Polski
Program nauczania (Austria)

Matematyka — klasa 1

Klasa 1 (Austria) — Systemy zapisu liczb, dodawanie i odejmowanie

Imaginesis: arkusze z matematyki do druku dla tej klasy (Austria) — zadania tekstowe ze wskazówkami, kluczem odpowiedzi i rozwiązaniami krok po kroku w PDF, także jako sprawdzian w 2–4 grupach (A–D).

z kluczem odpowiedzi · rozwiązania krok po kroku · wskazówki · sprawdzian w grupach A–D

Za darmo: przykładowe arkusze i demo edytora bez konta.

Działy tej klasy

Matematyka w 1. klasie szkoły podstawowej: liczby do 20 i do 100, dodawanie i odejmowanie w zakresie do 20, regularności, godzina, pieniądze w euro i centach, figury płaskie i bryły. Do każdego tematu są przykładowe zadania na karty pracy do wydrukowania, z rozwiązaniami.

Obszar kompetencji Liczby i dane

Przedstawianie danych w tabelach kreskowych i tabelach

Państwa dziecko liczy proste rzeczy z codziennego życia, zapisuje ich liczby w listach kreskowych i tabelach oraz odczytuje z nich, ile ich jest w sumie.

typów zadań: 17Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Twoje dziecko liczy rzeczy z najbliższego otoczenia, na przykład ile dzieci ma zwierzątko domowe, i zapisuje liczby kreskami w liście kresek. Te listy kresek przenosi do tabeli i odczytuje z niej, ile jest w poszczególnych wierszach i ile jest w sumie. Sumy tworzy się w zakresie do 20, w którym ta klasa wykonuje obliczenia.

Typowe błędy pojawiają się przy liczeniu kresek: któraś grupa zostaje policzona dwa razy albo pominięta. Przy obliczaniu liczby łącznej często przepisuje się tylko jeden wiersz zamiast zsumować wszystkie wiersze. Pomocne może być układanie kresek w pęczki po pięć i głośne mówienie podczas liczenia. To praktyczna propozycja, a nie wymóg programu nauczania.

Zadania w tej klasie mają zwykle następującą postać:

  • Ile razem w tabeli: Sumuje się wszystkie wiersze.
  • Wykres obrazkowy: jeden obrazek oznacza kilka jednostek: Jeden symbol oznacza kilka jednostek, a dziecko musi obliczyć łączną liczbę na podstawie obrazków i podanej wartości.
  • Brakujący wiersz przy znanej sumie: Łączna liczba jest podana, brakuje jednego wiersza, a dziecko go wyznacza.
  • Łączna liczba z tabeli: wybierz właściwą odpowiedź oraz Łączna liczba z tabeli: prawda czy fałsz: Dziecko sprawdza podaną z góry łączną liczbę.

Wykresy słupkowe i kolumnowe są w programie nauczania przypisane do późniejszego etapu i nie występują wśród zadań dla klasy 1.

Powiązanie z podstawą programową: Zbierać dane, porządkować je, przedstawiać w różnych formach graficznych i odczytywać z różnych form przedstawiania danych,
Powiązanie z podstawą programową: Zbierać dane z ich bezpośredniego otoczenia życiowego i przedstawiać je za pomocą list kreskowych i tabel; interpretować listy kreskowe i tabele.
Powiązanie z podstawą programową: Zbierać dane z ich codziennego życia i przedstawiać je na diagramach kolumnowych i słupkowych; interpretować diagramy kolumnowe i słupkowe oraz piktogramy.

Typy zadań: Tabela: ile razem według zestawienia? · Tabelka kreskowa – dwa wiersze razem: znajdź błąd · Tabelka kreskowa – ile razem: znajdź błąd · Tabelka kreskowa: dwa wiersze razem · Tabelka kreskowa: dwa wiersze razem: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa: ile razem · Tabelka kreskowa: ile razem: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa: najdłuższy wiersz · Tabelka kreskowa: najdłuższy wiersz: wybierz wynik · Tabelka kreskowa: o ile więcej · Tabelka kreskowa: o ile więcej: wybierz wynik · Tabelka kreskowa: odczytaj wiersz · Tabelka kreskowa: policz kreski · Tabelka kreskowa: ile kresek dorysować · Brakujący wiersz zestawienia przy znanej sumie · Diagram obrazkowy: jeden rysunek oznacza kilka · Razem z zestawienia: prawda czy fałsz · Tabelka kreskowa – najwięcej minus najmniej: znajdź błąd (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: cztery wiersze razem (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: cztery wiersze razem: wybierz wynik (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: najwięcej minus najmniej (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: najwięcej minus najmniej: prawda czy fałsz (kl. 2–4) · Tabelka kreskowa: zakryty wiersz (kl. 2–3) · Tabelka kreskowa: zakryty wiersz: wybierz wynik (kl. 2–3) · Razem z zestawienia: wybierz poprawną odpowiedź (kl. 2–4)

Dziesiątki i jedności: rozumienie liczb do 100

Dziecko uczy się rozpoznawać w liczbie, ile jest dziesiątek, a ile jedynek, oraz przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 z użyciem materiału pomocniczego.

typów zadań: 11Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 1. klasie dziecko ma umieć przedstawiać liczby do 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać i rozkładać je, na przykład 15 jako 10 i 5. Przy liczbach do 100 w tej klasie należy do tego przedstawianie, czytanie i zapisywanie z użyciem materiału. Rozkładanie liczb do 100 jest w planie nauczania przypisane do późniejszego etapu (VS2).

Typowy błąd pojawia się przy pisaniu i czytaniu liczb dwucyfrowych. Gdy dziecko zapisuje na przykład 17 jako 71, często wynika to z tego, że w języku niemieckim nazwy liczb najpierw podają jedności („siebzehn”, czyli dosłownie „siedem-dziesiąt”). Innym częstym błędem jest liczenie wszystkich 14 elementów pojedynczo zamiast widzenia ich jako 1 dziesiątki i 4 jedności.

Zadania na ten temat wyglądają w praktyce tak:

  • Dziesiątki i jedności: Dziecko układa liczbę z materiału (na przykład z prętów dziesiątkowych i kostek jednostkowych) i nazywa, ile jest dziesiątek, a ile jedności.
  • Ile pełnych dziesiątek? Dziecko grupuje zbiór w grupy po dziesięć i liczy, ile pełnych dziesiątek powstaje.

Oba typy zadań pomagają świadomie dostrzec pozycje cyfr w liczbie, zanim dziecko zacznie na nich wykonywać działania.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.
Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 100, porównywać, porządkować i wykorzystywać w różnorodny sposób; przedstawiać liczby do 1000 za pomocą materiału strukturalnego, czytać i zapisywać.

