Egzamin (Stany Zjednoczone)

SAT-style math practice test to print — 44 questions

  • 70 minutCzas
  • 44 pkt44 zadań
  • Kalkulator dozwolonyPrzybory

Practising for the math section of the SAT on paper: how the section is built, how long it takes, which kinds of math it covers — and a printable SAT-style practice test in one click, with answer key and worked solutions.

Za darmo: przykładowe arkusze i demo edytora bez konta.

How is the SAT math section built?

The math section of the digital SAT has two modules of 35 minutes — 44 questions in 70 minutes. Most questions are multiple choice; some ask students to enter their own answer. About 30% of the questions are set in a real-world context.

The questions cover four areas: Algebra (13–15 questions), Advanced Math (13–15), Problem-Solving and Data Analysis (5–7) and Geometry and Trigonometry (5–7). Source: College Board, SAT Math section overview.

A practice test in one click

The “Build a practice exam” button builds a paper test with 44 questions for 70 minutes with a calculator: 33 multiple-choice questions and 11 where students write the answer, with an answer key and worked solutions.

The real SAT is taken on a computer and is adaptive — the second module depends on the first — and scores are reported on a 200–800 scale. This paper test is for practising content and pace; it gives a raw score only.

Independent material

This practice test is not made or endorsed by College Board, which owns the SAT trademark. The questions are our own, in the style of the test; they are not real SAT questions and they do not predict the content of a real test.

Przykładowe arkusze dla tej klasy (PDF)

Powiązanie z podstawą programową

Każdy wiersz to wymaganie podstawy programowej w brzmieniu z urzędowego źródła podlinkowanego niżej, obok nasze tematy.

