzucanych w rzucie kostką; wzrost ciała). potrafią przedstawiać liczebności zbiorów z otoczenia (np. 7 dzieci o blond włosach – 7 kratek, 5 dzieci o brązowych włosach – 5 kratek). Lista kresek i tabela: zbieranie i odczytywanie liczb
MA.3.C.2 · Uczniowie potrafią matematyzować sytuacje z życia, przedstawiać je, wykonywać obliczenia oraz interpretować i sprawdzać wyniki.
MA.3.C.2.a potrafią w sytuacjach praktycznych porównywać liczby, wzory i uporządkowania (więcej, mniej, tyle samo, dłuższy, krótszy, równej długości). Ile więcej? Porównywanie i wyrównywanie liczb
MA.3.C.2.b potrafią do sytuacji praktycznych, historyjek matematycznych i rysunków zapisywać działania podstawowe, rozwiązywać je i interpretować wyniki (np. 13 dziewczynek i 5 chłopców to 18 dzieci; 1 książka kosztuje 10 fr. → 5 książek kosztuje 5 · 10 fr.). rozpoznają istotne i nieistotne informacje potrzebne do rozwiązania zadań (np. książka ma 5 cm grubości, 75 stron i jest bezpłatna. Ile trzeba za nią zapłacić?) Rozwiązywanie prostych zadań tekstowych
MA.3.C.3 · Uczennice i uczniowie potrafią konkretyzować wyrażenia algebraiczne, wzory, równania i tabele w sytuacjach praktycznych.
MA.3.C.3.a potrafią konkretyzować liczebności za pomocą przykładów. Liczenie liczebności i zapisywanie ich jako liczby
MA.3.C.3.b potrafią nadawać znaczenie dodawaniom i odejmowaniom za pomocą zadań tekstowych, obrazków i czynności (np. 12 + 8 → na szkolnym podwórku jest 12 dziewczynek i 8 chłopców). Rozwiązywanie prostych zadań tekstowych
MA.3.C.3.c potrafią nadawać znaczenie działaniom podstawowym i tabelom za pomocą zadań tekstowych, obrazków i czynności (np. 5 · 8 → dziecko buduje 5 domów, każdy z 8 klocków). Rozwiązywanie prostych zadań tekstowych

Spoza programu — zadania dodatkowe

Zadania, których program tej klasy nie przewiduje, a inne kraje uczą ich na tym poziomie. Darmowe jak wszystko tutaj i nigdy nie mieszają się z działami ani z gotowymi testami z programu.