Typy zadań: Dziesiątki i jedności · Dziesiątki i jedności: wybierz jedności · Dziesiątki w liczbie: ile pełnych dziesiątek? · Dziesiątki w liczbie: prawda czy fałsz · Dziesiątki w liczbie: wybierz ile · Dziesięć i jedności: jaka to liczba? · Dziesięć i jedności: prawda czy fałsz · Dziesięć i jedności: wybierz wynik · Liczby od 11 do 19: dziesiątka i jedności · Liczby od 11 do 19: prawda czy fałsz · Liczby od 11 do 19: wybierz wynik

Krok po kroku w przód i w tył

Dziecko uczy się liczyć w przód i w tył małymi, równymi krokami, znajdować brakującą liczbę w ciągu oraz rozpoznawać błędy w liczeniu.

typów zadań: 8Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Państwa dziecko będzie kontynuować ciągi liczbowe, które rosną lub maleją o stałą wartość, na przykład 3, 6, 9, 12 albo 20, 18, 16. Aby to robić, musi pewnie czytać, zapisywać i porządkować liczby do 20. W tym roku szkolnym pojawia się także zakres liczb do 100. W podstawie programowej jest mowa o rozpoznawaniu, opisywaniu, kontynuowaniu i uzupełnianiu regularnych wzorów arytmetycznych. Dziecko powinno więc także umieć powiedzieć, według jakiej reguły działa ciąg, na przykład „zawsze o 2 więcej”.

Typowym błędem jest to, że dziecko przy liczeniu co dwa po prostu dodaje 1 i mówi 6, 7, 8 zamiast 6, 8, 10. Nie ma wtedy jeszcze na uwadze wielkości kroku. Podobnie dzieje się przy liczeniu wstecz: zamiast 20, 18, 16 mówi się 20, 19, 18. Przy liczeniu, ile kroków trzeba wykonać, aby dojść do celu, dziecko często zaczyna od liczby startowej od „1” i w ten sposób mówi o jeden krok za dużo.

W arkuszach do tego tematu znajdą Państwo przede wszystkim następujące typy zadań:

  • Licz dalej w tym samym kroku: Ciąg jest kontynuowany z określoną wielkością kroku.
  • Ile kroków trzeba policzyć, aby dojść do celu: Dziecko liczy kroki od jednej liczby do drugiej.
  • Liczenie krokami: wybierz następną liczbę: Spośród kilku liczb wybiera się poprawną następną liczbę.
  • Licz wstecz w tych samych krokach: Ciąg biegnie w dół ze stałą wielkością kroku.
  • Liczenie krokami: popraw błędną liczbę: W ciągu jedna liczba jest błędna, a dziecko ją znajduje i poprawia.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.
Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać regularności arytmetyczne.
Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać wzory arytmetyczne,

Typy zadań: Liczenie dziesiątkami: co dalej? · Liczenie dziesiątkami: prawda czy fałsz · Liczenie dziesiątkami: wybierz wynik · Licz dalej o stały krok · Liczenie co kilka: wybierz następną liczbę · Licz wstecz o stały krok · Liczenie co kilka: popraw błędną liczbę · Liczenie dalej: ile razy trzeba doliczyć? · Ile razy dodano: wybierz liczbę (kl. 2–4)

Liczenie obiektów i zapisywanie liczby

Dziecko liczy płytki lub inne przedmioty i zapisuje liczbę cyframi, w zakresie do co najmniej 20 oraz z wykorzystaniem pól dziesiątkowych.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko potrafi przeliczyć przedmioty lub żetony i zapisać liczbę cyfrą. Program nauczania wskazuje do tego materiał strukturalny: liczby do co najmniej 20 są przedstawiane, czytane i zapisywane właśnie za jego pomocą. Dla liczb do 100 program wymienia te same czynności, opisując jednak dłuższy okres, a nie tylko 1. klasę.

Typowym błędem jest to, że żeton zostaje policzony podwójnie albo pominięty, zwłaszcza gdy przedmioty nie leżą w prostym rzędzie. Innym częstym błędem dotyczy zapisu: dziecko liczy poprawnie, ale zapisuje liczbę z zamienionymi cyframi, na przykład 13 zamiast 31.

Typowe zadanie brzmi Policz żetony w polach dziesiątkowych. Pole dziesiątkowe ma miejsce na dziesięć żetonów, a dziecko wpisuje ich liczbę. Do każdego tematu są dostępne arkusze do druku z rozwiązaniami, dzięki czemu rodzice mogą sami sprawdzić odpowiedzi.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.

Typy zadań: O jeden więcej · O jeden więcej: prawda czy fałsz · O jeden więcej: wybierz wynik · Policz żetony w ramkach · Policz żetony: prawda czy fałsz · Policz żetony: wybierz liczbę

Porównywanie liczb: większa, mniejsza, równa

Dziecko uczy się porównywać liczby i poprawnie łączyć je znakami mniejszy, większy lub równy, początkowo w zakresie do 20.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 1 dziecko przede wszystkim uczy się przedstawiać, czytać, pisać, rozkładać, porównywać i porządkować liczby do co najmniej 20, korzystając z materiału. Liczby do 100 są w tej klasie przedstawiane z materiałem, czytane i pisane. Porównywanie liczb do 100 ma w podstawie programowej osobny punkt (VS2.1.1), który wykracza poza pierwszą klasę.

Typowy błąd pojawia się przy liczbach dwucyfrowych: dziecko najpierw porównuje jedności i na tej podstawie wyciąga błędny wniosek. Na przykład 38 wydaje się większe od 52, bo 8 jest większe od 2. Pomocne jest wyobrażenie sobie, że najpierw patrzy się na dziesiątki. Przy znaku < lub > często myli się, w którą stronę on wskazuje. Jako podpowiedź można powiedzieć, że znak zawsze jest otwarty w stronę większej liczby.

Zadania na ten temat w praktyce wyglądają tak:

  • Wstaw znak: <, > lub = – dwie liczby są porównywane i łączone odpowiednim znakiem.
  • Uporządkuj pięć liczb oraz Uporządkuj liczby od największej – kilka liczb jest sortowanych według wielkości.
  • Która grupa zebrała najmniej – porównanie zostaje osadzone w sytuacji z życia.
  • Oblicz i wstaw znak – najpierw rozwiązuje się zadanie dodawania lub odejmowania w zakresie 20, a potem porównuje wyniki.
  • Porównaj liczby do 100 – te zadania są dostępne jako ćwiczenie, ale wykraczają poza to, czego podstawa programowa wymaga w klasie 1.

Karty pracy zawierają rozwiązania, dzięki którym rodzice i nauczyciele mogą sprawdzić wyniki.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.
Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 100, porównywać, porządkować i wykorzystywać w różnorodny sposób; przedstawiać liczby do 1000 za pomocą materiału strukturalnego, czytać i zapisywać.