WymaganieNasze tematy
HSN-CN · Układ liczb zespolonych
HSN-CN.A Wykonywać działania arytmetyczne na liczbach zespolonych.
HSN-CN.A.1 Wiedzieć, że istnieje liczba zespolona i taka, że i2 = –1, oraz że każda liczba zespolona ma postać a + bi, gdzie a i b są rzeczywiste.
HSN-CN.A.2 Stosować zależność i2 = –1 oraz własności przemienności, łączności i rozdzielności do dodawania, odejmowania i mnożenia liczb zespolonych.
HSN-CN.C Stosować liczby zespolone w tożsamościach i równaniach wielomianowych.
HSN-CN.C.7 Rozwiązywać równania kwadratowe o współczynnikach rzeczywistych, które mają rozwiązania zespolone.
HSN-CN.C.8 (+) Rozszerzać tożsamości wielomianowe na liczby zespolone. Na przykład zapisać x2 + 4 jako (x + 2i)(x – 2i).
HSN-CN.C.9 (+) Znać zasadnicze twierdzenie algebry; wykazać, że jest prawdziwe dla wielomianów kwadratowych.
HSA-SSE · Dostrzeganie struktury w wyrażeniach
HSA-SSE.A Interpretować strukturę wyrażeń
HSA-SSE.A.1 Interpretować wyrażenia reprezentujące wielkość w odniesieniu do jej kontekstu.★ a. Interpretować części wyrażenia, takie jak wyrazy, czynniki i współczynniki. b. Interpretować złożone wyrażenia, traktując jedną lub więcej ich części jako pojedynczą całość. Na przykład interpretować P(1+r)n jako iloczyn P oraz czynnika niezależącego od P.
HSA-SSE.A.2 Wykorzystaj strukturę wyrażenia do zidentyfikowania sposobów jego przekształcenia. Na przykład dostrzeż x4 – y4 jako (x2)2 – ( y2)2, rozpoznając je w ten sposób jako różnicę kwadratów, którą można rozłożyć na czynniki jako (x2 – y2)(x2 + y2).
HSA-SSE.B Zapisywać wyrażenia w postaciach równoważnych, aby rozwiązywać problemy
HSA-SSE.B.4 Wyprowadzać wzór na sumę skończonego szeregu geometrycznego (gdy iloraz nie jest równy 1) i stosować ten wzór do rozwiązywania problemów. Na przykład obliczać raty kredytu hipotecznego.★
HSA-APR · Działania na wielomianach i wyrażeniach wymiernych
HSA-APR.A Wykonywać działania arytmetyczne na wielomianach
HSA-APR.A.1 Rozumieć, że wielomiany tworzą układ analogiczny do liczb całkowitych, mianowicie są zamknięte ze względu na działania dodawania, odejmowania i mnożenia; dodawać, odejmować i mnożyć wielomiany.
HSA-APR.B Rozumieć związek między miejscami zerowymi a czynnikami wielomianów
HSA-APR.B.2 Znać i stosować twierdzenie o reszcie: dla wielomianu p(x) i liczby a reszta z dzielenia przez x – a wynosi p(a), zatem p(a) = 0 wtedy i tylko wtedy, gdy (x – a) jest czynnikiem p(x).
HSA-APR.B.3 Wyznaczać miejsca zerowe wielomianów, gdy dostępne są odpowiednie rozkłady na czynniki, i wykorzystywać te miejsca zerowe do sporządzenia szkicu wykresu funkcji określonej przez ten wielomian.
HSA-APR.C Stosować tożsamości wielomianowe do rozwiązywania problemów
HSA-APR.C.4 Dowodzić tożsamości wielomianowych i wykorzystywać je do opisywania zależności liczbowych. Na przykład tożsamość wielomianowa (x2 + y2)2 = ( x2 – y2)2 + (2xy)2 może być wykorzystana do generowania trójek pitagorejskich.
HSA-APR.C.5 (+) Znać i stosować twierdzenie o dwumianie Newtona do rozwinięcia (x + y)n według potęg x i y dla dodatniej liczby całkowitej n, gdzie x i y są dowolnymi liczbami, ze współczynnikami wyznaczanymi na przykład za pomocą trójkąta Pascala.
HSA-APR.D Przekształcać wyrażenia wymierne
HSA-APR.D.6 Zapisywać proste wyrażenia wymierne w różnych postaciach; zapisywać a(x)/b(x) w postaci q(x) + r(x)/b(x), gdzie a(x), b(x), q(x) i r(x) są wielomianami, przy czym stopień r(x) jest mniejszy od stopnia b(x), za pomocą obserwacji, dzielenia pisemnego lub, w przypadku bardziej skomplikowanych przykładów, systemu algebry komputerowej.
HSA-APR.D.7 (+) Rozumieć, że wyrażenia wymierne tworzą system analogiczny do liczb wymiernych, zamknięty ze względu na dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie przez niezerowe wyrażenie wymierne; dodawać, odejmować, mnożyć i dzielić wyrażenia wymierne.
HSA-CED · Tworzenie równań★