Typy zadań: Wstaw znak: <, > albo = · Porządkowanie liczb: od największej · Porządkowanie liczb: uporządkuj pięć liczb · Porównanie liczb do 100: która grupa ma najmniej · Porównywanie liczb do 100 · Dopełnianie do stu: ile brakuje? (kl. 2–3) · Policz i wstaw znak (kl. 2–3) · Liczba parzysta między dwiema liczbami (kl. 3) · Porównywanie liczb: ile cyfr pasuje w okienko (kl. 3) · Porównywanie liczb: wypisz pasujące cyfry (kl. 3)

Który z kolei? Liczenie miejsc w rzędzie

W zakresie liczbowym do 20 dziecko potrafi nazwać miejsce przedmiotu lub osoby w szeregu, a także odwrotnie – odnaleźć numer miejsca, gdy zostanie on podany.

typów zadań: 3Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W zakresie liczbowym do 20 dziecko uczy się nazywać miejsce osoby lub przedmiotu w szeregu, na przykład „trzeci od przodu”. Przy tym liczby są uporządkowane i używane jako numery miejsc. Należy to do tego, co program nauczania ujmuje jako porządkowanie liczb i ich różnorodne wykorzystanie.

Liczebnik porządkowy często myli się z liczebnikiem głównym: „piąty” czyta się jak „pięć”, mimo że chodzi o pozycję. Przy pytaniu, ile miejsc leży między dwoma wskazanymi miejscami, często liczy się jedno z miejsc skrajnych. Gdy miejsce jest podane od obu stron, zapomina się o własnej osobie: ktoś, kto od przodu ma miejsce 4, a od tyłu miejsce 6, stoi w szeregu z 4 + 6 − 1 = 9 dziećmi. Kto po prostu policzy 4 + 6, otrzyma 10.

Na lekcjach dziecko spotyka te formy zadań, do których istnieją drukowane karty pracy z rozwiązaniami:

  • Które z kolei od przodu: Dziecko nazywa pozycję zaznaczonego miejsca.
  • Która pozycja od przodu: prawda czy fałsz: Dziecko sprawdza, czy podana pozycja jest prawidłowa.
  • Która pozycja od przodu: wybór właściwej odpowiedzi: Dziecko wybiera pasującą pozycję spośród kilku podanych.
  • Ile stoi między dwoma wskazanymi miejscami: Dziecko liczy miejsca między dwiema pozycjami.
  • Ilu jest w sumie, gdy miejsce jest znane od obu stron: Dziecko ustala łączną liczbę na podstawie pozycji od przodu i od tyłu.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.

Typy zadań: Liczebniki porządkowe: który z kolei od początku? · Liczebniki porządkowe: ile ich jest (miejsce z obu stron)? · Liczebniki porządkowe: ile stoi pomiędzy dwoma miejscami? · Która pozycja od początku: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Która pozycja od początku: wybierz poprawną odpowiedź (kl. 2–3) · Miejsce w rzędzie z obu stron: prawda czy fałsz (kl. 2–4) · Miejsce w rzędzie z obu stron: wybierz wynik (kl. 2–4)

Obszar kompetencji Operacje

Dodawanie w zakresie do 20

Dziecko uczy się pewnie rozwiązywać dodawanie w zakresie do 20, na przykład 3 + 4 lub 12 + 5, i poprawnie umieszczać wyniki.

typów zadań: 17Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 1. dzieci wykonują dodawanie w zakresie do 20. Potrafią dodać dwie liczby, których suma wynosi najwyżej 20, na przykład 3 + 4 lub 12 + 5. Program nauczania wymaga w tym celu elastycznego liczenia, czyli żeby dziecko znało nie tylko jeden sposób obliczania, lecz potrafiło pewnie rozwiązywać zadania.

Typowy błąd pojawia się przy liczeniu dalej. Przy obliczaniu 3 + 4 dziecko często zaczyna od 3 i liczy 3, 4, 5, 6, a wynik wychodzi 6 zamiast 7. Pierwsza liczba zostaje więc policzona, mimo że jest już wartością początkową. Takie błędy można celowo ćwiczyć na karcie pracy z szablonem „Popraw błąd w dodawaniu do 20”.

Na kartach pracy są do tego różne typy zadań:

  • Dodawanie w zakresie do 20: zadania do obliczenia.
  • Dodawanie do 20: wybierz poprawną odpowiedź: dziecko wybiera spośród kilku wyników.
  • Dodawanie do 20: prawda czy fałsz: dziecko sprawdza podane działania.
  • Dodawanie do 20: trzy składniki: sumuje się trzy liczby.
  • Policz dwa pola: sumuje się liczności z dwóch pól.

Powiązanie z podstawą programową: Elastycznie wykonywać działania arytmetyczne w obszarze dodawania i odejmowania w zakresie liczb do co najmniej 20.

Typy zadań: Dodawanie bez przekraczania dziesiątki: prawda czy fałsz · Dodawanie bez przekraczania dziesiątki: wybierz wynik · Dodawanie do 20: policz dwie ramki dziesiątek · Dodawanie do 5 · Dodawanie do 5: prawda czy fałsz · Dodawanie do 5: wybierz wynik · Dodawanie na dwóch ramkach: prawda czy fałsz · Dodawanie na dwóch ramkach: wybierz wynik · Dodawanie w zakresie 20 · Dopełnianie do 10: prawda czy fałsz · Dopełnianie do 10: wybierz wynik · Rozkład dziesiątki: ile brakuje do dziesięciu? · Wisienka: całość z trzech części · Dodawanie do 20: popraw błąd · Dodawanie do 20: prawda czy fałsz · Dodawanie do 20: trzy składniki · Dodawanie do 20: wybierz poprawną odpowiedź

Rozpoznawanie i kontynuowanie ciągów liczbowych

Dziecko rozpoznaje, jak zbudowany jest ciąg liczbowy, podaje wielkość kroku i poprawnie kontynuuje ciąg, także w kierunku malejącym.

typów zadań: 11Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 1. dziecko rozpoznaje, jak zbudowany jest ciąg liczbowy, mówi, o ile liczby za każdym razem rosną lub maleją, i poprawnie kontynuuje ciąg. Ciągi składają się z liczb, jakie występują w tym zakresie do 20 i do 100.

Typowy błąd: dziecko patrzy tylko na ostatnią liczbę i po prostu liczy dalej o jeden. Przy 5, 10, 15 zapisuje wtedy 16 zamiast 20, ponieważ nie wykorzystuje kroku 5. Przy ciągach malejących, takich jak 20, 18, 16, często pisze się w złym kierunku.

Typowe zadania w tym zakresie to:

  • Kontynuuj rytm liczbowy i Kontynuuj malejący rytm: uzupełnij kolejne liczby ciągu.
  • Wzory liczbowe: o ile rośnie za każdym razem: nazwij wielkość kroku.
  • Wzory liczbowe: której liczby brakuje w środku i Która liczba stoi daleko w ciągu: uzupełnij lukę lub określ miejsce dalej w ciągu.
  • Następny wyraz ciągu (wybierz poprawną odpowiedź lub sprawdź prawda/fałsz), Popraw źle kontynuowany ciąg, Jak nazywała się pierwsza liczba ciągu oraz Który ciąg rośnie szybciej i o ile.

Program nauczania wymienia rozpoznawanie i kontynuowanie wzorów na przestrzeni kilku lat szkolnych; ta strona opisuje tylko tę część, którą obejmują zadania dla klasy 1. Wzory geometryczne (osobny punkt programu VS2.4.3) nie występują w dostępnych dla tej klasy zadaniach.

Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać regularności arytmetyczne.
Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać wzory geometryczne.

Typy zadań: Kontynuuj rytm liczb · Kontynuuj rytm w dół · Wzór z figur: ile kwadracików w następnej figurze? · Jaki był pierwszy wyraz rytmu · Następny wyraz rytmu: prawda czy fałsz · Następny wyraz rytmu: wybierz poprawną odpowiedź · Rytm liczbowy: jaka liczba zniknęła ze środka · Rytmy: popraw błędnie przedłużony rytm · Rytm liczbowy: o ile rośnie za każdym razem · Rytmy: który rośnie szybciej i o ile? · Rytmy: znajdź element daleko w rytmie

Równania z okienkami: jakiej liczby brakuje?

Dziecko znajduje liczbę w okienku, która sprawia, że działanie 7 + □ = 15 jest poprawne.

typów zadań: 8Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Am Ende der 1. Klasse kann das Kind im Zahlenraum bis 20 in einer Rechnung mit Platzhalter die fehlende Zahl bestimmen, etwa bei 7 + □ = 15 oder 12 − □ = 5. Die Lehrplanpunkte verlangen Rechenoperationen im Zahlenraum bis mindestens 20, flexibel durchgeführt. Der Punkt zum Zahlenraum 100 und zum Malnehmen beschreibt ein Ziel für einen längeren Zeitraum. Für die 1. Klasse zeigen die Aufgabenvorlagen, was tatsächlich geübt wird: Aufgaben im Zahlenraum 20.

Ein typischer Fehler ist, das Gleichheitszeichen als „hier kommt das Ergebnis“ zu lesen. Das Kind rechnet dann nur die bekannten Zahlen zusammen und schreibt das Ergebnis ins Kästchen, ohne zu prüfen, ob die Gleichung stimmt. Bei 7 + □ = 15 entsteht so schnell die falsche Zahl 22, weil die Zahlen einfach addiert werden. Bei Subtraktionen wird oft die Richtung verwechselt, etwa wenn gefragt ist, von welcher Zahl abgezogen wurde.

Solche Aufgaben kommen in den Arbeitsblättern in unterschiedlichen Formen vor:

  • Fehlender Summand: Das Kind ergänzt die Zahl, die in einer Platzhalteraufgabe fehlt.
  • Kästchen in der Subtraktion: Das Kind überlegt, von welcher Zahl abgezogen wurde.
  • Welche Zahl steckt im Kästchen: Das Kind bestimmt die verdeckte Zahl in einer Gleichung.
  • Wie viele fehlen zum Gleichstand: Das Kind ermittelt, wie viel zwei Seiten noch unterscheidet.
  • Waage im Gleichgewicht: Das Kind findet das Gewicht eines verdeckten Klotzes.
  • Setze das Zeichen zwischen Summe und Zahl: Das Kind entscheidet, ob ein Vergleich mit Kleiner-, Größer- oder Gleichzeichen stimmt.
  • Fülle beide Kästchen nacheinander aus: Das Kind bestimmt zwei verdeckte Zahlen in einer Reihe von Rechnungen.
  • Ein Kästchen in einer Summe aus drei Zahlen: Das Kind ermittelt eine fehlende Zahl in einer Rechnung mit drei Summanden.

Powiązanie z podstawą programową: Elastycznie wykonywać działania arytmetyczne w obszarze dodawania i odejmowania w zakresie liczb do co najmniej 20.
Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Rozkład liczby do 10 · Rozkład liczby do 10: prawda czy fałsz · Rozkład liczby do 10: wybierz wynik · Wisienka: brakująca część · Równanie z okienkiem (brakujący składnik) · Okienko w odejmowaniu: od jakiej liczby odjęto? · Równanie z okienkiem: prawda czy fałsz · Waga w równowadze: ile waży zakryty klocek · Równanie z okienkiem: wybierz brakującą liczbę (kl. 3) · Wstaw znak między sumą a liczbą (kl. 2–4) · Równanie z okienkiem: brakujący pierwszy składnik (kl. 2–3) · Równość dwóch stron: ile dołożyć (kl. 2–4) · Równanie z okienkiem: suma trzech liczb (kl. 3) · Równanie z okienkiem: uzupełnij dwa okienka (kl. 2–3)

Proste zadania tekstowe: z historii budujemy rachunek

Dziecko czyta krótką historyjkę z liczbami do 20, rozpoznaje, czy coś dochodzi, czy odchodzi, i znajduje pasujące do tego dodawanie lub odejmowanie.

typów zadań: 3Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Dziecko w klasie 1 potrafi przełożyć krótką historyjkę z własnego otoczenia, na przykład o jabłkach w koszyku albo o dzieciach w autobusie, na działanie. Rozpoznaje, czy coś dochodzi, czy odchodzi, i zapisuje odpowiednie dodawanie lub odejmowanie w zakresie do 20. Podstawa programowa opisuje ten cel jako modelowanie sytuacji z życia, przedstawionych słownie lub obrazkowo. W klasie 1 ten krok widać w prostych zadaniach z dodawaniem i odejmowaniem.

Typowym błędem jest zestawianie ze sobą wszystkich liczb z tekstu. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy w tekście jest liczba zbędna. Innym częstym błędem jest wybieranie działania na podstawie słowa, na przykład „razem” albo „dostaje”, zamiast wyobrażenia sobie, co faktycznie dzieje się w historyjce. W zadaniach, w których pytanie dotyczy wartości początkowej, dzieci często liczą w przód i dodają, chociaż powinny cofnąć się w obliczeniach. Przyczyną jest zwykle to, że dziecko patrzy na liczby, a nie na historyjkę.