HSA-CED.A Tworzyć równania opisujące liczby lub zależności
HSA-CED.A.1 Tworzyć równania i nierówności z jedną zmienną i używać ich do rozwiązywania problemów. Uwzględniać równania wynikające z funkcji liniowych i kwadratowych oraz prostych funkcji wymiernych i wykładniczych.
HSA-CED.A.2 Tworzyć równania z dwiema lub więcej zmiennymi, aby przedstawić zależności między wielkościami; sporządzać wykresy równań na osiach współrzędnych z oznaczeniami i skalami.
HSA-CED.A.3 Przedstawiać ograniczenia za pomocą równań lub nierówności oraz za pomocą układów równań i/lub nierówności i interpretować rozwiązania jako opcje dopuszczalne lub niedopuszczalne w kontekście modelowania. Na przykład przedstawiać nierówności opisujące ograniczenia żywieniowe i kosztowe dotyczące kombinacji różnych produktów spożywczych.
HSA-CED.A.4 Przekształcać wzory, aby wyznaczyć wskazaną wielkość, stosując to samo rozumowanie, co przy rozwiązywaniu równań. Na przykład przekształcić prawo Ohma V = IR, aby wyznaczyć opór R.
HSA-REI · Rozumowanie z wykorzystaniem równań i nierówności
HSA-REI.A Rozumieć rozwiązywanie równań jako proces rozumowania i wyjaśniać to rozumowanie
HSA-REI.A.2 Rozwiązywać proste równania wymierne i pierwiastkowe z jedną niewiadomą oraz podawać przykłady pokazujące, jak mogą powstawać rozwiązania obce.
HSA-REI.C Rozwiązywać układy równań
HSA-REI.D Przedstawiać i rozwiązywać równania i nierówności graficznie
HSA-REI.D.11 Wyjaśnij, dlaczego współrzędne x punktów przecięcia wykresów równań y = f(x) i y = g(x) są rozwiązaniami równania f(x) = g(x); znajdź rozwiązania w przybliżeniu, np. wykorzystując technologię do sporządzania wykresów funkcji, tworzenia tabel wartości lub znajdowania kolejnych przybliżeń. Uwzględnij przypadki, w których f(x) i/lub g(x) są funkcjami liniowymi, wielomianowymi, wymiernymi, z wartością bezwzględną, wykładniczymi i logarytmicznymi.★
HSF-IF · Interpretowanie funkcji
HSF-IF.B Interpretować funkcje pojawiające się w zastosowaniach w odniesieniu do kontekstu
HSF-IF.B.4 Dla funkcji modelującej zależność między dwiema wielkościami interpretować kluczowe własności wykresów i tabel w odniesieniu do tych wielkości oraz szkicować wykresy przedstawiające kluczowe własności na podstawie słownego opisu zależności. Kluczowe własności obejmują: punkty przecięcia z osiami; przedziały, w których funkcja jest rosnąca, malejąca, dodatnia lub ujemna; maksima i minima lokalne; symetrie; zachowanie na krańcach; oraz okresowość.★
HSF-IF.B.5 Powiązać dziedzinę funkcji z jej wykresem oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, z zależnością ilościową, którą opisuje. Na przykład, jeśli funkcja h(n) podaje liczbę roboczogodzin potrzebnych do zmontowania n silników w fabryce, wówczas dodatnie liczby całkowite byłyby odpowiednią dziedziną tej funkcji. ★
HSF-IF.B.6 Obliczać i interpretować średnią szybkość zmian funkcji (przedstawionej symbolicznie lub w postaci tabeli) w określonym przedziale. Szacować szybkość zmian na podstawie wykresu. ★
HSF-IF.C Analizować funkcje za pomocą różnych reprezentacji
HSF-IF.C.7 Sporządzać wykresy funkcji wyrażonych symbolicznie i przedstawiać kluczowe cechy wykresu, ręcznie w prostych przypadkach oraz z użyciem technologii w przypadkach bardziej złożonych. ★ a. Sporządzać wykresy funkcji liniowych i kwadratowych oraz wskazywać punkty przecięcia z osiami, maksima i minima. b. Sporządzać wykresy funkcji pierwiastka kwadratowego, pierwiastka sześciennego oraz funkcji określonych przedziałami, w tym funkcji schodkowych i funkcji wartości bezwzględnej. c. Sporządzać wykresy funkcji wielomianowych, wyznaczając miejsca zerowe, gdy dostępny jest odpowiedni rozkład na czynniki, oraz wskazując zachowanie na krańcach dziedziny. d. (+) Sporządzać wykresy funkcji wymiernych, wyznaczając miejsca zerowe i asymptoty, gdy dostępny jest odpowiedni rozkład na czynniki, oraz wskazując zachowanie na krańcach dziedziny. e. Sporządzać wykresy funkcji wykładniczych i logarytmicznych, wskazując punkty przecięcia z osiami i zachowanie na krańcach dziedziny, oraz funkcji trygonometrycznych, wskazując okres, linię środkową i amplitudę.
HSF-IF.C.8 Zapisywać funkcję określoną za pomocą wyrażenia w różnych, lecz równoważnych postaciach, aby ujawnić i wyjaśnić różne własności funkcji. a. Stosować rozkład na czynniki i dopełnianie do kwadratu w funkcji kwadratowej, aby pokazać miejsca zerowe, wartości ekstremalne oraz symetrię wykresu, i interpretować je w kontekście. b. Stosować własności potęg do interpretacji wyrażeń opisujących funkcje wykładnicze. Na przykład określać procentową stopę zmiany w funkcjach takich jak y = (1.02)t, y = (0.97)t, y = (1.01)12t, y = (1.2)t/10 i klasyfikować je jako reprezentujące wzrost lub zanik wykładniczy.
HSF-IF.C.9 Porównaj własności dwóch funkcji, z których każda jest przedstawiona w inny sposób (algebraicznie, graficznie, liczbowo w tabelach lub za pomocą opisów słownych). Na przykład, mając dany wykres jednej funkcji kwadratowej i wyrażenie algebraiczne drugiej, określ, która ma większe maksimum.
HSF-BF · Budowanie funkcji
HSF-BF.A Budować funkcję, która modeluje zależność między dwiema wielkościami
HSF-BF.A.1 Zapisać funkcję opisującą zależność między dwiema wielkościami.★ a. Wyznaczyć wyrażenie w postaci jawnej, proces rekurencyjny lub kroki obliczeń na podstawie kontekstu. b. Łączyć standardowe typy funkcji za pomocą działań arytmetycznych. Na przykład zbudować funkcję modelującą temperaturę stygnącego ciała poprzez dodanie funkcji stałej do malejącej funkcji wykładniczej oraz powiązać te funkcje z modelem. c. (+) Składać funkcje. Na przykład, jeśli T(y) jest temperaturą w atmosferze w zależności od wysokości, a h(t) jest wysokością balonu meteorologicznego w zależności od czasu, to T(h(t)) jest temperaturą w miejscu balonu meteorologicznego w zależności od czasu.
HSF-BF.B Tworzyć nowe funkcje z istniejących funkcji
HSF-BF.B.3 Identyfikować wpływ na wykres zastąpienia f(x) przez f(x) + k, k f(x), f(kx) oraz f(x + k) dla określonych wartości k (zarówno dodatnich, jak i ujemnych); wyznaczać wartość k na podstawie wykresów. Eksperymentować z przypadkami i ilustrować wyjaśnienie wpływu na wykres z wykorzystaniem technologii. Uwzględniać rozpoznawanie funkcji parzystych i nieparzystych na podstawie ich wykresów oraz opisujących je wyrażeń algebraicznych.
HSF-BF.B.4 Wyznacz funkcje odwrotne. a. Rozwiąż równanie postaci f(x) = c dla prostej funkcji f, która ma funkcję odwrotną, i zapisz wyrażenie dla funkcji odwrotnej. Na przykład f(x) =2 x3 lub f(x) = (x+1)/(x–1) dla x ≠ 1. b. (+) Sprawdź za pomocą składania, że jedna funkcja jest funkcją odwrotną do drugiej. c. (+) Odczytaj wartości funkcji odwrotnej z wykresu lub tabeli, przy założeniu, że funkcja ma funkcję odwrotną. d. (+) Utwórz funkcję odwracalną z funkcji nieodwracalnej poprzez ograniczenie dziedziny.
HSF-LE · Modele liniowe, kwadratowe i wykładnicze★
HSF-LE.A Konstruować i porównywać modele liniowe, kwadratowe i wykładnicze oraz rozwiązywać zadania
HSF-LE.A.4 Dla modeli wykładniczych wyrażać w postaci logarytmu rozwiązanie abct = d, gdzie a, c i d są liczbami, a podstawą b jest 2, 10 lub e; obliczać wartość logarytmu przy użyciu technologii.
HSF-TF · Funkcje trygonometryczne
HSF-TF.A Rozszerzać dziedzinę funkcji trygonometrycznych za pomocą okręgu jednostkowego
HSF-TF.A.1 Rozumieć miarę łukową kąta jako długość łuku na okręgu jednostkowym wyznaczonego przez ten kąt.
HSF-TF.A.2 Wyjaśniać, jak okrąg jednostkowy w układzie współrzędnych umożliwia rozszerzenie funkcji trygonometrycznych na wszystkie liczby rzeczywiste, interpretowane jako miary łukowe kątów zakreślanych w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara wokół okręgu jednostkowego.
HSF-TF.B Modelować zjawiska okresowe za pomocą funkcji trygonometrycznych