W materiałach ćwiczeniowych ta umiejętność przejawia się przede wszystkim w tych typach zadań:

  • Prosta zadanie tekstowe – ile zostanie: Coś zostaje zabrane, a dziecko oblicza resztę.
  • Ile było na początku: Dziecko zastanawia się, ile było przed zmianą.
  • Które działanie rozwiązuje zadanie: Dziecko wybiera z podanych działań właściwe.
  • Które działanie rozwiązuje zadanie (razem): Dwie części są do siebie dodawane.
  • Zadanie tekstowe z liczbą zbędną – ile zostanie: Dziecko rozpoznaje, która liczba nie jest potrzebna do odpowiedzi na pytanie.
  • Wybierz właściwy wynik: Dziecko decyduje, który wynik pasuje do historyjki.

Do tych typów zadań dostępne są arkusze do druku z rozwiązaniami.

Powiązanie z podstawą programową: Modelować sytuacje z życia codziennego uczniów.
Powiązanie z podstawą programową: modelować sytuacje rzeczywiste lub przedstawione słownie bądź obrazowo.

Typy zadań: Zadanie proste — ile zostało · Zadanie z liczbą zbędną — ile zostało · Zadanie tekstowe: ile było na początku · Wybierz działanie: dodawanie (razem) (kl. 2–3) · Wybierz działanie: odejmowanie (ubyło) (kl. 2–3) · Zadanie z treścią: wybierz poprawny wynik (kl. 2–3)

Zamiana liczb i sprytne sumowanie

Dziecko dostrzega, że suma nie zmienia się, gdy zamienimy miejscami składniki, i wykorzystuje to, by wygodnie liczyć w zakresie do 20.

typów zadań: 2Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W zakresie liczbowym do co najmniej 20 dziecko dodaje i odejmuje elastycznie, czyli nie tylko krok po kroku od początku. Obejmuje to przyglądanie się liczbom w działaniu: widzi, że 3 + 8 ma ten sam wynik co 8 + 3, i może wybrać kolejność, która ułatwia obliczenia. Punkty programu nauczania opisują tę umiejętność dla całego etapu; w 1. klasie nacisk kładziony jest na zakres liczbowy do 20.

Typowym błędem jest liczenie każdego działania od nowa. W przypadku 8 + 3 dzieci liczą dalej od 8, a w przypadku 3 + 8 od 3, i nie są pewne, czy oba wyniki są takie same, bo działania wyglądają inaczej. Także przy zadaniach z brakującą liczbą po jednej stronie znaku równości często tylko liczy się, nie wykorzystując drugiej strony jako wzoru.

Na lekcjach dziecko spotyka przede wszystkim takie typy zadań:

  • Ta sama suma, strony zamienione: Dziecko zauważa, że dwa rachunki z zamienionymi składnikami mają ten sam wynik, i znajduje ukrytą liczbę.
  • Czego brakuje po drugiej stronie, by było tak samo: Dziecko uzupełnia brakującą liczbę, porównując obie strony.
  • Porównaj dwie sumy: Dziecko decyduje, która suma jest większa lub czy obie są równe, bez obliczania każdego działania w całości.
  • Wybierz wygodną kolejność: Dziecko wybiera spośród możliwości kolejność, którą najłatwiej obliczyć.
  • Cztery składniki, dwie wygodne pary: Dziecko łączy cztery liczby w dwie pasujące do siebie pary.

Powiązanie z podstawą programową: Elastycznie wykonywać działania arytmetyczne w obszarze dodawania i odejmowania w zakresie liczb do co najmniej 20.
Powiązanie z podstawą programową: wykonywać elastycznie działania arytmetyczne w zakresie addytywnym i multiplikatywnym w zakresie liczbowym do 100 ustnie i półpisemnie,

Typy zadań: Zamiana kolejności składników: porównaj dwie sumy · Własności dodawania: brakujący składnik w równości · Wygodna kolejność dodawania: dobierz porządek (kl. 2–3) · Dodawanie do 100: wygodna strategia i wyjaśnienie (kl. 2–3) · Ta sama suma, zamienione strony — co zakryto (kl. 2–4) · Wygodna kolejność dodawania: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Wygodna kolejność dodawania: wybierz wynik (kl. 2–3) · Cztery składniki, dwie wygodne pary (kl. 2–4)

Obszar kompetencji Wielkości

Liczenie w euro i centach

Dziecko uczy się czytać i rozumieć kwoty pieniędzy w euro i centach. Rozpoznaje, co oznaczają zapisy takie jak 2 € lub 50 c, i łączy je z monetami oraz banknotami.

typów zadań: 7Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Typowym błędem jest mylenie euro i centów. Kwota taka jak 2,50 € bywa wtedy odczytywana jako dwie osobne liczby, a 50 c traktowane jak 50 €. Dzieje się tak, ponieważ zapis z przecinkiem i jednostką na początku nauki wygląda dla dziecka po prostu jak liczba. Przy wydawaniu reszty wynik często jest błędny, jeśli dziecko nie zastanowi się, ile reszty powinno otrzymać.

W arkuszach z rozwiązaniami Pani/Pana dziecko spotka przede wszystkim następujące typy zadań:

  • Ile jeszcze brakuje: Ile pieniędzy brakuje jeszcze do danej kwoty.
  • Czy pieniędzy wystarczy: Czy dostępne pieniądze wystarczą na zakup.
  • Ile kosztuje kilka sztuk: Cena kilku takich samych artykułów.
  • Jakimi monetami zapłacić: Zapłata podanej kwoty pasującymi monetami.
  • Reszta: wybierz właściwą kwotę: Wśród kilku propozycji znaleźć poprawną kwotę reszty.
  • Reszta: znajdź błąd: Rozpoznać źle obliczoną resztę.
  • Zakupy i reszta: Mały zakup z płaceniem i otrzymaniem reszty.

Powiązanie z podstawą programową: Mierzyć wielkości za pomocą samodzielnie wybranych i ustandaryzowanych jednostek oraz zapisywać wyniki; łączyć ustandaryzowane jednostki miar (kg, m, ℓ, h, €, c) z wyobrażeniami i interpretować podawane wielkości.
Powiązanie z podstawą programową: łączyć wyobrażenia z normowanymi jednostkami miar (kg, m, ℓ, h, €, c, nowe: dag, dm, cm, min, s) i interpretować podane wielkości; mierzyć wielkości i zapisywać wyniki z odpowiednimi jednostkami miar; stosować zależności między jednostkami miar; zapisywać wielkości w postaci jednonazwowej i wielonazwowej.

Typy zadań: Pieniądze na rysunku: ile ich jest? · Zakupy: czy starczy pieniędzy? · Zakupy: ile kosztuje kilka sztuk? · Monety: którymi monetami zapłacić? · Reszta: popraw błąd · Reszta: wybierz poprawną kwotę · Zakupy i reszta · Pieniądze: ile jeszcze brakuje na zakup (kl. 2–3)

Porównywanie wielkości: kto jest dłuższy?