HSF-TF.B.5 Dobierać funkcje trygonometryczne do modelowania zjawisk okresowych o określonej amplitudzie, częstotliwości i linii środkowej. ★
HSF-TF.C Udowadniać i stosować tożsamości trygonometryczne
HSF-TF.C.8 Dowodzi tożsamość trygonometryczną sin2(θ) + cos2(θ) = 1 i stosuje ją do wyznaczania sin(θ), cos(θ) lub tan(θ), mając dane sin(θ), cos(θ) lub tan(θ) oraz ćwiartkę, w której leży kąt.
HSF-TF.C.9 (+) Dowodzić wzorów na sumę i różnicę dla sinusa, cosinusa i tangensa oraz stosować je do rozwiązywania zadań.
HSG-GPE · Wyrażanie własności geometrycznych za pomocą równań
HSG-GPE.A Przechodzić między opisem geometrycznym a równaniem krzywej stożkowej
HSG-GMD · Pomiar geometryczny i wymiar
HSG-GMD.A Wyjaśniać wzory na objętość i stosować je do rozwiązywania zadań
HSS-ID · Interpretowanie danych jakościowych i ilościowych
HSS-ID.A Podsumowywać, przedstawiać i interpretować dane dotyczące pojedynczej zmiennej zliczeniowej lub pomiarowej
HSS-ID.A.4 Używać średniej i odchylenia standardowego zestawu danych do dopasowania go do rozkładu normalnego i do szacowania odsetków populacji. Rozpoznawać, że istnieją zestawy danych, dla których taka procedura nie jest właściwa. Używać kalkulatorów, arkuszy kalkulacyjnych i tablic do szacowania pól pod krzywą normalną.
HSS-IC · Wnioskowanie i uzasadnianie wniosków
HSS-IC.A Rozumieć i oceniać procesy losowe leżące u podstaw eksperymentów statystycznych
HSS-IC.A.1 Rozumieć statystykę jako proces wnioskowania o parametrach populacji na podstawie próby losowej z tej populacji.
HSS-IC.A.2 Rozstrzygać, czy określony model jest zgodny z wynikami danego procesu generowania danych, np. z wykorzystaniem symulacji. Na przykład model mówi, że wirująca moneta upada orłem do góry z prawdopodobieństwem 0.5. Czy wynik 5 reszek z rzędu skłoniłby cię do zakwestionowania modelu?
HSS-IC.B Wyciągać wnioski i uzasadniać konkluzje na podstawie badań reprezentacyjnych, eksperymentów i badań obserwacyjnych
HSS-IC.B.3 Rozpoznawać cele badań reprezentacyjnych, eksperymentów i badań obserwacyjnych oraz różnice między nimi; wyjaśniać, jak randomizacja odnosi się do każdego z nich.
HSS-IC.B.4 Wykorzystywać dane z badania sondażowego do szacowania średniej lub proporcji w populacji; wyznaczać margines błędu poprzez zastosowanie modeli symulacyjnych dla losowego doboru próby.
HSS-IC.B.5 Wykorzystywać dane z eksperymentu randomizowanego do porównania dwóch oddziaływań; wykorzystywać symulacje do rozstrzygnięcia, czy różnice między parametrami są istotne.
HSS-IC.B.6 Oceniać raporty oparte na danych.
HSS-MD · Wykorzystanie prawdopodobieństwa do podejmowania decyzji
HSS-MD.B Wykorzystywać prawdopodobieństwo do oceny skutków decyzji
HSS-MD.B.6 (+) Stosować prawdopodobieństwo do podejmowania sprawiedliwych decyzji (np. losowanie, korzystanie z generatora liczb losowych).
HSS-MD.B.7 (+) Analizować decyzje i strategie z wykorzystaniem pojęć rachunku prawdopodobieństwa (np. testowanie produktów, testy medyczne, wycofanie bramkarza pod koniec meczu hokejowego).

Szablony zadań do druku

Wszystkie typy zadań, pogrupowane według umiejętności. Kliknięcie otwiera generator z wybranym już typem.

Pozostałe typy zadań

Ułóż próbny egzamin do druku

Najczęstsze pytania

How long is the SAT math section?

70 minutes: two modules of 35 minutes, 44 questions in total.

What math is on the SAT?

Algebra, advanced math (nonlinear equations and functions), problem-solving and data analysis, and geometry and trigonometry.

Is this practice test adaptive like the real SAT?

No. It is a fixed paper test for practice; the real SAT adapts the second module to how a student did in the first.

How do I print the practice test?

Click “Build a practice exam”. The generator builds the test; you can download the PDF with questions, answer key and worked solutions straight away, or swap questions before printing.