Dziecko uczy się porównywać dwa lub więcej przedmiotów według wielkości, takiej jak długość czy ciężar, i mówić, który jest większy i o ile.

typów zadań: 5Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Lehrplanpunkt verlangt, Größen mit selbst gewählten und genormten Einheiten zu messen, die Ergebnisse zu notieren und Größenangaben zu deuten. Vergleichen ist der Schritt, der aus einer Messung eine Aussage macht: Welches Band ist länger, welcher Gegenstand ist leichter. Der Lehrplanpunkt nennt keinen Zahlenraum. Für die 1. Klasse zeigen die Aufgaben dieses Bereichs, was konkret gefragt ist: Größen ordnen und Unterschiede angeben. Die Unterschiede werden mit Plus und Minus im Zahlenraum 20 berechnet.

Ein typischer Fehler bei der Frage „Um wie viel länger?“ ist, dass das Kind die Enden zweier Striche vergleicht, ohne die Startpunkte auszurichten. Dann wirkt der eine Strich länger, obwohl er an einer anderen Stelle beginnt. Ein zweiter häufiger Fehler: Das Kind nennt die Länge des ganzen längeren Bands statt des Stücks, um das es länger ist.

Typische Aufgaben in diesem Bereich sind:

  • Ordne vom leichtesten: Gegenstände nach ihrem Gewicht in eine Reihenfolge bringen.
  • Welche ist die längste: den längsten von mehreren Gegenständen finden.
  • Um wie viel länger ist das Band: den Unterschied zwischen zwei Längen angeben.
  • Um wie viel länger: die richtige Antwort wählen: aus mehreren Angaben die passende auswählen.
  • Um wie viel länger: richtig oder falsch: eine vorgegebene Aussage über einen Längenunterschied prüfen.

Powiązanie z podstawą programową: Mierzyć wielkości za pomocą samodzielnie wybranych i ustandaryzowanych jednostek oraz zapisywać wyniki; łączyć ustandaryzowane jednostki miar (kg, m, ℓ, h, €, c) z wyobrażeniami i interpretować podawane wielkości.

Typy zadań: Masa: uporządkuj od najlżejszej · Porównywanie długości: która jest najdłuższa? · Porównywanie długości: o ile jedno jest dłuższe od drugiego? · O ile dłuższy: prawda czy fałsz · O ile dłuższy: wybierz poprawną odpowiedź

Obszar kompetencji Płaszczyzna i przestrzeń

Rozpoznawanie i nazywanie figur płaskich

Dziecko uczy się rozpoznawać figury płaskie, takie jak trójkąty i czworokąty, na podstawie prostych cech, opisywać je i poprawnie nazywać.

typów zadań: 6Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

Zgodnie z punktem programu VS1.4.2 Twoje dziecko ma rozpoznawać, opisywać i porównywać figury płaskie na podstawie prostych cech. Program nie łączy tego punktu z zakresem liczbowym, więc chodzi o same figury, a nie o liczby.

Zadania pokazują, gdzie mogą pojawić się pomyłki: obrócona figura pozostaje tą samą figurą, nawet jeśli leży inaczej. Na rysunku z kilkoma figurami trzeba policzyć wszystkie, a nie tylko te, które rzucają się w oczy. To nasza ocena zadań, a nie typowa forma błędu wymieniona w programie.

W praktyce na kartach pracy z tych szablonów Twoje dziecko spotka się z poleceniami takimi jak:

  • Jak nazywa się narysowana figura?
  • Jak nazywa się ta obrócona figura?
  • Ile trójkątów jest na obrazku?
  • Czy to jest ta figura? Prawda czy fałsz
  • Jak nazywa się ta figura? Wybierz
  • Popraw nazwę narysowanej figury

Punkty programu VS2.4.1 i VS3.4.1, dotyczące dokładnego badania i porównywania właściwości oraz pracy z obiektami symetrycznymi, należą do późniejszych etapów VS2 i VS3. Te szablony ich nie obejmują.

Powiązanie z podstawą programową: rozróżniać, opisywać i porównywać figury płaskie i bryły na podstawie prostych cech.
Powiązanie z podstawą programową: rozpoznawać i nazywać własności figur płaskich i brył; w sposób zabawowy i planowy pracować z figurami płaskimi i bryłami, w szczególności z obiektami symetrycznymi,
Powiązanie z podstawą programową: badać, opisywać i porównywać figury płaskie i bryły pod względem ich właściwości; w formie zabawy i planowo pracować z figurami płaskimi i bryłami, zwłaszcza z obiektami symetrycznymi.

Typy zadań: Figury na rysunku: ile trójkątów? · Figury płaskie: popraw nazwę narysowanej figury · Figury płaskie: prawda czy fałsz · Jak nazywa się narysowana figura · Jak nazywa się ta figura? Wybierz · Jak nazywa się ta obrócona figura?

Tak wygląda zadanie

W tabeli pokazano konewki ustawione wzdłuż ceglanego muru w rzędach A, B i C. Ile łącznie konewek stoi wzdłuż muru?

Wskazówka: Sprawdź w tabeli liczbę konewek w rzędach A, B i C. Dodaj do siebie liczby ze wszystkich trzech rzędów.

Odpowiedź: 18

Płaski kamień kryje 11 ślimaków rzecznych. Obok kamienia widać jeszcze 3 ślimaki rzeczne. Ile ślimaków rzecznych jest razem?

11 + 3 = ?

Wskazówka: Na początek weź 11 ślimaków rzecznych pod kamieniem. Następnie dolicz 3 ślimaki rzeczne obok niego. Policz, ile jest ich razem.

Odpowiedź: 14

Na targu kucharz Leon kupuje 3 melony po 4 zł za sztukę i płaci banknotem o wartości 20 zł. Ile reszty otrzyma?

20 - 3 · 4 = ?

Wskazówka: Najpierw oblicz, ile kosztują wszystkie melony.

Odpowiedź: 8 zł

Na sprawdzian i na lekcję

Sprawdzian w grupach A–D

Na sprawdzian albo kartkówkę: wydruk w maksymalnie czterech grupach (A–D) — ten sam układ, w każdej grupie inne liczby i inna kolejność odpowiedzi, jeden wspólny klucz odpowiedzi.

Utwórz arkusz w grupach →
Popraw zadania w edytorze

Zmień liczby, kolejność i treść zadań na gotowym arkuszu.

Wypróbuj edytor →
Test wyboru

Te same zadania z odpowiedziami do wyboru i kartą odpowiedzi dla ucznia.

Utwórz test →

Powtórka z wcześniejszych klas

Tematy, które nie mają jeszcze typów zadań dla tej klasy — zadania pochodzą z klas wcześniejszych.

Czytanie i pisanie liczb do 100

Dziecko uczy się zapisywać liczby do 20 i do 100 cyframi, odczytywać je słownie oraz rozpoznawać błędy w zapisie.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 1. klasie dzieci czytają i zapisują liczby do 20. Liczby do 100 są przedstawiane, odczytywane i zapisywane za pomocą materiału strukturalnego, na przykład listewek dziesiątkowych i pojedynczych kostek. Liczby do 1000 pojawiają się w programie nauczania dopiero w późniejszym etapie nauki i nie są celem 1. klasy.

Typowy błąd pojawia się przy przekładaniu słowa na cyfry. W języku niemieckim przy liczbach takich jak „sechsundzwanzig” najpierw wymawia się jedności, dlatego dzieci często zapisują 62 zamiast 26. Również liczby takie jak 16 czy 19 bywają zapisywane odwrotnie. Pomocne jest najpierw ułożenie liczby z materiałem, policzenie dziesiątek i jedności, a dopiero potem ustalenie cyfr.

Zadania na ten temat w ofercie kart pracy tego działu to na przykład:

  • Zapisz liczbę cyframi: Dziecko widzi nazwę liczby słownie i zapisuje ją cyframi.
  • Odczytaj liczbę słownie: Dziecko widzi liczbę zapisaną cyframi i zapisuje lub wypowiada jej nazwę słowną.
  • Popraw błąd w zapisie liczby: Błędnie zapisana liczba zostaje poprawiona.
  • Wybierz poprawny zapis cyframi: Dziecko wybiera spośród kilku zapisów.
  • Czy ten zapis liczby jest poprawny?: Dziecko sprawdza, czy podany zapis jest prawidłowy.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.
Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 100, porównywać, porządkować i wykorzystywać w różnorodny sposób; przedstawiać liczby do 1000 za pomocą materiału strukturalnego, czytać i zapisywać.
Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 1000 na części, porównywać je, porządkować, zaokrąglać i na różne sposoby wykorzystywać.

Typy zadań: Zapisz liczbę cyframi (kl. 2–3) · Odczytaj liczbę słowami (kl. 2–3) · Zapis liczb słowami: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Zapis liczb słowami: wybierz zapis cyframi (kl. 2–3) · Zapis liczb słowami: popraw błąd (kl. 2–3) · Zero w środku: popraw zapis liczby (kl. 2–3)

Następniki i poprzedniki: znajdowanie liczb sąsiednich

Dziecko uczy się podawać do danej liczby liczbę bezpośrednio poprzedzającą (poprzednik) i liczbę bezpośrednio następującą (następnik), na przykład do 13 są to liczby 12 i 14.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W 1. klasie dziecko potrafi w zakresie liczbowym do 20 podać, jaka liczba stoi bezpośrednio przed daną liczbą, a jaka bezpośrednio po niej. Program nauczania wymienia do tego liczby do co najmniej 20, przedstawiane za pomocą materiału strukturalnego, takiego jak listwy dziesiątkowe lub tablica dwudziestkowa, na której dobrze widać liczby sąsiednie. Zakres do 100 należy do tego samego punktu programu, ale tam odnosi się do całego etapu; w centrum tej klasy znajduje się zakres do 20.

Typowym błędem jest to, że dziecko powtarza samą liczbę albo podaje liczbę oddaloną o dwa kroki, na przykład „po 15 jest 15” albo „przed 15 jest 13”. Często liczenie zaczyna się od wartości wyjściowej i dziecko po prostu wypowiada ją ponownie. Może też dojść do pomylenia kierunku: słowa „przed” i „po” w życiu codziennym często znaczą co innego niż na osi liczbowej. Pomocne jest, aby za pomocą materiału wykonać krok do przodu lub do tyłu i przy tym głośno wypowiadać liczbę.

Zadania na ten temat wyglądają na przykład tak:

  • Która liczba jest o 1 większa: Dziecko podaje następnik danej liczby.
  • Która liczba jest o 1 mniejsza: Dziecko podaje poprzednik danej liczby.
  • Suma następnika i poprzednika: Dziecko wyznacza obie liczby sąsiednie i je dodaje, na przykład dla 8 wynik to 9 + 7 = 16.
  • Następnik plus poprzednik: wybierz poprawną odpowiedź oraz prawda lub fałsz: Dziecko rozpoznaje poprawne rozwiązanie spośród kilku podanych odpowiedzi albo sprawdza podane rozwiązanie.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.

Typy zadań: Suma następnika i poprzednika (kl. 2–3) · Jaka liczba jest o 1 większa (kl. 2–3) · Następnik i poprzednik razem: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Następnik i poprzednik razem: wybierz poprawną odpowiedź (kl. 2–3) · Jaka liczba jest o 1 mniejsza (kl. 2–3)

Liczby na osi liczbowej: przekroczenie dziesiątki

Dziecko uczy się znajdować liczby do 20 na osi liczbowej i rozwiązywać zadania dodawania ze skokiem przez 10.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 1. dziecko pracuje z liczbami do co najmniej 20. Program nauczania wymaga, aby liczby były przedstawiane za pomocą materiału strukturalnego, czytane, zapisywane, rozkładane, porównywane i porządkowane. Oś liczbowa nie jest w programie nauczania wyraźnie wymieniona. W kartach pracy z tego obszaru służy ona jednak jako pomoc przy dodawaniu i odejmowaniu w zakresie 20.

Typowym błędem przy przekroczeniu progu dziesiątki jest to, że dziecko liczy dalej od wartości początkowej, wliczając przy tym wartość początkową. Przy 8 + 5 mówi wtedy np. „8, 9, 10, 11, 12” i dochodzi do 12 zamiast 13. Drugim częstym błędem jest to, że dziecko liczy kreski zamiast pól między nimi. Oba błędy można dobrze uwidocznić na osi liczbowej, ponieważ drogę można prześledzić palcem lub ołówkiem.

Zadanie dotyczące przekroczenia progu dziesiątki na osi liczbowej może wyglądać na przykład tak:

  • Start od 8, celem jest 13.
  • Pierwsza część: od 8 do 10 jest 2 kroki.
  • Druga część: od 10 jeszcze 3 kroki do 13.

Karty pracy do „Dodawanie i odejmowanie w zakresie 20” zawierają zadania tego rodzaju, każde z rozwiązaniami.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego.
Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 100, porównywać, porządkować i wykorzystywać w różnorodny sposób; przedstawiać liczby do 1000 za pomocą materiału strukturalnego, czytać i zapisywać.
Powiązanie z podstawą programową: rozkładać liczby do 1000 na części, porównywać je, porządkować, zaokrąglać i na różne sposoby wykorzystywać.
Powiązanie z podstawą programową: czytać, zapisywać, przedstawiać, rozkładać, porównywać, porządkować, zaokrąglać i różnorodnie wykorzystywać liczby do 1 000 000.

Typy zadań: Skok o dziesiątki na osi liczbowej (kl. 2) · Skok o dziesiątki: prawda czy fałsz (kl. 2) · Skok o dziesiątki: wybierz liczbę (kl. 2)

Odczytywanie godziny: pełne godziny

Dziecko uczy się odczytywać na zegarze pełne godziny oraz samodzielnie je pokazywać i stosuje wiedzę o czasie w prostych sytuacjach z życia codziennego.

Utwórz arkusz →

Opis i typy zadań

W klasie 1 dziecko odczytuje pełne godziny i pokazuje je na tarczy zegara (liczby od 1 do 12). Pracuje przy tym z godziną w prostych sytuacjach z życia codziennego.

Typowy błąd: dziecko odczytuje dużą wskazówkę zamiast małej. Jeśli duża wskazówka stoi na 12, a mała na 6, jest godzina 6. Kto bierze liczbę z dużej wskazówki, mówi „godzina 12”. Dzieje się tak, ponieważ duża wskazówka jest bardziej widoczna, ale nie pokazuje godziny.

Zadania do tego wyglądają tak:

  • Odczytaj zegar: Dziecko podaje wskazaną godzinę.
  • Odczytaj zegar: jaką godzinę pokazuje tarcza: Dziecko wybiera pasującą godzinę.
  • Odczytaj zegar: prawda czy fałsz i Popraw błąd przy odczytywaniu zegara: Dziecko sprawdza odczytany czas i poprawia go, jeśli jest błędny.
  • Który zegar pokazuje wcześniejszą godzinę: Dziecko porównuje ze sobą dwa zegary.

Zadanie „Ile minut do pełnej godziny” wykracza poza pełne godziny. Punkty programu nauczania dotyczące połowy godziny, kwadransów i minut należą do całego etapu kształcenia i nie są tutaj opisane jako wymaganie klasy 1.

Powiązanie z podstawą programową: odczytywać i przedstawiać godziny pełne; posługiwać się wielkościami w prostych sytuacjach praktycznych.
Powiązanie z podstawą programową: Odczytywanie i przedstawianie godzin z półgodzinami i kwadransami; posługiwanie się wielkościami w prostych sytuacjach praktycznych.
Powiązanie z podstawą programową: Odczytywać i przedstawiać godziny, podając godziny i minuty; posługiwać się wielkościami w sytuacjach praktycznych.

Typy zadań: Odczyt zegara: która godzina jest na tarczy (kl. 2–3) · Odczyt zegara: prawda czy fałsz (kl. 2–3) · Odczytywanie zegara (kl. 3) · Zegar: ile minut do pełnej godziny? (kl. 3) · Zegar: który pokazuje wcześniejszą godzinę? (kl. 3) · Zegar: popraw błąd w odczycie (kl. 2–3)

Więcej o tej klasie

Czego uczy się dziecko w 1. klasie szkoły podstawowej z matematyki?

W 1. klasie dziecko liczy, czyta i zapisuje liczby do 100, rozkłada i porównuje liczby do 20 oraz znajduje poprzednik i następnik. Dodaje i odejmuje w zakresie do 20, rozpoznaje zadania z przemienianiem składników i zadania odwrotne oraz uzupełnia symbole zastępcze. Kontynuuje ciągi wzorów, rozwiązuje proste zadania tekstowe, odczytuje pełne godziny na zegarze, porównuje wielkości i płaci euro i centy. Opisuje położenie (z lewej, z prawej, między), rozróżnia figury płaskie i bryły oraz zapisuje dane w tabelkach kreskowych.

O programie nauczania: Podstawą jest program nauczania szkoły podstawowej (załącznik A do rozporządzenia BGBl. Nr 134/1963 w brzmieniu BGBl. II Nr 1/2023). Opisuje on kompetencje dla każdego poziomu klasy osobno; dla 1. klasy obowiązuje od roku szkolnego 2023/24. Opisy kompetencji podano dosłownie w poniższym bloku.

Powiązanie z podstawą programową

Każdy wiersz to wymaganie podstawy programowej w brzmieniu z urzędowego źródła podlinkowanego niżej, obok nasze tematy.

WymaganieNasze tematy
Obszar kompetencji Liczby i dane
przedstawiać liczby do co najmniej 20 za pomocą materiału strukturalnego, czytać, zapisywać, rozkładać, porównywać, porządkować i różnorodnie wykorzystywać; przedstawiać, czytać i zapisywać liczby do 100 za pomocą materiału strukturalnego. Liczenie obiektów i zapisywanie liczby · Czytanie i pisanie liczb do 100 · Porównywanie liczb: większa, mniejsza, równa · Następniki i poprzedniki: znajdowanie liczb sąsiednich · Liczby na osi liczbowej: przekroczenie dziesiątki · Dziesiątki i jedności: rozumienie liczb do 100 · Który z kolei? Liczenie miejsc w rzędzie · Krok po kroku w przód i w tył
Zbierać dane z ich bezpośredniego otoczenia życiowego i przedstawiać je za pomocą list kreskowych i tabel; interpretować listy kreskowe i tabele. Przedstawianie danych w tabelach kreskowych i tabelach
Obszar kompetencji Operacje
Elastycznie wykonywać działania arytmetyczne w obszarze dodawania i odejmowania w zakresie liczb do co najmniej 20. Dodawanie w zakresie do 20 · Równania z okienkami: jakiej liczby brakuje? · Zamiana liczb i sprytne sumowanie
rozpoznawać, opisywać, kontynuować i uzupełniać regularności arytmetyczne. Rozpoznawanie i kontynuowanie ciągów liczbowych · Krok po kroku w przód i w tył
Modelować sytuacje z życia codziennego uczniów. Proste zadania tekstowe: z historii budujemy rachunek
Obszar kompetencji Wielkości
Mierzyć wielkości za pomocą samodzielnie wybranych i ustandaryzowanych jednostek oraz zapisywać wyniki; łączyć ustandaryzowane jednostki miar (kg, m, ℓ, h, €, c) z wyobrażeniami i interpretować podawane wielkości. Porównywanie wielkości: kto jest dłuższy? · Liczenie w euro i centach
odczytywać i przedstawiać godziny pełne; posługiwać się wielkościami w prostych sytuacjach praktycznych. Odczytywanie godziny: pełne godziny
Obszar kompetencji Płaszczyzna i przestrzeń
używać prostych określeń wzajemnego położenia i określeń kierunku do orientacji i opisu,
rozróżniać, opisywać i porównywać figury płaskie i bryły na podstawie prostych cech. Rozpoznawanie i nazywanie figur płaskich
w formie zabawy pracować z figurami płaskimi, wzorami i bryłami, zwłaszcza z obiektami symetrycznymi.

Spoza programu — zadania dodatkowe

Zadania, których program tej klasy nie przewiduje, a inne kraje uczą ich na tym poziomie. Darmowe jak wszystko tutaj i nigdy nie mieszają się z działami ani z gotowymi testami z programu.